
das Heulen
płacz
Głośny i często długotrwały płacz, któremu towarzyszą jęki lub szloch.
Das Heulen des Kindes war bis in den Flur zu hören.
Płacz dziecka było słychać aż na korytarzu.
płacz / wycie
das Heulen
Wczytuję zapisany stan.

płacz
Głośny i często długotrwały płacz, któremu towarzyszą jęki lub szloch.
Das Heulen des Kindes war bis in den Flur zu hören.
Płacz dziecka było słychać aż na korytarzu.

wycie
Długi, skargliwy odgłos wydawany przez zwierzęta, zwłaszcza psy lub wilki.
In der Nacht hörten wir das Heulen der Wölfe.
W nocy słyszeliśmy wycie wilków.

wycie
Długo utrzymujący się, skargliwy dźwięk wydawany na przykład przez wiatr, syrenę lub maszynę.
Das Heulen der Sirenen weckte die ganze Nachbarschaft.
Wycie syren obudziło całą okolicę.

aż chce się płakać
Potoczne wyrażenie określające coś bardzo smutnego, irytującego lub złego, co niemal doprowadza do płaczu.
Diese schlechte Nachricht ist wirklich zum Heulen.
Ta zła wiadomość jest naprawdę taka, że aż chce się płakać.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| Genitiv | des Heulens |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Heulen | – |
| Akkusativ | das Heulen | – |
| Dativ | dem Heulen | – |
| Genitiv | des Heulens | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Das Heulen” (płacz lub wycie) jest rzeczownikowym bezokolicznikiem czasownika „heulen” (płakać lub wyć). Słowo to oznacza więc cały przebieg czynności albo cały dźwięk.
Plötzlich hörten wir draußen ein lautes Heulen.
Nagle usłyszeliśmy na zewnątrz głośne wycie.
Grupa w Genitivie albo określenie z „von” (od lub z) często wskazuje źródło wycia. Na podstawie podanego źródła można rozpoznać, czy chodzi o człowieka, zwierzę czy dźwięk.
Das Heulen des Babys wurde langsam leiser.
Płacz dziecka stopniowo cichł.
Das Heulen der Hunde dauerte die ganze Nacht.
Wycie psów trwało całą noc.
Das Heulen von Wind und Sirenen war draußen deutlich zu hören.
Wycie wiatru i syren było wyraźnie słychać na zewnątrz.
Gdy chodzi o płacz ludzi, „Heulen” (płacz) często występuje z czasownikami „anfangen” (zaczynać) lub „aufhören” (przestawać). Możliwe jest także połączenie „in Heulen ausbrechen” (wybuchnąć płaczem).
Nach der Niederlage fing der Junge mit dem Heulen an.
Po porażce chłopiec zaczął płakać.
W odniesieniu do dźwięków technicznych lub naturalnych „Heulen” (wycie) często łączy się ze źródłami takimi jak syreny, wiatr lub maszyny. Połączenia te zazwyczaj opisują długi, nieprzyjemny dźwięk.
Das Heulen der alten Maschine war im ganzen Gebäude zu hören.
Wycie starej maszyny było słychać w całym budynku.
„Zum Heulen” (aż chce się płakać) zwykle występuje orzecznikowo w strukturze „etwas ist zum Heulen” (coś jest takie, że aż chce się płakać) albo „es ist zum Heulen” (aż chce się płakać). To wyrażenie jest potoczne i wyraża bardzo negatywną ocenę.
Der Zustand der Wohnung ist wirklich zum Heulen.
Stan mieszkania jest naprawdę taki, że aż chce się płakać.
płakać
„weinen” (płakać) i „Heulen” (płacz) mogą oznaczać smutną reakcję, której towarzyszą łzy. „Weinen” jest ogólnym, neutralnym określeniem, natomiast „Heulen” podkreśla głośny, skargliwy i często długotrwały płacz. Używaj „weinen” dla ogólnego określenia czynności, a „Heulen”, gdy ważna jest głośność lub skargliwy odgłos.

Das laute Heulen des Kindes war nach dem Abschied im ganzen Haus zu hören.
Głośny płacz dziecka po pożegnaniu było słychać w całym domu.
Das Kind weinte nach dem Abschied leise in seinem Zimmer.
Po pożegnaniu dziecko cicho płakało w swoim pokoju.