
der Farbton
odcień
Określona nuta lub odmiana koloru.
Wir müssen genau den richtigen Farbton für die Wand finden, damit er zu den Möbeln passt.
Musimy znaleźć dokładnie właściwy odcień na ścianę, żeby pasował do mebli.
odcień / barwa
der Farbton, die Farbtöne
Wczytuję zapisany stan.

odcień
Określona nuta lub odmiana koloru.
Wir müssen genau den richtigen Farbton für die Wand finden, damit er zu den Möbeln passt.
Musimy znaleźć dokładnie właściwy odcień na ścianę, żeby pasował do mebli.

barwa
W muzyce specyficzna jakość brzmienia lub barwa dźwięku, która odróżnia go od innych dźwięków o tej samej wysokości i głośności.
Die Oboe hat einen ganz besonderen, leicht nasalen Farbton.
Obój ma bardzo charakterystyczną, lekko nosową barwę.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Farbtöne |
| Genitiv | des Farbtones |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Farbton | die Farbtöne |
| Akkusativ | den Farbton | die Farbtöne |
| Dativ | dem Farbton | den Farbtönen |
| Genitiv | des Farbtones des Farbtons | der Farbtöne |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Farbton” (odcień, barwa) składa się z „Farbe” (kolor) i „Ton” (ton). Co ciekawe, „Ton” może odnosić się zarówno do wizualnej odmiany koloru, jak i do jakości brzmienia w muzyce.
Dieser Farbton passt perfekt zu deiner Augenfarbe.
Ten odcień idealnie pasuje do koloru twoich oczu.
Z kontekstu można rozpoznać, czy chodzi o odcień koloru, czy o jakość brzmienia w muzyce. Słowa takie jak „Wand” (ściana), „Kleid” (sukienka) lub „malen” (malować) wskazują na znaczenie związane z kolorem, natomiast „Instrument” (instrument), „Stimme” (głos) lub „Musik” (muzyka) wskazują na znaczenie związane z brzmieniem.
Der Maler mischte einen ganz besonderen Farbton für den Himmel.
Malarz zmieszał wyjątkowy odcień na niebo.
Der warme Farbton des Cellos erfüllte den ganzen Raum.
Ciepła barwa wiolonczeli wypełniła całe pomieszczenie.
W znaczeniu związanym z kolorem bardzo częste są połączenia z przymiotnikami takimi jak „hell” (jasny), „dunkel” (ciemny), „kräftig” (intensywny), „warm” (ciepły) lub „kalt” (zimny). Typowe czasowniki to „einen Farbton treffen” (trafić we właściwy odcień) i „einen Farbton mischen” (zmieszać odcień).
Ich suche ein T-Shirt in einem hellen Blauton.
Szukam koszulki w jasnym odcieniu niebieskiego.
Es ist schwer, genau den richtigen Farbton zu treffen.
Trudno trafić dokładnie we właściwy odcień.
Używanie słowa „Farbton” (barwa) w odniesieniu do jakości brzmienia instrumentu lub głosu jest typowe dla fachowego języka muzycznego.
In der Partitur notierte der Komponist Anweisungen zum Farbton der Geigen.
W partyturze kompozytor zapisał wskazówki dotyczące barwy skrzypiec.
ton / glina
„Ton” (ton) i „Farbton” (barwa) mogą oznaczać jakość dźwięku w muzyce. „Ton” oznacza pojedynczy słyszalny dźwięk, natomiast „Farbton” opisuje jego szczególną barwę, nawet gdy wysokość i głośność pozostają takie same. Używaj „Ton” w odniesieniu do pojedynczego zdarzenia dźwiękowego, a „Farbton” w odniesieniu do jego jakości brzmieniowej.

Der Farbton dieses hohen Tons klingt warm und weich.
Barwa tego wysokiego tonu brzmi ciepło i łagodnie.
Die Sängerin hielt einen klaren hohen Ton lange aus.
Śpiewaczka długo utrzymywała czysty, wysoki ton.