
die Beschuldigung
اتهام
سرزنش یا ادعایی مبنی بر اینکه کسی مرتکب جرمی، اشتباهی یا تخلفی اخلاقی شده است.
Er wies die Beschuldigung des Diebstahls entschieden zurück.
او اتهام دزدی را قاطعانه رد کرد.
اتهام
die Beschuldigung, die Beschuldigungen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

اتهام
سرزنش یا ادعایی مبنی بر اینکه کسی مرتکب جرمی، اشتباهی یا تخلفی اخلاقی شده است.
Er wies die Beschuldigung des Diebstahls entschieden zurück.
او اتهام دزدی را قاطعانه رد کرد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Beschuldigungen |
| Genitiv | der Beschuldigung |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Beschuldigung | die Beschuldigungen |
| Akkusativ | die Beschuldigung | die Beschuldigungen |
| Dativ | der Beschuldigung | den Beschuldigungen |
| Genitiv | der Beschuldigung | der Beschuldigungen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
اسم «die Beschuldigung» (اتهام) به فعل «jemanden beschuldigen» (کسی را متهم کردن) مربوط است. پایهٔ آن واژهٔ «die Schuld» (تقصیر) است. بنابراین، اتهام یعنی مقصر دانستن کسی در کاری.
Er wurde fälschlicherweise beschuldigt, das Geld gestohlen zu haben.
او را بهاشتباه متهم کردند که پول را دزدیده است.
فردی که متهم میشود، اغلب همراه با حرف اضافهٔ «gegen» (علیه) و در Akkusativ میآید. دلیل اتهام با Genitiv یا یک جملهٔ پیرو با «dass» (که) بیان میشود.
Die Beschuldigung gegen den Manager war haltlos.
اتهام علیه مدیر بیاساس بود.
Die Beschuldigung, er habe gelogen, traf ihn sehr.
این اتهام که او دروغ گفته بود، خیلی به او برخورد.
فعلهای رایجی که با «Beschuldigung» (اتهام) به کار میروند عبارتاند از «eine Beschuldigung erheben» (اتهامی را مطرح کردن، رسمی)، «eine Beschuldigung zurückweisen» (اتهامی را رد کردن) و «sich gegen eine Beschuldigung verteidigen» (از خود در برابر اتهامی دفاع کردن).
Die Staatsanwaltschaft erhob schwere Beschuldigungen gegen den Angeklagten.
دادستانی اتهامهای سنگینی علیه متهم مطرح کرد.
Sie musste sich gegen falsche Beschuldigungen wehren.
او مجبور شد در برابر اتهامهای نادرست از خودش دفاع کند.
سرزنش / اتهام
«Vorwurf» (سرزنش / اتهام) و «Beschuldigung» (اتهام) هر دو میتوانند مسئولیت رفتار نادرست را به کسی نسبت دهند. «Beschuldigung» صراحتاً ادعا میکند که آن شخص عمل مشخص و تقصیرآمیزی انجام داده است. «Vorwurf» نیز میتواند همین معنا را داشته باشد، اما انتقادِ توأم با نارضایتی را هم شامل میشود، بدون اینکه انجام دادنِ عمل مشخصی ادعا شود.

Der Trainer erhob gegen ihn die Beschuldigung, einen Gegner absichtlich verletzt zu haben.
مربی او را متهم کرد که عمداً به بازیکن حریف آسیب زده است.
Der Trainer machte ihm den Vorwurf, beim Spiel nicht aufmerksam gewesen zu sein.
مربی او را سرزنش کرد که هنگام بازی دقت نداشته است.