
knurren
warczeć
O zwierzęciu: wydawać niski, chrapliwy dźwięk, zwykle jako oznakę złości lub groźby.
Der Hund knurrt, sobald sich jemand dem Tor nähert.
Pies warczy, gdy tylko ktoś zbliża się do bramy.
warczeć / burczeć / warknąć
knurren – knurrte – hat geknurrt
Wczytuję zapisany stan.

warczeć
O zwierzęciu: wydawać niski, chrapliwy dźwięk, zwykle jako oznakę złości lub groźby.
Der Hund knurrt, sobald sich jemand dem Tor nähert.
Pies warczy, gdy tylko ktoś zbliża się do bramy.

burczeć
O żołądku lub brzuchu: wydawać niski, dudniący dźwięk, zwykle dlatego, że ktoś jest głodny.
Mein Magen knurrt schon seit einer Stunde.
W brzuchu burczy mi już od godziny.

warknąć
Mówić głębokim, chrapliwym lub nieprzyjaznym głosem i jednocześnie okazywać złość.
„Lass mich in Ruhe“, knurrte er.
„Daj mi spokój” – warknął.
| ich | knurre |
|---|---|
| du | knurrst |
| er/sie/es | knurrt |
| wir | knurren |
| ihr | knurrt |
| sie | knurren |
| ich | knurrte |
|---|---|
| du | knurrtest |
| er/sie/es | knurrte |
| wir | knurrten |
| ihr | knurrtet |
| sie | knurrten |
| ich | habe geknurrt |
|---|---|
| du | hast geknurrt |
| er/sie/es | hat geknurrt |
| wir | haben geknurrt |
| ihr | habt geknurrt |
| sie | haben geknurrt |
| du | knurre! knurr! |
|---|---|
| ihr | knurrt! |
| Sie | knurren Sie! |
| ich | hatte geknurrt |
|---|---|
| du | hattest geknurrt |
| er/sie/es | hatte geknurrt |
| wir | hatten geknurrt |
| ihr | hattet geknurrt |
| sie | hatten geknurrt |
| ich | werde knurren |
|---|---|
| du | wirst knurren |
| er/sie/es | wird knurren |
| wir | werden knurren |
| ihr | werdet knurren |
| sie | werden knurren |
| ich | knurre |
|---|---|
| du | knurrest |
| er/sie/es | knurre |
| wir | knurren |
| ihr | knurret |
| sie | knurren |
Używany w mowie zależnej.
| ich | knurrte |
|---|---|
| du | knurrtest |
| er/sie/es | knurrte |
| wir | knurrten |
| ihr | knurrtet |
| sie | knurrten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | knurren |
|---|---|
| z zu | zu knurren |
| Partizip I | knurrend |
| Partizip II | geknurrt |
„Knurren” (warczeć, burczeć, warknąć) w tych znaczeniach zwykle występuje bez dopełnienia bliższego: zwierzę, żołądek lub osoba mówiąca jest podmiotem i wydaje dźwięk lub głos.
Aus dem Garten knurrte plötzlich der große Hund.
Z ogrodu nagle zawarczał duży pies.
W odniesieniu do zwierząt „knurren” (warczeć) często występuje z określeniami takimi jak „leise” (cicho), „drohend” (groźnie) lub „warnend” (ostrzegawczo). Szczególnie często podmiotem jest pies albo inne zwierzę drapieżne.
Der Hund knurrte drohend hinter dem Zaun.
Pies groźnie warczał za płotem.
W znaczeniu odgłosu ciała stałym i bardzo częstym połączeniem jest „der Magen knurrt” (burczy w żołądku). Dodatek „vor Hunger” (z głodu) często wyjaśnia, dlaczego pojawia się ten dźwięk.
Nach dem langen Spaziergang knurrte ihr Magen vor Hunger.
Po długim spacerze burczało jej w brzuchu z głodu.
Gdy „knurren” (warknąć) opisuje ludzką mowę, często występuje jako czasownik towarzyszący mowie niezależnej lub wraz z wypowiedzią przytoczoną dosłownie. Czasownik pokazuje, że dana osoba mówi szorstkim, rozgniewanym głosem.
„Das kommt überhaupt nicht infrage“, knurrte der ungeduldige Mann.
„To absolutnie nie wchodzi w grę” – warknął niecierpliwy mężczyzna.
brzęczeć / mamrotać / prosperować
Oba słowa mogą opisywać gniewną odpowiedź wypowiedzianą niskim głosem. „Brummen” (mamrotać) podkreśla niski, często niewyraźny głos, natomiast „knurren” (warknąć) brzmi dodatkowo szorstko i wyraźnie nieprzyjaźnie. Użyj „brummen” (mamrotać) przy głuchym pomrukiwaniu, a „knurren” (warknąć) przy bardziej agresywnej odpowiedzi.

Auf meine Frage knurrte der wütende Mann eine unfreundliche Antwort.
Na moje pytanie rozgniewany mężczyzna warknął nieprzyjaźliwą odpowiedź.
Auf meine Frage brummte der müde Mann nur eine undeutliche Antwort.
Na moje pytanie zmęczony mężczyzna wymamrotał tylko niewyraźną odpowiedź.