
die Hoheit
حاکمیت
بالاترین قدرت مستقل یک کشور بر قلمرو و امور خود؛ حاکمیت.
Der Staat besitzt die alleinige Hoheit über die Gesetzgebung.
این کشور تنها اختیار قانونگذاری را در دست دارد.
حاکمیت / والاحضرت / شکوه
die Hoheit, die Hoheiten
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

حاکمیت
بالاترین قدرت مستقل یک کشور بر قلمرو و امور خود؛ حاکمیت.
Der Staat besitzt die alleinige Hoheit über die Gesetzgebung.
این کشور تنها اختیار قانونگذاری را در دست دارد.

والاحضرت
خطاب رسمی به اعضای بلندپایهٔ خاندان اشراف، مانند شاهزادگان یا شاهدختها.
Ihre Königliche Hoheit, die Prinzessin, wird die Veranstaltung eröffnen.
والاحضرت سلطنتی، شاهدخت، این مراسم را افتتاح خواهد کرد.

شکوه
جلوهای والا، باشکوه یا باوقار.
Die stille Hoheit der schneebedeckten Berge beeindruckte die Wanderer tief.
شکوه خاموش کوههای پوشیده از برف، کوهپیمایان را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Hoheiten |
| Genitiv | der Hoheit |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Hoheit | die Hoheiten |
| Akkusativ | die Hoheit | die Hoheiten |
| Dativ | der Hoheit | den Hoheiten |
| Genitiv | der Hoheit | der Hoheiten |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Die Hoheit» (والایی یا حاکمیت) از صفت «hoch» (بالا) گرفته شده است. این واژه ویژگیِ «hoch» (بالا) بودن را توصیف میکند؛ چه در ارتباط با قدرت، مقام یا جلوه و شکوه.
Die Hoheit des Amtes verlangt absolute Neutralität.
والاییِ این مقام، بیطرفی کامل را میطلبد.
در معنای «Souveränität» (حاکمیت)، این واژه اغلب با «über» (بر یا نسبت به، همراه با Akkusativ) به کار میرود. عبارتهای رایج عبارتاند از «die Hoheit über etwas haben» (بر چیزی حاکمیت داشتن) و «die Hoheit ausüben» (حاکمیت اعمال کردن). این واژه ترکیبهایی مانند «Lufthoheit» (برتری هوایی) و «Datenhoheit» (حاکمیت بر دادهها) نیز میسازد.
Jeder Staat hat die Hoheit über sein eigenes Territorium.
هر کشوری بر قلمرو خودش حاکمیت دارد.
Unternehmen streiten um die Datenhoheit ihrer Nutzer.
شرکتها بر سر حاکمیت بر دادههای کاربرانشان با هم اختلاف دارند.
وقتی «Hoheit» (والاحضرت) برای خطاب به اشراف به کار میرود، تقریباً همیشه ضمیر ملکیای مانند «Ihre» (والاحضرتِ او یا شما، برای مؤنث) یا «Seine» (والاحضرتِ او یا شما، برای مذکر) همراه آن میآید. اغلب صفتی مانند «Königliche» (سلطنتی) یا «Kaiserliche» (امپراتوری) نیز پیش از آن قرار میگیرد.
Seine Königliche Hoheit, der Prinz, wird um 15 Uhr erwartet.
والاحضرت سلطنتی، شاهزاده، ساعت 15 انتظار میرود.
در معنای «erhabene Ausstrahlung» (جلوهٔ والا)، «Hoheit» (شکوه) اغلب در بافتی شاعرانه یا بسیار توصیفی به کار میرود. این واژه معمولاً تأثیر طبیعت، هنر یا معماری را توصیف میکند.
Die Wanderer bewunderten die stille Hoheit der Alpen.
کوهپیمایان شکوه خاموش آلپ را تحسین کردند.
Die Musik strahlte eine feierliche Hoheit aus.
موسیقی شکوهی رسمی و باشکوه از خود ساطع میکرد.
اعلیحضرت / ابهت
«Majestät» (اعلیحضرت) و «Hoheit» (والاحضرت) خطابهای رسمی هستند، اما برای رتبههای متفاوتی به کار میروند. از «Majestät» برای یک فرمانروا، مانند پادشاه یا ملکه، و از «Hoheit» برای اشراف بلندپایه، مانند شاهزادگان یا شاهدختها، استفاده میشود. بنابراین خطاب مناسب به جایگاه آن شخص بستگی دارد.

Der Minister begrüßte die Prinzessin mit den Worten: „Eure Hoheit.“
وزیر با این کلمات به شاهدخت خوشامد گفت: «والاحضرت.»
Der Minister begrüßte die Königin mit den Worten: „Eure Majestät.“
وزیر با این کلمات به ملکه خوشامد گفت: «اعلیحضرت.»