
wähnen
sądzić / uważać
Wierzyć w coś lub coś zakładać, chociaż później może się okazać, że to nieprawda; tego słowa używa się najczęściej w podniosłym języku.
Sie wähnte ihn bereits im Zug.
Sądziła, że już jest w pociągu.
sądzić / uważać
wähnen – wähnte – hat gewähnt
Wczytuję zapisany stan.

sądzić / uważać
Wierzyć w coś lub coś zakładać, chociaż później może się okazać, że to nieprawda; tego słowa używa się najczęściej w podniosłym języku.
Sie wähnte ihn bereits im Zug.
Sądziła, że już jest w pociągu.

uważać się za
Uważać, że samemu jest się w określonym stanie lub w określonym miejscu, często mimo że w rzeczywistości tak nie jest.
Er wähnte sich in Sicherheit und bemerkte die Gefahr nicht.
Uważał się za bezpiecznego i nie zauważył zagrożenia.
| ich | wähne |
|---|---|
| du | wähnst |
| er/sie/es | wähnt |
| wir | wähnen |
| ihr | wähnt |
| sie | wähnen |
| ich | wähnte |
|---|---|
| du | wähntest |
| er/sie/es | wähnte |
| wir | wähnten |
| ihr | wähntet |
| sie | wähnten |
| ich | habe gewähnt |
|---|---|
| du | hast gewähnt |
| er/sie/es | hat gewähnt |
| wir | haben gewähnt |
| ihr | habt gewähnt |
| sie | haben gewähnt |
| du | wähne! wähn! |
|---|---|
| ihr | wähnt! |
| Sie | wähnen Sie! |
| ich | hatte gewähnt |
|---|---|
| du | hattest gewähnt |
| er/sie/es | hatte gewähnt |
| wir | hatten gewähnt |
| ihr | hattet gewähnt |
| sie | hatten gewähnt |
| ich | werde wähnen |
|---|---|
| du | wirst wähnen |
| er/sie/es | wird wähnen |
| wir | werden wähnen |
| ihr | werdet wähnen |
| sie | werden wähnen |
| ich | wähne |
|---|---|
| du | wähnest |
| er/sie/es | wähne |
| wir | wähnen |
| ihr | wähnet |
| sie | wähnen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | wähnte |
|---|---|
| du | wähntest |
| er/sie/es | wähnte |
| wir | wähnten |
| ihr | wähntet |
| sie | wähnten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | wähnen |
|---|---|
| z zu | zu wähnen |
| Partizip I | wähnend |
| Partizip II | gewähnt |
W wyrażeniu „jemanden wähnen” (uważać kogoś za kogoś lub sądzić, że ktoś jest w jakimś stanie) osoba występuje w Akkusativie. Następnie podaje się, gdzie według nas ta osoba się znajduje lub w jakim jest stanie; może to być określenie miejsca albo przymiotnik.
Ich wähnte meinen Bruder noch bei der Arbeit.
Sądziłem, że mój brat jest jeszcze w pracy.
Die Retter wähnten den vermissten Wanderer bereits tot.
Ratownicy sądzili, że zaginiony wędrowiec już nie żyje.
Gdy przypuszczenie dotyczy osoby wykonującej czynność, czasownik „wähnen” (uważać się za kogoś lub sądzić, że samemu jest się w jakimś stanie) wymaga zaimka zwrotnego w Akkusativie. Zależy on od podmiotu: „ich” (ja) łączy się z „mich” (siebie), „du” (ty) z „dich” (siebie), a „er/sie” (on/ona) z „sich” (siebie).
Ich wähnte mich allein im Haus.
Uważałem się za samego w domu.
Sie wähnte sich unbeobachtet.
Sądziła, że nikt jej nie obserwuje.
Częste połączenia to „sich in Sicherheit wähnen” (uważać się za bezpiecznego), „sich im Paradies wähnen” (uważać, że jest się w raju) oraz „sich am Ziel wähnen” (uważać, że dotarło się do celu).
Beim Anblick des türkisblauen Meeres und des weißen Strandes wähnten wir uns im Paradies.
Na widok turkusowego morza i białej plaży sądziliśmy, że jesteśmy w raju.
uważać / sądzić / mieć na myśli
Oba słowa mogą wyrażać przekonanie, że coś jest prawdą. „Meinen” (uważać) opisuje ten pogląd neutralnie. „Wähnen” (sądzić) brzmi podniośle i często sugeruje, że to przypuszczenie jest błędne, choć pomyłka nie jest konieczna. W codziennym języku zwykle pasuje „meinen”.

Er wähnte, er habe die Aufgabe gelöst, doch ein Fehler blieb unbemerkt.
Sądził, że rozwiązał zadanie, ale błąd pozostał niezauważony.
Er meinte, er habe die Aufgabe gelöst, doch ein Fehler blieb unbemerkt.
Uważał, że rozwiązał zadanie, ale błąd pozostał niezauważony.