
sein
بودن
بهعنوان فعل اصلی برای بیان وجود، هویت، وضعیت یا ویژگی به کار میرود.
Ich bin müde und das Wetter ist schön.
من خستهام و هوا خوب است.
بودن
sein – war – ist gewesen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

بودن
بهعنوان فعل اصلی برای بیان وجود، هویت، وضعیت یا ویژگی به کار میرود.
Ich bin müde und das Wetter ist schön.
من خستهام و هوا خوب است.

فعل کمکیِ بودن
بهعنوان فعل کمکی، برای ساختن زمان گذشتهٔ مرکب Perfekt با بعضی فعلها به کار میرود؛ معمولاً فعلهای حرکت یا تغییر وضعیت.
Wir sind gestern ins Kino gegangen.
ما دیروز به سینما رفتیم.

فعل کمکیِ بودن
بهعنوان فعل کمکی برای ساختن مجهول حالتی به کار میرود؛ مجهولی که وضعیتی را بهعنوان نتیجهٔ عملی پایانیافته توصیف میکند.
Nach dem Sturm war das Fenster geöffnet.
بعد از طوفان، پنجره باز بود.
| ich | bin |
|---|---|
| du | bist |
| er/sie/es | ist |
| wir | sind |
| ihr | seid |
| sie | sind |
| ich | war |
|---|---|
| du | warst |
| er/sie/es | war |
| wir | waren |
| ihr | wart |
| sie | waren |
| ich | bin gewesen |
|---|---|
| du | bist gewesen |
| er/sie/es | ist gewesen |
| wir | sind gewesen |
| ihr | seid gewesen |
| sie | sind gewesen |
| du | sei! |
|---|---|
| ihr | seid! |
| Sie | seien Sie! |
| ich | war gewesen |
|---|---|
| du | warst gewesen |
| er/sie/es | war gewesen |
| wir | waren gewesen |
| ihr | wart gewesen |
| sie | waren gewesen |
| ich | werde sein |
|---|---|
| du | wirst sein |
| er/sie/es | wird sein |
| wir | werden sein |
| ihr | werdet sein |
| sie | werden sein |
| ich | sei |
|---|---|
| du | seiest seist |
| er/sie/es | sei |
| wir | seien |
| ihr | seiet |
| sie | seien |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | wäre |
|---|---|
| du | wärest wärst |
| er/sie/es | wäre |
| wir | wären |
| ihr | wäret wärt |
| sie | wären |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | sein |
|---|---|
| با zu | zu sein |
| Partizip I | seiend |
| Partizip II | gewesen |
«Sein» (بودن) بیقاعدهترین فعل زبان آلمانی است. شکلهای آن، مثل «ich bin» (من هستم)، «du bist» (تو هستی)، «er ist» (او هست) و «ich war» (من بودم)، از هیچ الگوی معمولی پیروی نمیکنند و باید آنها را از بر کنید.
Du bist mein bester Freund.
تو بهترین دوست من هستی.
Wir waren gestern im Zoo.
ما دیروز در باغوحش بودیم.
واژهٔ «sein» (بودن) میتواند ضمیر ملکی هم باشد و در آن صورت معنی «his» یا «its» را میدهد؛ اینها واژههای انگلیسیاند. به بافت جمله توجه کنید: فعل صرف میشود، مثل «er ist» (او هست)، اما ضمیر پیش از اسم میآید، مثل «sein Auto» (ماشین او).
Er ist sehr nett.
او خیلی مهربان است.
Sein Hund ist noch jung.
سگ او هنوز جوان است.
با اینکه در آلمانی گفتاری اغلب از Perfekt استفاده میشود، برای «sein» (بودن) تقریباً همیشه از Präteritum استفاده میکنند: «war» (بودم/بود)، «warst» (بودی)، «waren» (بودیم/بودند). این شکل از Präteritum از Perfekt یعنی «ist gewesen» (بوده است) طبیعیتر به گوش میرسد.
Ich war letztes Jahr in Italien.
سال گذشته در ایتالیا بودم.
Das Essen war sehr lecker.
غذا خیلی خوشمزه بود.
وقتی «sein» (بودن) دو اسم را به هم وصل میکند، هر دو در Nominativ هستند. این استثناست، چون بیشتر فعلها مفعول Akkusativ میگیرند.
Mein Vater ist ein guter Arzt.
پدرم پزشک خوبی است.
Berlin ist die Hauptstadt von Deutschland.
برلین پایتخت آلمان است.
از «Sein» (بودن) بهعنوان فعل کمکی در Perfekt با فعلهای حرکت، مثل «gehen» (رفتن)، «fahren» (با وسیلهٔ نقلیه رفتن) و «fliegen» (پرواز کردن)، و با فعلهای تغییر وضعیت، مثل «aufwachen» (بیدار شدن) و «sterben» (مردن) استفاده میشود.
Ich bin heute früh aufgewacht.
امروز صبح زود بیدار شدم.
Wir sind mit dem Zug nach Hamburg gefahren.
با قطار به هامبورگ رفتیم.
ترکیب «sein + Partizip II» (بودن + Partizip II) وضعیتی را توصیف میکند که نتیجهٔ یک عمل است. این ترکیب به پرسش «Wie ist der Zustand jetzt?» (وضعیت الان چطور است؟) پاسخ میدهد.
Die Tür ist geschlossen.
در بسته است.
Das Essen ist gekocht.
غذا پخته است.
داشتن
«Sein» (فعل کمکیِ بودن) و «haben» (داشتن) هر دو زمان Perfekt را میسازند، اما انتخاب میان آنها به فعلِ مشخص و کاربرد آن بستگی دارد. در تغییرِ غیرمتعدیِ مکان یا وضعیت، معمولاً از «sein» (فعل کمکیِ بودن) استفاده میشود؛ در کاربرد متعدی همراه با مفعول Akkusativ، از «haben» (داشتن) استفاده میشود.

Sie ist mit dem Auto nach Hause gefahren.
او با ماشین به خانه رفته است.
Sie hat das Auto nach Hause gefahren.
او ماشین را به خانه رانده است.