
haben
mieć
Wyraża posiadanie albo przynależność.
Ich habe ein neues Fahrrad.
Mam nowy rower.
mieć
haben – hatte – hat gehabt
Wczytuję zapisany stan.

mieć
Wyraża posiadanie albo przynależność.
Ich habe ein neues Fahrrad.
Mam nowy rower.

mieć
Służy jako czasownik posiłkowy do tworzenia złożonych czasów przeszłych, czyli Perfektu i Plusquamperfektu.
Er hat den ganzen Tag gearbeitet.
On pracował cały dzień.

mieć
Opisuje stan, uczucie albo cechę osoby lub rzeczy.
Hast du Hunger?
Jesteś głodny?

mieć
Opisuje występowanie cech albo części.
Das Haus hat einen großen Garten.
Dom ma duży ogród.

mieć coś przeciwko komuś lub czemuś
Czuć niechęć do osoby albo rzeczy lub mieć coś przeciwko niej.
Ich habe nichts gegen deinen Vorschlag, aber er ist schwer umzusetzen.
Nie mam nic przeciwko twojej propozycji, ale trudno ją zrealizować.

mieć z czymś do czynienia
Pozostawać z czymś w związku albo zajmować się czymś.
Seine schlechte Laune hat mit seiner Arbeit zu tun.
Jego zły humor ma związek z jego pracą.
| ich | habe |
|---|---|
| du | hast |
| er/sie/es | hat |
| wir | haben |
| ihr | habt |
| sie | haben |
| ich | hatte |
|---|---|
| du | hattest |
| er/sie/es | hatte |
| wir | hatten |
| ihr | hattet |
| sie | hatten |
| ich | habe gehabt |
|---|---|
| du | hast gehabt |
| er/sie/es | hat gehabt |
| wir | haben gehabt |
| ihr | habt gehabt |
| sie | haben gehabt |
| du | habe! hab! |
|---|---|
| ihr | habt! |
| Sie | haben Sie! |
| ich | hatte gehabt |
|---|---|
| du | hattest gehabt |
| er/sie/es | hatte gehabt |
| wir | hatten gehabt |
| ihr | hattet gehabt |
| sie | hatten gehabt |
| ich | werde haben |
|---|---|
| du | wirst haben |
| er/sie/es | wird haben |
| wir | werden haben |
| ihr | werdet haben |
| sie | werden haben |
| ich | habe |
|---|---|
| du | habest |
| er/sie/es | habe |
| wir | haben |
| ihr | habet |
| sie | haben |
Używany w mowie zależnej.
| ich | hätte |
|---|---|
| du | hättest |
| er/sie/es | hätte |
| wir | hätten |
| ihr | hättet |
| sie | hätten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | haben |
|---|---|
| z zu | zu haben |
| Partizip I | habend |
| Partizip II | gehabt |
„Haben” (mieć) jest najważniejszym czasownikiem posiłkowym służącym do tworzenia czasu przeszłego Perfekt. Łączy się z Partizip II głównego czasownika, który znajduje się na końcu zdania.
Ich habe gestern einen interessanten Artikel gelesen.
Wczoraj przeczytałem ciekawy artykuł.
Aby wyrazić konieczność, po angielsku mówi się „to have to”, a po niemiecku używa się czasownika modalnego „müssen” (musieć). Konstrukcja „etwas zu haben” (mieć coś) oznacza, że coś posiadasz, a nie że musisz coś zrobić.
Ich muss morgen früh aufstehen.
Jutro rano muszę wstać.
Konstrukcja „haben + zu + Infinitiv” (mieć + „zu” jako partykuła bezokolicznika + bezokolicznik) wyraża obowiązek albo konieczność i ma podobne znaczenie jak „müssen” (musieć). Tej formy często używa się w bardziej formalnych albo pisanych tekstach.
Alle Mitarbeiter haben die neuen Sicherheitsregeln zu beachten.
Wszyscy pracownicy mają przestrzegać nowych zasad bezpieczeństwa.
„Haben” (mieć) występuje w wielu stałych wyrażeniach dotyczących uczuć i stanów. Typowe przykłady to: „Hunger haben” (być głodnym), „Durst haben” (chcieć pić), „Angst haben” (bać się), „Glück haben” (mieć szczęście) i „Recht haben” (mieć rację).
Keine Sorge, du wirst Glück haben bei der Prüfung.
Nie martw się, będziesz mieć szczęście na egzaminie.
Wyrażenie „mit etwas/jemandem zu tun haben” (mieć z czymś lub z kimś do czynienia) opisuje związek albo relację. Przyimek „mit” (z) zawsze wymaga tutaj Dativu.
Seine Entscheidung hat nichts mit dir zu tun.
Jego decyzja nie ma nic wspólnego z tobą.
Aby wyrazić niechęć, używa się wyrażenia „etwas gegen jemanden/etwas haben” (mieć coś przeciwko komuś lub czemuś). Przyimek „gegen” (przeciwko) zawsze wymaga Akkusativu.
Ich habe nichts gegen deinen neuen Freund.
Nie mam nic przeciwko twojemu nowemu chłopakowi.
być
„Sein” (być) i „haben” (mieć) służą do tworzenia Perfektu, ale wybór zależy od konkretnego czasownika i jego użycia. Przy nieprzechodniej zmianie miejsca lub stanu zwykle używa się „sein”, a przy użyciu przechodnim z dopełnieniem w Akkusativie stosuje się „haben”.

Sie hat das Auto nach Hause gefahren.
Zawiozła samochód do domu.
Sie ist mit dem Auto nach Hause gefahren.
Pojechała samochodem do domu.