
die Fähigkeit
توانایی
استعداد ذهنی یا جسمی، یا مهارتی آموختهشده برای انجام کاری مشخص.
Sie besitzt die seltene Fähigkeit, Menschen allein durch ihre Stimme zu beruhigen.
او توانایی نادری دارد که فقط با صدایش مردم را آرام کند.
توانایی
die Fähigkeit, die Fähigkeiten
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

توانایی
استعداد ذهنی یا جسمی، یا مهارتی آموختهشده برای انجام کاری مشخص.
Sie besitzt die seltene Fähigkeit, Menschen allein durch ihre Stimme zu beruhigen.
او توانایی نادری دارد که فقط با صدایش مردم را آرام کند.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Fähigkeiten |
| Genitiv | der Fähigkeit |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Fähigkeit | die Fähigkeiten |
| Akkusativ | die Fähigkeit | die Fähigkeiten |
| Dativ | der Fähigkeit | den Fähigkeiten |
| Genitiv | der Fähigkeit | der Fähigkeiten |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
اسم «Fähigkeit» (توانایی) مستقیماً از صفت «fähig» (قادر) ساخته شده است. پسوند «-keit» یکی از روشهای رایج ساختن اسم از صفتهایی است که یک ویژگی را توصیف میکنند.
Er ist fähig, schwere Kisten zu tragen. Er hat die Fähigkeit dazu.
او میتواند جعبههای سنگین را حمل کند. او توانایی انجام این کار را دارد.
برای توصیف توانایی مشخص، معمولاً از ساختاری با «zu» استفاده میشود. بعد از آن یا مصدر میآید، مانند «die Fähigkeit, zu lesen» (توانایی خواندن)، یا اسمی در Dativ، مانند «die Fähigkeit zur Empathie» (توانایی همدلی).
Er hat die Fähigkeit, komplexe Probleme schnell zu lösen.
او توانایی دارد مسئلههای پیچیده را سریع حل کند.
Ihre Fähigkeit zur Selbstkritik ist bewundernswert.
توانایی او در خودانتقادی تحسینبرانگیز است.
فعلهایی که اغلب با «Fähigkeit» (توانایی) به کار میروند عبارتاند از «haben» (داشتن)، «besitzen» (دارا بودن)، «erwerben» (به دست آوردن)، «entwickeln» (پرورش دادن) و «verlieren» (از دست دادن).
Durch viel Übung hat er neue Fähigkeiten erworben.
او با تمرین زیاد تواناییهای جدیدی به دست آورده است.
Manche Menschen besitzen die Fähigkeit, andere zu motivieren.
بعضی از مردم توانایی انگیزهدادن به دیگران را دارند.
توانستن
«Können» (توانستن) و «die Fähigkeit» (توانایی) هر دو نشان میدهند که کسی بر انجام کاری مسلط است. «Können» در جمله بیشتر بر تسلطی تأکید میکند که عملاً نشان داده میشود، درحالیکه «die Fähigkeit» توانایی موجود را بهعنوان یک ویژگی بیان میکند. برای یک عمل، فعل مناسب است و برای یک توصیف، شکل اسمی.

Pauls Fähigkeit, das schwierige Regal allein aufzubauen, beeindruckt uns.
توانایی پاول در سرهم کردن قفسهٔ دشوار بهتنهایی، ما را تحتتأثیر قرار میدهد.
Paul kann das schwierige Regal allein aufbauen.
پاول میتواند قفسهٔ دشوار را بهتنهایی سرهم کند.