
lächeln
uśmiechać się
Układać usta w wyraz radości, życzliwości lub rozbawienia, nie wydając przy tym głośnego dźwięku.
Als sie ihn sah, musste sie sofort lächeln.
Kiedy go zobaczyła, od razu musiała się uśmiechnąć.
uśmiechać się
lächeln – lächelte – hat gelächelt
Wczytuję zapisany stan.

uśmiechać się
Układać usta w wyraz radości, życzliwości lub rozbawienia, nie wydając przy tym głośnego dźwięku.
Als sie ihn sah, musste sie sofort lächeln.
Kiedy go zobaczyła, od razu musiała się uśmiechnąć.

uśmiechać się z czegoś
Patrzeć na coś lub na kogoś z lekkim poczuciem wyższości albo pobłażaniem; nie traktować czegoś całkiem poważnie.
Der erfahrene Meister konnte über die Fehler des Lehrlings nur milde lächeln.
Doświadczony mistrz mógł tylko pobłażliwie uśmiechać się z błędów czeladnika.
| ich | lächle lächele |
|---|---|
| du | lächelst |
| er/sie/es | lächelt |
| wir | lächeln |
| ihr | lächelt |
| sie | lächeln |
| ich | lächelte |
|---|---|
| du | lächeltest |
| er/sie/es | lächelte |
| wir | lächelten |
| ihr | lächeltet |
| sie | lächelten |
| ich | habe gelächelt |
|---|---|
| du | hast gelächelt |
| er/sie/es | hat gelächelt |
| wir | haben gelächelt |
| ihr | habt gelächelt |
| sie | haben gelächelt |
| du | lächele! lächle!, lächel! |
|---|---|
| ihr | lächelt! |
| Sie | lächeln Sie! |
| ich | hatte gelächelt |
|---|---|
| du | hattest gelächelt |
| er/sie/es | hatte gelächelt |
| wir | hatten gelächelt |
| ihr | hattet gelächelt |
| sie | hatten gelächelt |
| ich | werde lächeln |
|---|---|
| du | wirst lächeln |
| er/sie/es | wird lächeln |
| wir | werden lächeln |
| ihr | werdet lächeln |
| sie | werden lächeln |
| ich | lächele lächle |
|---|---|
| du | lächelst lächlest |
| er/sie/es | lächele lächle |
| wir | lächeln |
| ihr | lächelt lächlet |
| sie | lächeln |
Używany w mowie zależnej.
| ich | lächelte |
|---|---|
| du | lächeltest |
| er/sie/es | lächelte |
| wir | lächelten |
| ihr | lächeltet |
| sie | lächelten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | lächeln |
|---|---|
| z zu | zu lächeln |
| Partizip I | lächelnd |
| Partizip II | gelächelt |
Słowo „lächeln” (uśmiechać się) jest zdrobnieniem od „lachen” (śmiać się). Opisuje więc niejako „kleines Lachen” (mały śmiech) — cichy i tylko ustami.
Ein Lachen kann man hören, ein Lächeln nur sehen.
Śmiech można usłyszeć, a uśmiech można tylko zobaczyć.
Jeśli chcesz wyrazić, że uśmiechasz się bezpośrednio do jakiejś osoby, często używa się czasownika rozdzielnie złożonego „anlächeln” (uśmiechać się do kogoś). Dopełnienie występuje wtedy w Akkusativie.
Der Barista lächelte mich freundlich an.
Barista uśmiechnął się do mnie przyjaźnie.
„Lächeln” (uśmiechać się) często łączy się z przysłówkami, które opisują sposób uśmiechania się. Częste przykłady to „freundlich lächeln” (uśmiechać się przyjaźnie), „glücklich lächeln” (uśmiechać się z radością) lub „verlegen lächeln” (uśmiechać się z zakłopotaniem).
Als er das Kompliment hörte, lächelte er verlegen.
Kiedy usłyszał komplement, uśmiechnął się z zakłopotaniem.
W znaczeniu „etwas nicht ernst nehmen” (nie traktować czegoś poważnie) czasownika „lächeln” (uśmiechać się) zawsze używa się z przyimkiem „über” (z czegoś) i Akkusativem. Osoba, która się uśmiecha, często czuje się lepsza od innych.
Sie konnte über seine naiven Vorstellungen nur müde lächeln.
Mogła tylko zmęczona uśmiechać się z jego naiwnych wyobrażeń.
śmiać się / wyśmiewać
Lachen (śmiać się) i lächeln (uśmiechać się) wyrażają radość, życzliwość lub rozbawienie. Śmiechowi zazwyczaj towarzyszą również słyszalne odgłosy, natomiast lächeln oznacza niemy wyraz twarzy. Używaj lachen, gdy reakcja jest słyszalna, a lächeln, gdy dana osoba reaguje tylko życzliwie lub cicho.

Als der Schauspieler den Witz erzählte, musste sie nur leise lächeln.
Kiedy aktor opowiedział dowcip, ona tylko cicho się uśmiechnęła.
Als der Schauspieler den Witz erzählte, begannen alle laut zu lachen.
Kiedy aktor opowiedział dowcip, wszyscy zaczęli głośno się śmiać.