
die Hoffnung
امید
خواست یا انتظار امیدوارانهای که در آینده اتفاق مثبتی رخ دهد.
Trotz der schwierigen Lage haben wir die Hoffnung auf eine Besserung nicht verloren.
با وجود شرایط دشوار، امیدمان به بهتر شدن اوضاع را از دست ندادهایم.
امید
die Hoffnung, die Hoffnungen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

امید
خواست یا انتظار امیدوارانهای که در آینده اتفاق مثبتی رخ دهد.
Trotz der schwierigen Lage haben wir die Hoffnung auf eine Besserung nicht verloren.
با وجود شرایط دشوار، امیدمان به بهتر شدن اوضاع را از دست ندادهایم.

مایهٔ امید
شخص یا چیزی که منبع امید یا آخرین راه نجات به شمار میآید.
Der junge Stürmer ist die große Hoffnung des Vereins für die nächste Saison.
این مهاجم جوان امید بزرگ باشگاه برای فصل آینده است.

امیدوار شدن
شروع به باور کردن یا انتظار داشتن اینکه خواستهای ممکن است برآورده شود.
Nach dem guten Vorstellungsgespräch mache ich mir Hoffnung auf die Stelle.
بعد از مصاحبهٔ شغلی خوب، به گرفتن آن شغل امیدوار شدهام.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Hoffnungen |
| Genitiv | der Hoffnung |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Hoffnung | die Hoffnungen |
| Akkusativ | die Hoffnung | die Hoffnungen |
| Dativ | der Hoffnung | den Hoffnungen |
| Genitiv | der Hoffnung | der Hoffnungen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Hoffnung» (امید) اسمی است که به فعل «hoffen» (امیدوار بودن) مربوط میشود. اگر به چیزی امید داشته باشید، امید دارید.
Ich hoffe auf gutes Wetter und habe die Hoffnung, dass die Sonne scheint.
من به هوای خوب امیدوارم و امید دارم خورشید بتابد.
برای بیان امید به چیزی مشخص، از حرف اضافهٔ «auf» (به) همراه با Akkusativ استفاده میشود.
Viele Menschen haben die Hoffnung auf eine friedliche Zukunft.
خیلیها به آیندهای صلحآمیز امید دارند.
«Hoffnung» (امید) اغلب با فعلهای مشخصی به کار میرود. عبارتهای رایج عبارتاند از «Hoffnung haben» (امید داشتن)، «die Hoffnung aufgeben» (امید را از دست دادن) و «Hoffnung schöpfen» (امید تازه پیدا کردن).
Nach dem Gespräch schöpfte er neue Hoffnung.
او بعد از آن گفتوگو امید تازهای پیدا کرد.
Gib die Hoffnung nicht auf, du schaffst das!
امیدت را از دست نده، تو از پسش برمیآیی!
عبارت «sich Hoffnung machen» (امیدوار شدن) بازتابی است. شخصی که امیدوار است با ضمیر Dativ میآید: «Ich mache mir Hoffnung» (من امیدوار میشوم).
Er macht sich Hoffnung, die Prüfung zu bestehen.
او امیدوار است در امتحان قبول شود.
آرزو
«Hoffnung» (امید) و «Wunsch» (آرزو) هر دو به چیزی مثبت مربوط میشوند. «Hoffnung» علاوه بر این، انتظار امیدوارانهای را دربر دارد که ممکن است آن اتفاق رخ بدهد؛ «Wunsch» بیشتر بیان میکند که فرد دوست دارد چه چیزی داشته باشد. برای احتمالی که انتظار میرود رخ بدهد، «Hoffnung» به کار میرود و برای خواستهای صرف، «Wunsch».

Wegen der guten Wetterprognose haben wir Hoffnung auf Sonne beim Ausflug.
بهخاطر پیشبینی خوب هوا، برای گردشمان به آفتاب امید داریم.
Für unseren Ausflug haben wir den Wunsch nach Sonne.
برای گردشمان آرزوی هوای آفتابی داریم.