
angrenzen
graniczyć z
Mieć wspólną granicę z czymś innym lub leżeć bezpośrednio obok czegoś innego.
Unser Grundstück grenzt an einen kleinen Wald an.
Nasza działka graniczy z małym lasem.
graniczyć z
angrenzen – grenzte an – hat angegrenzt
Wczytuję zapisany stan.

graniczyć z
Mieć wspólną granicę z czymś innym lub leżeć bezpośrednio obok czegoś innego.
Unser Grundstück grenzt an einen kleinen Wald an.
Nasza działka graniczy z małym lasem.
| er/sie/es | grenzt an |
|---|---|
| sie | grenzen an |
| er/sie/es | grenzte an |
|---|---|
| sie | grenzten an |
| er/sie/es | hat angegrenzt |
|---|---|
| sie | haben angegrenzt |
| er/sie/es | hatte angegrenzt |
|---|---|
| sie | hatten angegrenzt |
| er/sie/es | wird angrenzen |
|---|---|
| sie | werden angrenzen |
| er/sie/es | grenze an |
|---|---|
| sie | grenzen an |
Używany w mowie zależnej.
| er/sie/es | grenzte an |
|---|---|
| sie | grenzten an |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | angrenzen |
|---|---|
| z zu | anzugrenzen |
| Partizip I | angrenzend |
| Partizip II | angegrenzt |
„Angrenzen” (graniczyć z) to czasownik rozdzielnie złożony z „an” (przedrostek) i „grenzen” (graniczyć). W zdaniu głównym „an” (przedrostek) stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym „angrenzen” (graniczyć z) pozostaje razem. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” (partykuła bezokolicznika) stoi między przedrostkiem a czasownikiem.
Das Grundstück grenzt direkt an den Park an.
Działka graniczy bezpośrednio z parkiem.
Sie weiß, dass ihr Garten an einen Bach angrenzt.
Ona wie, że jej ogród graniczy ze strumieniem.
Der Weg scheint an ein Naturschutzgebiet anzugrenzen.
Droga wydaje się graniczyć z rezerwatem przyrody.
Po czasowniku „angrenzen” (graniczyć z) sąsiadujący teren występuje po „an” (przyimek) w Akkusativie: „Unser Dorf grenzt an einen großen See an.” (Nasza wieś graniczy z dużym jeziorem.)
Unser Dorf grenzt an einen großen See an.
Nasza wieś graniczy z dużym jeziorem.
Unser Garten grenzt an eine Wiese an.
Nasz ogród graniczy z łąką.
„Grundstück” (działka), „Gebiet” (obszar), „Land” (kraj) i „Nachbargrundstück” (sąsiednia działka) to częste podmioty czasownika „angrenzen” (graniczyć z). Często używa się też słów „direkt” (bezpośrednio) lub „unmittelbar” (bezpośrednio), aby podkreślić, że obszary mają wspólną granicę.
Das Naturschutzgebiet grenzt direkt an einen Campingplatz an.
Rezerwat przyrody graniczy bezpośrednio z polem namiotowym.
podłączać
Oba czasowniki mogą opisywać przestrzenną relację między dwoma obszarami. „Sich anschließen” (następować) podkreśla, że jeden obszar ciągnie się za drugim lub obok niego, natomiast „angrenzen” (graniczyć z) uwydatnia bezpośrednią wspólną granicę. Przy opisywaniu dalszego ciągu pasuje „sich anschließen”, a przy bezpośredniej granicy „angrenzen”.

Der große Wald grenzt direkt an den Park.
Duży las bezpośrednio graniczy z parkiem.
Hinter dem Park schließt sich ein großer Wald an.
Za parkiem rozciąga się duży las.