
schnauben
parskać
Wydmuchiwać powietrze przez nos z dużą siłą i wyraźnie słyszalnym dźwiękiem.
Das Pferd schnaubte und schüttelte den Kopf.
Koń parsknął i potrząsnął głową.
parskać / fukać
schnauben – schnaubte – hat geschnaubt
Wczytuję zapisany stan.

parskać
Wydmuchiwać powietrze przez nos z dużą siłą i wyraźnie słyszalnym dźwiękiem.
Das Pferd schnaubte und schüttelte den Kopf.
Koń parsknął i potrząsnął głową.

fukać
Wyrażać silną złość lub wielkie oburzenie.
„Das ist eine bodenlose Frechheit!“, schnaubte der empörte Kunde.
„To bezczelność nie z tej ziemi!” — fuknął oburzony klient.
| ich | schnaube |
|---|---|
| du | schnaubst |
| er/sie/es | schnaubt |
| wir | schnauben |
| ihr | schnaubt |
| sie | schnauben |
| ich | schnaubte |
|---|---|
| du | schnaubtest |
| er/sie/es | schnaubte |
| wir | schnaubten |
| ihr | schnaubtet |
| sie | schnaubten |
| ich | habe geschnaubt |
|---|---|
| du | hast geschnaubt |
| er/sie/es | hat geschnaubt |
| wir | haben geschnaubt |
| ihr | habt geschnaubt |
| sie | haben geschnaubt |
| du | schnaub! schnaube! |
|---|---|
| ihr | schnaubt! |
| Sie | schnauben Sie! |
| ich | hatte geschnaubt |
|---|---|
| du | hattest geschnaubt |
| er/sie/es | hatte geschnaubt |
| wir | hatten geschnaubt |
| ihr | hattet geschnaubt |
| sie | hatten geschnaubt |
| ich | werde schnauben |
|---|---|
| du | wirst schnauben |
| er/sie/es | wird schnauben |
| wir | werden schnauben |
| ihr | werdet schnauben |
| sie | werden schnauben |
| ich | schnaube |
|---|---|
| du | schnaubest |
| er/sie/es | schnaube |
| wir | schnauben |
| ihr | schnaubet |
| sie | schnauben |
Używany w mowie zależnej.
| ich | schnaubte |
|---|---|
| du | schnaubtest |
| er/sie/es | schnaubte |
| wir | schnaubten |
| ihr | schnaubtet |
| sie | schnaubten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | schnauben |
|---|---|
| z zu | zu schnauben |
| Partizip I | schnaubend |
| Partizip II | geschnaubt |
Częste połączenia to „laut schnauben” (głośno parskać), „kurz schnauben” (krótko parsknąć), a w odniesieniu do zwierząt także „unruhig schnauben” (niespokojnie parskać). Takie dodatki dokładniej opisują dźwięk lub zachowanie.
Als sich der Hund näherte, begann das Pferd unruhig zu schnauben.
Kiedy pies się zbliżył, koń zaczął niespokojnie parskać.
Typowe połączenia to „vor Wut schnauben” (fukać ze złości) i „vor Zorn schnauben” (fukać z gniewu). Przyimek „vor” wskazuje tutaj przyczynę gwałtownej reakcji i wymaga Dativu.
Der Chef schnaubte vor ohnmächtiger Wut, als er von dem Betrug erfuhr.
Szef fukał z bezsilnej złości, kiedy dowiedział się o oszustwie.
W opowiadaniach „schnauben” może towarzyszyć mowie niezależnej i opisywać gniewny ton. Jeśli występuje bezpośrednio po przytoczonej wypowiedzi, podmiot stoi po czasowniku.
„Das lasse ich mir nicht gefallen!“, schnaubte die Nachbarin.
„Nie pozwolę sobie na coś takiego!” — fuknęła sąsiadka.
dyszeć / sapać
Przy głośnym wydychaniu powietrza przez nos oba czasowniki mogą pasować. „Schnaufen” (dyszeć) podkreśla ciężkie, zazwyczaj wysilone oddychanie. „Schnauben” (parskać) uwydatnia gwałtowny strumień powietrza wydmuchiwany przez nos, bez konieczności wskazywania na wysiłek fizyczny.

Nach dem steilen Aufstieg schnaubte Paul einmal kräftig durch die Nase.
Po stromym podejściu Paul raz mocno parsknął przez nos.
Nach dem steilen Aufstieg schnaufte Paul laut und musste erst wieder zu Atem kommen.
Po stromym podejściu Paul głośno dyszał i musiał najpierw złapać oddech.