
auflesen
yerden almak
Yerde duran bir şeyi kaldırmak veya toplamak.
Die Kinder lasen die heruntergefallenen Äpfel auf.
Çocuklar yere düşen elmaları yerden aldı.
yerden almak / alıp götürmek
auflesen – las auf – hat aufgelesen
Kayıtlı durumun yükleniyor.

yerden almak
Yerde duran bir şeyi kaldırmak veya toplamak.
Die Kinder lasen die heruntergefallenen Äpfel auf.
Çocuklar yere düşen elmaları yerden aldı.

alıp götürmek
Bir yerde yalnız veya yardıma muhtaç olan bir kişiyi yanına alıp götürmek; bu ifade aşağılayıcı bir tını taşıyabilir.
Nach der Party las er seinen betrunkenen Freund auf.
Partiden sonra sarhoş arkadaşını alıp götürdü.
| ich | lese auf |
|---|---|
| du | liest auf |
| er/sie/es | liest auf |
| wir | lesen auf |
| ihr | lest auf |
| sie | lesen auf |
| ich | las auf |
|---|---|
| du | lasest auf last auf |
| er/sie/es | las auf |
| wir | lasen auf |
| ihr | last auf |
| sie | lasen auf |
| ich | habe aufgelesen |
|---|---|
| du | hast aufgelesen |
| er/sie/es | hat aufgelesen |
| wir | haben aufgelesen |
| ihr | habt aufgelesen |
| sie | haben aufgelesen |
| du | lies auf! |
|---|---|
| ihr | lest auf! |
| Sie | lesen Sie auf! |
| ich | hatte aufgelesen |
|---|---|
| du | hattest aufgelesen |
| er/sie/es | hatte aufgelesen |
| wir | hatten aufgelesen |
| ihr | hattet aufgelesen |
| sie | hatten aufgelesen |
| ich | werde auflesen |
|---|---|
| du | wirst auflesen |
| er/sie/es | wird auflesen |
| wir | werden auflesen |
| ihr | werdet auflesen |
| sie | werden auflesen |
| ich | lese auf |
|---|---|
| du | lesest auf |
| er/sie/es | lese auf |
| wir | lesen auf |
| ihr | leset auf |
| sie | lesen auf |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | läse auf |
|---|---|
| du | läsest auf |
| er/sie/es | läse auf |
| wir | läsen auf |
| ihr | läset auf |
| sie | läsen auf |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | auflesen |
|---|---|
| zu ile | aufzulesen |
| Partizip I | auflesend |
| Partizip II | aufgelesen |
“Auflesen” fiili “auf-” ön eki ile “lesen” fiilinden oluşur ve ayrılabilir. Ana cümlede “auf” (yerden almayı belirten ön ek) cümlenin sonunda yer alır. Yan cümlede fiil birleşik kalır. “zu” ile kullanılan mastarda “zu”, ön ekle kök arasına girer.
Sie las die Münzen vorsichtig auf.
Paraları dikkatlice yerden aldı.
Er blieb stehen, weil er die Scherben auflas.
Cam parçalarını yerden aldığı için durdu.
Es dauerte lange, die kleinen Teile aufzulesen.
Küçük parçaları yerden almak uzun sürdü.
Bu anlamda “auflesen” (yerden almak) fiili, yerde dağınık duran şeylerle sık kullanılır. Örneğin meyveler, yapraklar, kâğıtlar veya cam parçaları yerden alınabilir. Bu fiil genellikle Akkusativ nesne alır.
Nach dem Sturm lasen die Nachbarn die Äste auf.
Fırtınadan sonra komşular dalları yerden aldı.
Bitte lies das Papier vom Boden auf.
Lütfen kâğıdı yerden al.
Akkusativ nesne olarak bir kişi kullanıldığında, yalnız veya yardıma muhtaç görünen bir kişiyi alıp götürmekten söz edilir. Bu kullanım daha çok günlük dilde görülür ve duruma göre aşağılayıcı bir anlam taşıyabilir.
Auf dem Heimweg las sie einen frierenden Mann auf.
Eve dönerken üşüyen bir adamı alıp götürdü.
Nach dem Konzert lasen die Sanitäter einen erschöpften Besucher auf.
Konserden sonra sağlık görevlileri bitkin bir ziyaretçiyi alıp götürdü.
kaldırmak / saklamak
“Aufheben” (yerden kaldırmak) ve “auflesen” (yerden almak) ikisi de bir şeyi yerden almak anlamına gelebilir. “Aufheben” bu kullanım için tarafsızdır ve günlük dilde özellikle yaygındır; “auflesen” ise daha resmî ve edebî bir hava verir ve çoğu zaman etrafa dağılmış küçük şeyler için kullanılır. Tek bir madeni para için genellikle “aufheben”, çok sayıda buluntuyu toplamak içinse “auflesen” uygundur.

Der Junge liest die verstreuten Münzen neben der Bank auf.
Çocuk bankın yanına dağılmış madeni paraları yerden alıyor.
Ich hebe die Münze neben der Bank auf.
Bankın yanındaki madeni parayı yerden kaldırıyorum.