
der Knall
صدای بلند
صدایی ناگهانی، بلند و کوتاه، مانند صدای انفجار، شلیک یا ترکیدن بادکنک.
Mitten in der Nacht schreckte ich durch einen lauten Knall hoch.
نیمهشب با شنیدن صدای بلند ناگهان از خواب پریدم.
صدای بلند
der Knall, die Knalle
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

صدای بلند
صدایی ناگهانی، بلند و کوتاه، مانند صدای انفجار، شلیک یا ترکیدن بادکنک.
Mitten in der Nacht schreckte ich durch einen lauten Knall hoch.
نیمهشب با شنیدن صدای بلند ناگهان از خواب پریدم.

خلوضع بودن
اصطلاحی محاورهای به این معنی که کسی دیوانه یا تا حدی از عقل درست بیبهره است.
Du willst bei diesem Gewitter draußen zelten? Du hast wohl einen Knall!
میخواهی در این رعدوبرق بیرون چادر بزنی؟ حتماً دیوانهای!

یکدفعه
عبارتی ثابت به معنی «plötzlich und unerwartet» (ناگهانی و غیرمنتظره).
Er hat seinen Job Knall auf Fall gekündigt und ist ausgewandert.
او یکدفعه از کارش استعفا داد و از کشور مهاجرت کرد.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Knalle |
| Genitiv | des Knalls |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Knall | die Knalle |
| Akkusativ | den Knall | die Knalle |
| Dativ | dem Knall | den Knallen |
| Genitiv | des Knalls des Knalles | der Knalle |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Der Knall» (صدای بلند) واژهای صوتنما است که یک صدا را تقلید میکند. فعل مربوط به آن «knallen» (با صدای بلند برخورد کردن یا بسته شدن) است.
Die Tür ist mit einem lauten Geräusch ins Schloss geknallt.
در با صدای بلندی بسته شد.
برای توصیف دقیقتر صدا، «Knall» (صدای بلند) اغلب با صفتهایی مانند «laut» (بلند)، «dumpf» (گنگ) یا «kurz» (کوتاه) ترکیب میشود.
Wir hörten einen dumpfen Knall aus der Ferne.
از دور صدای گنگی شنیدیم.
اصطلاح محاورهای «einen Knall haben» (خلوضع بودن) یعنی کسی دیوانه است. ساختار آن ثابت است: یک نفر «hat» (دارد) «einen Knall» (یک صدای بلند).
Er will ohne Jacke bei Minusgraden rausgehen? Der hat doch einen Knall!
میخواهد در هوای زیر صفر بدون کاپشن بیرون برود؟ واقعاً خلوضع است!
«Knall auf Fall» (یکدفعه) عبارتی ثابت است و به معنی «plötzlich und ohne Vorwarnung» (ناگهانی و بدون هشدار قبلی) است. این عبارت مانند قید به کار میرود.
Knall auf Fall hat sie ihre Sachen gepackt und ist gegangen.
یکدفعه وسایلش را جمع کرد و رفت.
وقتی «Knall auf Fall» (یکدفعه) در ابتدای جمله، یعنی جایگاه 1، قرار میگیرد، فعل صرفشده بلافاصله بعد از آن، در جایگاه 2، میآید. سپس فاعل بعد از فعل قرار میگیرد.
Knall auf Fall änderte sich die Situation.
یکدفعه اوضاع تغییر کرد.
ضربه
«Schlag» (صدای ضربه) و «Knall» (صدای بلند) هر دو به صدایی ناگهانی و بلند اشاره میکنند. «Schlag» بیشتر برای یک برخوردِ منفرد یا ضربهای خفه مناسب است، درحالیکه «Knall» بهطور خاص صدای کوتاه و تیزِ انفجار، شلیک یا ترکیدن بادکنک را بیان میکند. وقتی این ویژگی در مرکز توجه است، «Knall» را انتخاب کنید.

Als der Luftballon platzte, hörten wir einen lauten Knall.
وقتی بادکنک ترکید، صدای بلند و ناگهانی شنیدیم.
Als der schwere Karton auf den Boden fiel, hörten wir einen dumpfen Schlag.
وقتی کارتن سنگین روی زمین افتاد، صدای ضربهای خفه شنیدیم.