
sich gebühren
wypadać
W wyrażeniu „wie es sich gebührt” (jak należy) lub samodzielnie, aby wyrazić, że coś jest zgodne z zasadami przyzwoitości albo uprzejmości.
Es gebührt sich nicht, mit vollem Mund zu sprechen.
Nie wypada mówić z pełnymi ustami.
wypadać / należeć się
gebühren – gebührte – hat gebührt
Wczytuję zapisany stan.

wypadać
W wyrażeniu „wie es sich gebührt” (jak należy) lub samodzielnie, aby wyrazić, że coś jest zgodne z zasadami przyzwoitości albo uprzejmości.
Es gebührt sich nicht, mit vollem Mund zu sprechen.
Nie wypada mówić z pełnymi ustami.

należeć się
Podniośle: przysługiwać komuś, należeć się komuś z mocy prawa lub z natury. Zwykle z dopełnieniem w Dativ.
Dem Sieger gebühren Ruhm und Ehre.
Zwycięzcy należą się sława i honor.
| ich | gebühre |
|---|---|
| du | gebührst |
| er/sie/es | gebührt |
| wir | gebühren |
| ihr | gebührt |
| sie | gebühren |
| ich | gebührte |
|---|---|
| du | gebührtest |
| er/sie/es | gebührte |
| wir | gebührten |
| ihr | gebührtet |
| sie | gebührten |
| ich | habe gebührt |
|---|---|
| du | hast gebührt |
| er/sie/es | hat gebührt |
| wir | haben gebührt |
| ihr | habt gebührt |
| sie | haben gebührt |
| du | gebühre! gebühr! |
|---|---|
| ihr | gebührt! |
| Sie | gebühren Sie! |
| ich | hatte gebührt |
|---|---|
| du | hattest gebührt |
| er/sie/es | hatte gebührt |
| wir | hatten gebührt |
| ihr | hattet gebührt |
| sie | hatten gebührt |
| ich | werde gebühren |
|---|---|
| du | wirst gebühren |
| er/sie/es | wird gebühren |
| wir | werden gebühren |
| ihr | werdet gebühren |
| sie | werden gebühren |
| ich | gebühre |
|---|---|
| du | gebührest |
| er/sie/es | gebühre |
| wir | gebühren |
| ihr | gebühret |
| sie | gebühren |
Używany w mowie zależnej.
| ich | gebührte |
|---|---|
| du | gebührtest |
| er/sie/es | gebührte |
| wir | gebührten |
| ihr | gebührtet |
| sie | gebührten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | gebühren |
|---|---|
| z zu | zu gebühren |
| Partizip I | gebührend |
| Partizip II | gebührt |
Czasownik „gebühren” (wypadać lub należeć się) należy do języka podniosłego albo formalnego. W codziennym języku używa się go rzadko.
Der Respekt, der älteren Menschen gebührt, sollte selbstverständlich sein.
Szacunek należny osobom starszym powinien być czymś oczywistym.
Osoba, której coś się należy albo dla której coś jest odpowiednie, zawsze występuje w Dativ. Jest to stała zasada dotycząca tego czasownika.
Dem Autor gebührt große Anerkennung für sein Werk.
Autorowi należy się wielkie uznanie za jego dzieło.
Szczególnie często występuje bezosobowa forma zwrotna „es gebührt sich” (wypada). Używa się jej często w stałym wyrażeniu „wie es sich gebührt” (jak należy) albo w zdaniach takich jak „Es gebührt sich nicht, das zu tun” (Nie wypada tego robić).
Er bedankte sich höflich, wie es sich gebührt.
Podziękował uprzejmie, jak należy.
Es gebührt sich, seinen Gastgebern ein kleines Geschenk mitzubringen.
Wypada przynieść gospodarzom mały prezent.
W tym znaczeniu rzecz, która komuś się należy, jest podmiotem w Nominativ. Osoba, której się ona należy, jest dopełnieniem w Dativ.
Der Kanzlerin gebührt der erste Platz in der Rednerliste.
Kanclerce należy się pierwsze miejsce na liście mówców.
zarabiać / zasługiwać
Oba słowa pasują, gdy ktoś powinien otrzymać uznanie lub pochwałę za osiągnięcie. „Verdienen” (zasługiwać) podkreśla, że dana osoba zapracowała na to swoim wysiłkiem; „gebühren” (należeć się) brzmi podniośle i określa to, co komuś należy się z natury lub ze względu na sytuację. W codziennej mowie zazwyczaj lepiej pasuje „verdienen”.

Für ihren langen Einsatz gebührt der Helferin großes Lob.
Za swoje długie zaangażowanie wolontariuszce należy się wielka pochwała.
Für ihren langen Einsatz verdient die Helferin großes Lob.
Za swoje długie zaangażowanie wolontariuszka zasługuje na wielką pochwałę.