
die Fähigkeit
umiejętność
Umysłowy lub fizyczny talent albo nabyta biegłość w robieniu czegoś konkretnego.
Sie besitzt die seltene Fähigkeit, Menschen allein durch ihre Stimme zu beruhigen.
Ma rzadką umiejętność uspokajania ludzi samym głosem.
umiejętność
die Fähigkeit, die Fähigkeiten
Wczytuję zapisany stan.

umiejętność
Umysłowy lub fizyczny talent albo nabyta biegłość w robieniu czegoś konkretnego.
Sie besitzt die seltene Fähigkeit, Menschen allein durch ihre Stimme zu beruhigen.
Ma rzadką umiejętność uspokajania ludzi samym głosem.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Fähigkeiten |
| Genitiv | der Fähigkeit |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Fähigkeit | die Fähigkeiten |
| Akkusativ | die Fähigkeit | die Fähigkeiten |
| Dativ | der Fähigkeit | den Fähigkeiten |
| Genitiv | der Fähigkeit | der Fähigkeiten |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Rzeczownik „Fähigkeit” (umiejętność) pochodzi bezpośrednio od przymiotnika „fähig” (zdolny, potrafiący). Przyrostek „-keit” jest typowym sposobem tworzenia rzeczowników od przymiotników opisujących cechę.
Er ist fähig, schwere Kisten zu tragen. Er hat die Fähigkeit dazu.
Potrafi nosić ciężkie pudła. Ma taką umiejętność.
Aby opisać konkretną umiejętność, zwykle używa się konstrukcji z „zu” (partykuła bezokolicznika). Po rzeczowniku może wystąpić bezokolicznik, jak w „die Fähigkeit, zu lesen” (umiejętność czytania), albo rzeczownik w Dativie, jak w „die Fähigkeit zur Empathie” (zdolność do empatii).
Er hat die Fähigkeit, komplexe Probleme schnell zu lösen.
Ma umiejętność szybkiego rozwiązywania złożonych problemów.
Ihre Fähigkeit zur Selbstkritik ist bewundernswert.
Jej zdolność do samokrytyki jest godna podziwu.
Częste czasowniki łączące się z „Fähigkeit” (umiejętność) to „haben” (mieć), „besitzen” (posiadać), „erwerben” (nabyć), „entwickeln” (rozwijać) i „verlieren” (stracić).
Durch viel Übung hat er neue Fähigkeiten erworben.
Dzięki dużej ilości ćwiczeń nabył nowe umiejętności.
Manche Menschen besitzen die Fähigkeit, andere zu motivieren.
Niektórzy ludzie mają umiejętność motywowania innych.
móc
„Können” (umieć) i „die Fähigkeit” (umiejętność) oznaczają, że ktoś coś opanował. W zdaniu „können” podkreśla raczej faktycznie wykazaną biegłość, natomiast „die Fähigkeit” nazywa istniejącą zdolność jako cechę. Czasownik pasuje do opisu działania, a rzeczownik do opisu.

Pauls Fähigkeit, das schwierige Regal allein aufzubauen, beeindruckt uns.
Umiejętność samodzielnego złożenia tej trudnej szafki przez Paula robi na nas wrażenie.
Paul kann das schwierige Regal allein aufbauen.
Paul potrafi sam złożyć tę trudną szafkę.