
fauchen
syczeć
Wydawać syczący, ostry dźwięk, zwłaszcza jako kot, wąż albo uchodząca para.
Die Katze begann zu fauchen, als der Hund näher kam.
Kot zaczął syczeć, gdy pies się zbliżył.
syczeć / warknąć
fauchen – fauchte – hat gefaucht
Wczytuję zapisany stan.

syczeć
Wydawać syczący, ostry dźwięk, zwłaszcza jako kot, wąż albo uchodząca para.
Die Katze begann zu fauchen, als der Hund näher kam.
Kot zaczął syczeć, gdy pies się zbliżył.

syczeć
Mówić ostrym, gniewnym głosem albo wydać taki dźwięk.
„Lass mich in Ruhe!“, fauchte sie wütend.
„Zostaw mnie w spokoju!”, warknęła ze złością.
| ich | fauche |
|---|---|
| du | fauchst |
| er/sie/es | faucht |
| wir | fauchen |
| ihr | faucht |
| sie | fauchen |
| ich | fauchte |
|---|---|
| du | fauchtest |
| er/sie/es | fauchte |
| wir | fauchten |
| ihr | fauchtet |
| sie | fauchten |
| ich | habe gefaucht |
|---|---|
| du | hast gefaucht |
| er/sie/es | hat gefaucht |
| wir | haben gefaucht |
| ihr | habt gefaucht |
| sie | haben gefaucht |
| du | fauch! fauche! |
|---|---|
| ihr | faucht! |
| Sie | fauchen Sie! |
| ich | hatte gefaucht |
|---|---|
| du | hattest gefaucht |
| er/sie/es | hatte gefaucht |
| wir | hatten gefaucht |
| ihr | hattet gefaucht |
| sie | hatten gefaucht |
| ich | werde fauchen |
|---|---|
| du | wirst fauchen |
| er/sie/es | wird fauchen |
| wir | werden fauchen |
| ihr | werdet fauchen |
| sie | werden fauchen |
| ich | fauche |
|---|---|
| du | fauchest |
| er/sie/es | fauche |
| wir | fauchen |
| ihr | fauchet |
| sie | fauchen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | fauchte |
|---|---|
| du | fauchtest |
| er/sie/es | fauchte |
| wir | fauchten |
| ihr | fauchtet |
| sie | fauchten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | fauchen |
|---|---|
| z zu | zu fauchen |
| Partizip I | fauchend |
| Partizip II | gefaucht |
Zwróć uwagę na to, kto lub co syczy. W przypadku zwierząt często chodzi o groźbę, a w przypadku urządzeń technicznych o dźwięk. Gdy chodzi o ludzi, mowa niezależna albo słowa takie jak „Antwort” (odpowiedź) często wskazują, że chodzi o gniewny sposób mówienia.
Der Kater fauchte, als ich ihn hochheben wollte.
Kocur syczał, gdy chciałem go podnieść.
Aus dem Ventil entwich fauchend heißer Dampf.
Z zaworu uchodziła gorąca para, sycząc.
„Fass das nicht an!“, fauchte mein Bruder.
„Nie dotykaj tego!”, warknął mój brat.
W odniesieniu do kotów czasownik „fauchen” (syczeć) często występuje razem z „drohend” (groźnie) lub „böse” (ze złością). Często opisuje się też, że kot kładzie uszy po sobie albo wygina grzbiet.
Die Katze legte die Ohren an und fauchte drohend.
Kot położył uszy po sobie i groźnie syczał.
„Fauchen” (syczeć lub warknąć) może towarzyszyć mowie niezależnej i opisywać sposób mówienia. Jeśli zdanie wprowadzające następuje po mowie niezależnej, podmiot stoi bezpośrednio po czasowniku.
„Verschwinde endlich!“, fauchte sie.
„Wynoś się wreszcie!”, warknęła.
syczeć / syknąć / łyknąć
„Zischen” (syczeć) oznacza ostry, zwykle jednostajny dźwięk, taki jak „sss”, na przykład wydawany przez uchodzącą parę. „Fauchen” (syczeć) również oznacza syczenie, ale mocniej podkreśla jego ostry, groźny lub zwierzęcy charakter. W odniesieniu do obojętnej pary pasuje „zischen”, a do grożącego kota raczej „fauchen”.

Die erschreckte Katze faucht beim Anblick des fremden Hundes.
Przestraszony kot syczy na widok obcego psa.
Der Dampf zischt leise aus dem undichten Ventil.
Para cicho syczy z nieszczelnego zaworu.