
das Zeugnis
świadectwo
Oficjalny dokument szkolny poświadczający oceny i wyniki ucznia za określony okres.
Am letzten Schultag bekommen alle Kinder ihr Zeugnis.
W ostatnim dniu szkoły wszystkie dzieci dostają świadectwa.
świadectwo / zaświadczenie
das Zeugnis, die Zeugnisse
Wczytuję zapisany stan.

świadectwo
Oficjalny dokument szkolny poświadczający oceny i wyniki ucznia za określony okres.
Am letzten Schultag bekommen alle Kinder ihr Zeugnis.
W ostatnim dniu szkoły wszystkie dzieci dostają świadectwa.

zaświadczenie
Oficjalne zaświadczenie lub dokument potwierdzający kwalifikacje, cechę albo określony stan rzeczy, na przykład świadectwo pracy lub zaświadczenie o niekaralności.
Für die neue Stelle musste er ein einwandfreies Arbeitszeugnis vorlegen.
W związku z nową pracą musiał przedstawić nienaganne świadectwo pracy.

zeznawać
Składać zeznania jako świadek przed sądem lub urzędem.
Die Nachbarin musste vor Gericht Zeugnis über den Vorfall ablegen.
Sąsiadka musiała zeznawać przed sądem w sprawie tego zdarzenia.

świadectwo
Dowód lub widoczny znak czegoś; potwierdzenie określonego stanu albo cechy.
Die prächtigen Bauten sind ein Zeugnis des einstigen Reichtums der Stadt.
Wspaniałe budowle są świadectwem dawnego bogactwa miasta.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Zeugnisse |
| Genitiv | des Zeugnisses |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Zeugnis | die Zeugnisse |
| Akkusativ | das Zeugnis | die Zeugnisse |
| Dativ | dem Zeugnis | den Zeugnissen |
| Genitiv | des Zeugnisses | der Zeugnisse |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo „Zeugnis” (świadectwo) należy do rodziny wyrazów obejmującej „der Zeuge” (świadek) i „zeugen” (dawać świadectwo). Świadectwo jest więc zawsze czymś, co poświadcza lub potwierdza jakiś fakt, niezależnie od tego, czy chodzi o oceny szkolne, wyniki pracy, czy wydarzenie historyczne.
Die alten Ruinen zeugen von einer reichen Geschichte.
Stare ruiny świadczą o bogatej historii.
W kontekście szkolnym słowo „Zeugnis” (świadectwo) często łączy się z czasownikami „bekommen” (dostać), „erhalten” (otrzymać) lub „bekommen” (dostać). Ocenę opisują przymiotniki takie jak „gut” (dobry), „schlecht” (zły) lub „mittelmäßig” (przeciętny).
Sie hat für ihre harte Arbeit ein sehr gutes Zeugnis bekommen.
Za swoją ciężką pracę dostała bardzo dobre świadectwo.
Zum Halbjahr erhalten die Schüler ein Zwischenzeugnis.
W połowie roku uczniowie otrzymują świadectwo śródroczne.
W tym znaczeniu słowo „Zeugnis” (zaświadczenie) często łączy się z innym słowem w złożenie określające rodzaj dokumentu. Częste przykłady to „Arbeitszeugnis” (świadectwo pracy), „Gesundheitszeugnis” (świadectwo zdrowia) i „Führungszeugnis” (zaświadczenie o niekaralności).
Für die Bewerbung brauche ich ein aktuelles Arbeitszeugnis von meinem letzten Arbeitgeber.
Do podania o pracę potrzebuję aktualnego świadectwa pracy od mojego ostatniego pracodawcy.
Um mit Kindern zu arbeiten, muss man ein polizeiliches Führungszeugnis vorlegen.
Żeby pracować z dziećmi, trzeba przedstawić zaświadczenie o niekaralności.
Gdy chodzi o zeznania przed sądem, prawie zawsze używa się stałego wyrażenia „Zeugnis ablegen” (składać zeznania). Czasownik „ablegen” (składać) jest tutaj stałym połączeniem z rzeczownikiem.
Der Hauptzeuge musste als Erster sein Zeugnis ablegen.
Główny świadek musiał złożyć zeznania jako pierwszy.
W znaczeniu „Beweis” (dowód) lub „Beleg” (potwierdzenie) słowo „Zeugnis” (świadectwo) należy do podniosłego języka pisanego. Często spotyka się je w tekstach historycznych, artystycznych lub filozoficznych.
Die Architektur des Gebäudes ist ein beeindruckendes Zeugnis seiner Zeit.
Architektura tego budynku jest imponującym świadectwem swojej epoki.
Gdy „Zeugnis” (świadectwo) służy jako dowód czegoś, często łączy się z przyimkami „von + Dativ” (o czymś lub o kimś) albo „für + Akkusativ” (czegoś lub kogoś). Typowa konstrukcja to „ein Zeugnis von/für etwas sein” (być świadectwem czegoś).
Sein Engagement ist ein Zeugnis von seinem starken Charakter.
Jego zaangażowanie jest świadectwem jego silnego charakteru.
Diese Entdeckung ist ein klares Zeugnis für die Richtigkeit seiner Theorie.
To odkrycie jest wyraźnym świadectwem prawdziwości jego teorii.
dowód
Oba słowa mogą odnosić się do czegoś widocznego, co pozwala rozpoznać wcześniejszy stan. „Beweis” (dowód) ma możliwie jednoznacznie potwierdzić dane twierdzenie, natomiast „Zeugnis” (świadectwo) rozumie się raczej jako wymowną pozostałość lub znak. Wybierz „Beweis”, gdy chodzi o pewne potwierdzenie, a „Zeugnis”, gdy chodzi o wymowną wskazówkę.

Die verblassten Fingerabdrücke an der alten Tür waren ein Zeugnis dafür, dass dort früher jemand gewesen war.
Wyblakłe odciski palców na starych drzwiach były świadectwem tego, że ktoś kiedyś tam był.
Die frischen Fingerabdrücke waren ein Beweis dafür, dass er im Raum gewesen war.
Świeże odciski palców były dowodem na to, że był w pokoju.