
die Verzeihung
بخشش
عمل بخشیدن؛ آمادگی برای اینکه دیگر اشتباه، رنجش یا تقصیر کسی را به روی او نیاوریم.
Er bat sie um Verzeihung für sein unbedachtes Verhalten.
او به خاطر رفتار نسنجیدهاش از او طلب بخشش کرد.
بخشش / ببخشید
die Verzeihung
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

بخشش
عمل بخشیدن؛ آمادگی برای اینکه دیگر اشتباه، رنجش یا تقصیر کسی را به روی او نیاوریم.
Er bat sie um Verzeihung für sein unbedachtes Verhalten.
او به خاطر رفتار نسنجیدهاش از او طلب بخشش کرد.

ببخشید
بهعنوان عبارتی مؤدبانه برای عذرخواهی بابت مزاحمت یا اشتباهی کوچک، یا برای جلب توجه، به کار میرود. مترادف «Entschuldigung» (ببخشید) است.
Verzeihung, könnten Sie mir bitte sagen, wie spät es ist?
ببخشید، لطفاً میتوانید به من بگویید ساعت چند است؟
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| Genitiv | der Verzeihung |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Verzeihung | – |
| Akkusativ | die Verzeihung | – |
| Dativ | der Verzeihung | – |
| Genitiv | der Verzeihung | – |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
اسم «Verzeihung» (بخشش) مستقیماً از فعل «verzeihen» (بخشیدن) گرفته شده است. اگر این فعل را بدانید، بهراحتی میتوانید معنی اسم را حدس بزنید.
Ich kann dir diesen Fehler einfach nicht verzeihen.
من واقعاً نمیتوانم این اشتباه را به تو ببخشم.
Um ihre Verzeihung zu bekommen, schrieb er ihr einen langen Brief.
او برای به دست آوردن بخشش او، نامهای طولانی برایش نوشت.
برای طلب بخشش از عبارت ثابت «jemanden um Verzeihung bitten» (از کسی طلب بخشش کردن) استفاده میشود. شخصی که از او درخواست میکنید، در حالت Akkusativ میآید.
Er hat seine Freundin um Verzeihung gebeten.
او از دوستدخترش طلب بخشش کرد.
وقتی «Verzeihung» (ببخشید) بهتنهایی و در ابتدای جمله بهصورت ندایی میآید، عذرخواهی مؤدبانه است. درون جمله، اغلب همراه با فعلی مانند «bitten» (درخواست کردن)، به عمل بخشیدن اشاره میکند.
Verzeihung, ist dieser Platz noch frei?
ببخشید، این صندلی هنوز خالی است؟
Für diese Tat gibt es keine Verzeihung.
برای این کار هیچ بخششی وجود ندارد.
«Verzeihung» (ببخشید) بهعنوان عذرخواهی کوتاه روزمره، اغلب کمی رسمیتر یا مؤدبانهتر به نظر میرسد. این عبارتی کلاسیک و همیشه درست است.
Verzeihung, ich habe Sie nicht verstanden.
ببخشید، متوجه صحبتهای شما نشدم.
عذرخواهی / بهانه / گواهی غیبت
«Entschuldigung» (عذرخواهی) و «Verzeihung» (ببخشید) هر دو میتوانند بعد از یک اشتباه کوچک بهعنوان عبارتی مؤدبانه به کار بروند. «Entschuldigung» خنثی است و بیشتر برای درخواست درک و همدلی به کار میرود، درحالیکه «Verzeihung» بیشتر شبیه درخواست بخشش است و اغلب رسمیتر به نظر میرسد. این دو واژه در بسیاری از موقعیتهای روزمره قابلجایگزینی با یکدیگرند.

Nach dem kleinen Stoß sagte sie etwas förmlicher: „Verzeihung!“
بعد از آن برخورد کوچک، او کمی رسمیتر گفت: «ببخشید!»
Nach dem kleinen Stoß sagte sie sofort: „Entschuldigung!“
بعد از آن برخورد کوچک، او فوراً گفت: «ببخشید!»