
rostig
zardzewiały
Pokryty rdzą albo zaatakowany przez rdzę.
Das alte Fahrrad hat eine rostige Kette.
Stary rower ma zardzewiały łańcuch.
zardzewiały
rostig – rostiger – am rostigsten
Wczytuję zapisany stan.

zardzewiały
Pokryty rdzą albo zaatakowany przez rdzę.
Das alte Fahrrad hat eine rostige Kette.
Stary rower ma zardzewiały łańcuch.

zesztywniały
W znaczeniu przenośnym: sztywny i mało ruchliwy, zwłaszcza w odniesieniu do kości lub stawów, często z powodu wieku albo długiej bezczynności.
Nach dem langen Winter fühlen sich meine Knochen ganz rostig an.
Po długiej zimie czuję, że mam zupełnie zesztywniałe kości.

zachrypnięty
Brzmiący szorstko i chrapliwie, zwłaszcza w odniesieniu do głosu.
Mit rostiger Stimme sang der alte Mann ein Lied.
Stary mężczyzna zaśpiewał piosenkę zachrypniętym głosem.
| forma podstawowa | rostig |
|---|---|
| Komparativ | rostiger |
| Superlativ | am rostigsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do rostig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do rostig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do rostig.
„Rostig” (zardzewiały) składa się z rzeczownika „Rost” (rdza) i końcówki „-ig”. Końcówka tworzy przymiotnik, który wyraża cechę albo związek z rdzą.
Der rostige Schlüssel ließ sich kaum drehen.
Zardzewiałego klucza prawie nie dało się obrócić.
W znaczeniu dosłownym „rostig” (zardzewiały) często odnosi się do metalowych przedmiotów, zwłaszcza części narażonych na wilgoć. Typowe połączenia to „rostige Schrauben” (zardzewiałe śruby), „rostiges Werkzeug” (zardzewiałe narzędzia) i „rostiges Metall” (zardzewiały metal).
Die Mechanikerin musste mehrere rostige Schrauben ersetzen.
Mechaniczka musiała wymienić kilka zardzewiałych śrub.
Gdy „rostig” (zesztywniały) odnosi się do kości, stawów lub kończyn, ma znaczenie przenośne: chodzi o sztywność, a nie o rdzę. O umiejętnościach lub znajomości języka, których długo się nie ćwiczyło, mówi się natomiast zwykle „eingerostet” (zardzewiały, zapomniany).
Mit seinen rostigen Gliedern stieg der alte Mann mühsam die Treppe hinauf.
Stary mężczyzna z trudem wszedł po schodach, mając zesztywniałe kończyny.
W znaczeniu szorstkiego lub zachrypniętego głosu szczególnie często używa się połączeń „mit rostiger Stimme sprechen” (mówić zachrypniętym głosem) i „rostig klingen” (brzmieć zachrypnięcie). Przymiotnik opisuje wtedy brzmienie głosu.
Nach dem Konzert klang ihre Stimme rau und rostig.
Po koncercie jej głos brzmiał szorstko i chrapliwie.
szorstki / surowy / ochrypły
Głos brzmiący chrapliwie lub szorstko można opisać słowem „rau” (ochrypły) albo „rostig” (zachrypnięty). „Rau” opisuje brzmienie bezpośrednio i ogólnie. „Rostig” opisuje je obrazowo i może przywodzić na myśl głos zmieniony przez wiek lub zmęczenie, nie wskazując konkretnej przyczyny.

Nach dem langen Gespräch klang seine Stimme rostig.
Po długiej rozmowie jego głos brzmiał chrapliwie.
Nach dem langen Gespräch klang seine Stimme rau.
Po długiej rozmowie jego głos brzmiał ochryple.