
weinen
płakać
Wylewać łzy jako wyraz smutku, bólu lub radości.
Das Kind begann zu weinen, als es hinfiel.
Dziecko zaczęło płakać, kiedy upadło.
płakać
weinen – weinte – hat geweint
Wczytuję zapisany stan.

płakać
Wylewać łzy jako wyraz smutku, bólu lub radości.
Das Kind begann zu weinen, als es hinfiel.
Dziecko zaczęło płakać, kiedy upadło.

opłakiwać
Rozpaczać po osobie lub stracie i przy tym wylewać łzy.
Sie weinte lange um ihren verstorbenen Hund.
Długo opłakiwała swojego zmarłego psa.

marudzić
Potocznie: skarżyć się na coś lub narzekać.
Hör auf zu weinen und tu lieber etwas, um die Situation zu ändern.
Przestań marudzić i lepiej zrób coś, żeby zmienić tę sytuację.
| ich | weine |
|---|---|
| du | weinst |
| er/sie/es | weint |
| wir | weinen |
| ihr | weint |
| sie | weinen |
| ich | weinte |
|---|---|
| du | weintest |
| er/sie/es | weinte |
| wir | weinten |
| ihr | weintet |
| sie | weinten |
| ich | habe geweint |
|---|---|
| du | hast geweint |
| er/sie/es | hat geweint |
| wir | haben geweint |
| ihr | habt geweint |
| sie | haben geweint |
| du | weine! wein! |
|---|---|
| ihr | weint! |
| Sie | weinen Sie! |
| ich | hatte geweint |
|---|---|
| du | hattest geweint |
| er/sie/es | hatte geweint |
| wir | hatten geweint |
| ihr | hattet geweint |
| sie | hatten geweint |
| ich | werde weinen |
|---|---|
| du | wirst weinen |
| er/sie/es | wird weinen |
| wir | werden weinen |
| ihr | werdet weinen |
| sie | werden weinen |
| ich | weine |
|---|---|
| du | weinest |
| er/sie/es | weine |
| wir | weinen |
| ihr | weinet |
| sie | weinen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | weinte |
|---|---|
| du | weintest |
| er/sie/es | weinte |
| wir | weinten |
| ihr | weintet |
| sie | weinten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | weinen |
|---|---|
| z zu | zu weinen |
| Partizip I | weinend |
| Partizip II | geweint |
Do podania przyczyny płaczu używa się różnych przyimków. „Weinen vor” (płakać z powodu) + Dativ wyraża bezpośrednią przyczynę emocjonalną, na przykład radość, złość lub ból. „Weinen über” (płakać nad) + Akkusativ określa, czego dotyczy płacz, na przykład filmu lub żartu.
Sie weinte vor Erleichterung, als sie die gute Nachricht hörte.
Płakała z ulgi, kiedy usłyszała dobrą wiadomość.
Wir mussten alle über seine traurige Geschichte weinen.
Wszyscy musieliśmy płakać nad jego smutną historią.
Czasownik „weinen” (płakać) często wzmacnia się przysłówkami, aby opisać natężenie. Typowe połączenia to „bitterlich weinen” (płakać gorzko), „herzzerreißend weinen” (płakać rozdzierająco) oraz „leise weinen” (płakać po cichu).
Nach der Trennung hat er wochenlang bitterlich geweint.
Po rozstaniu płakał gorzko przez całe tygodnie.
Kiedy „weinen” (opłakiwać) oznacza przeżywanie żałoby po osobie lub stracie, zawsze używa się przyimka „um” (po) z Akkusativ. Ta konstrukcja wyraża głęboki, często trwający dłużej smutek.
Die ganze Familie weinte um den verstorbenen Großvater.
Cała rodzina opłakiwała zmarłego dziadka.
W znaczeniu „sich beklagen” (skarżyć się) lub „jammern” (marudzić) czasownik „weinen” (płakać) jest potoczny. Często używa się go lekceważąco, aby wyrazić, że ktoś skarży się na drobiazgi.
Wein nicht wegen der kleinen Schramme, das ist doch nicht so schlimm!
Nie marudź z powodu tego małego zadrapania, przecież to nic takiego!
ryczeć / wyć
„weinen” (płakać) i „heulen” (ryczeć) mogą oznaczać płacz ze łzami. „Heulen” brzmi jednak wyraźnie bardziej potocznie i często oznacza szczególnie głośny lub nieopanowany płacz, czasem także użyty w sposób pogardliwy. Używaj „weinen” w neutralnym opisie, a „heulen”, gdy chodzi o mocniejsze lub bardziej dosadne zabarwienie.

Das Kind weinte nach dem verlorenen Spiel leise in seinem Zimmer.
Po przegranym meczu dziecko cicho płakało w swoim pokoju.
Das Kind heulte nach dem verlorenen Spiel laut in seinem Zimmer.
Po przegranym meczu dziecko głośno ryczało w swoim pokoju.