
sein
być
Używane jako czasownik główny do wyrażania istnienia, tożsamości, stanu lub cechy.
Ich bin müde und das Wetter ist schön.
Jestem zmęczony, a pogoda jest ładna.
być
sein – war – ist gewesen
Wczytuję zapisany stan.

być
Używane jako czasownik główny do wyrażania istnienia, tożsamości, stanu lub cechy.
Ich bin müde und das Wetter ist schön.
Jestem zmęczony, a pogoda jest ładna.

być
Używane jako czasownik posiłkowy do tworzenia czasu przeszłego złożonego Perfekt z niektórymi czasownikami, zwykle oznaczającymi ruch lub zmianę stanu.
Wir sind gestern ins Kino gegangen.
Wczoraj poszliśmy do kina.

być
Używane jako czasownik posiłkowy do tworzenia strony biernej stanu, która opisuje stan będący wynikiem zakończonej czynności.
Nach dem Sturm war das Fenster geöffnet.
Po burzy okno było otwarte.
| ich | bin |
|---|---|
| du | bist |
| er/sie/es | ist |
| wir | sind |
| ihr | seid |
| sie | sind |
| ich | war |
|---|---|
| du | warst |
| er/sie/es | war |
| wir | waren |
| ihr | wart |
| sie | waren |
| ich | bin gewesen |
|---|---|
| du | bist gewesen |
| er/sie/es | ist gewesen |
| wir | sind gewesen |
| ihr | seid gewesen |
| sie | sind gewesen |
| du | sei! |
|---|---|
| ihr | seid! |
| Sie | seien Sie! |
| ich | war gewesen |
|---|---|
| du | warst gewesen |
| er/sie/es | war gewesen |
| wir | waren gewesen |
| ihr | wart gewesen |
| sie | waren gewesen |
| ich | werde sein |
|---|---|
| du | wirst sein |
| er/sie/es | wird sein |
| wir | werden sein |
| ihr | werdet sein |
| sie | werden sein |
| ich | sei |
|---|---|
| du | seiest seist |
| er/sie/es | sei |
| wir | seien |
| ihr | seiet |
| sie | seien |
Używany w mowie zależnej.
| ich | wäre |
|---|---|
| du | wärest wärst |
| er/sie/es | wäre |
| wir | wären |
| ihr | wäret wärt |
| sie | wären |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | sein |
|---|---|
| z zu | zu sein |
| Partizip I | seiend |
| Partizip II | gewesen |
„Sein” (być) to najbardziej nieregularny czasownik w języku niemieckim. Jego formy, na przykład „ich bin” (jestem), „du bist” (jesteś), „er ist” (jest) i „ich war” (byłem), nie podlegają zwykłemu wzorowi i trzeba się ich nauczyć na pamięć.
Du bist mein bester Freund.
Jesteś moim najlepszym przyjacielem.
Wir waren gestern im Zoo.
Wczoraj byliśmy w zoo.
Słowo „sein” może być także zaimkiem dzierżawczym i wtedy oznacza „his” (jego) lub „its” (jego). Zwróć uwagę na kontekst: czasownik się odmienia, jak w „er ist” (on jest), a zaimek stoi przed rzeczownikiem, jak w „sein Auto” (jego samochód).
Er ist sehr nett.
On jest bardzo miły.
Sein Hund ist noch jung.
Jego pies jest jeszcze młody.
Chociaż w mówionym niemieckim często używa się Perfekt, przy czasowniku „sein” (być) niemal zawsze używa się Präteritum: „war” (byłem), „warst” (byłeś), „waren” (byliśmy). Brzmi to naturalniej niż forma Perfekt „ist gewesen” (był).
Ich war letztes Jahr in Italien.
W zeszłym roku byłem we Włoszech.
Das Essen war sehr lecker.
Jedzenie było bardzo smaczne.
Kiedy „sein” (być) łączy dwa rzeczowniki, oba występują w Nominativ. To wyjątek, ponieważ większość czasowników łączy się z dopełnieniem w Akkusativ.
Mein Vater ist ein guter Arzt.
Mój ojciec jest dobrym lekarzem.
Berlin ist die Hauptstadt von Deutschland.
Berlin jest stolicą Niemiec.
„Sein” (być) jest używane jako czasownik posiłkowy w Perfekt z czasownikami oznaczającymi ruch, na przykład „gehen” (iść), „fahren” (jechać) i „fliegen” (lecieć), oraz zmianę stanu, na przykład „aufwachen” (budzić się) i „sterben” (umierać).
Ich bin heute früh aufgewacht.
Obudziłem się dziś wcześnie.
Wir sind mit dem Zug nach Hamburg gefahren.
Pojechaliśmy pociągiem do Hamburga.
Połączenie „sein + Partizip II” (być + imiesłów czasu przeszłego) opisuje stan będący wynikiem czynności. Odpowiada na pytanie: „Wie ist der Zustand jetzt?” (Jaki jest teraz stan?).
Die Tür ist geschlossen.
Drzwi są zamknięte.
Das Essen ist gekocht.
Jedzenie jest ugotowane.
mieć
„Sein” (być) i „haben” (mieć) służą do tworzenia Perfektu, ale wybór zależy od konkretnego czasownika i jego użycia. Przy nieprzechodniej zmianie miejsca lub stanu zwykle używa się „sein”, a przy użyciu przechodnim z dopełnieniem w Akkusativie stosuje się „haben”.

Sie ist mit dem Auto nach Hause gefahren.
Pojechała samochodem do domu.
Sie hat das Auto nach Hause gefahren.
Zawiozła samochód do domu.