
keuchen
dyszeć
Oddychać ciężko, z trudem i urywanymi oddechami, zwykle po wysiłku fizycznym lub z powodu trudności w oddychaniu.
Nach dem schnellen Lauf keuchte er erschöpft.
Po szybkim biegu dyszał ze zmęczenia.
dyszeć / wysapać / charczeć
keuchen – keuchte – hat gekeucht
Wczytuję zapisany stan.

dyszeć
Oddychać ciężko, z trudem i urywanymi oddechami, zwykle po wysiłku fizycznym lub z powodu trudności w oddychaniu.
Nach dem schnellen Lauf keuchte er erschöpft.
Po szybkim biegu dyszał ze zmęczenia.

wysapać
Wypowiadać coś, ciężko oddychając lub urywanym głosem, zwłaszcza słowa albo dźwięki.
Sie keuchte die letzten Worte nur mühsam hervor.
Z trudem wysapała ostatnie słowa.

charczeć
Wydawać wysilony, urywany dźwięk, zwłaszcza o silniku lub maszynie.
Der alte Motor keuchte den steilen Berg hinauf.
Stary silnik, charcząc, wspinał się pod stromą górę.
| ich | keuche |
|---|---|
| du | keuchst |
| er/sie/es | keucht |
| wir | keuchen |
| ihr | keucht |
| sie | keuchen |
| ich | keuchte |
|---|---|
| du | keuchtest |
| er/sie/es | keuchte |
| wir | keuchten |
| ihr | keuchtet |
| sie | keuchten |
| ich | habe gekeucht |
|---|---|
| du | hast gekeucht |
| er/sie/es | hat gekeucht |
| wir | haben gekeucht |
| ihr | habt gekeucht |
| sie | haben gekeucht |
| du | keuche! keuch! |
|---|---|
| ihr | keucht! |
| Sie | keuchen Sie! |
| ich | hatte gekeucht |
|---|---|
| du | hattest gekeucht |
| er/sie/es | hatte gekeucht |
| wir | hatten gekeucht |
| ihr | hattet gekeucht |
| sie | hatten gekeucht |
| ich | werde keuchen |
|---|---|
| du | wirst keuchen |
| er/sie/es | wird keuchen |
| wir | werden keuchen |
| ihr | werdet keuchen |
| sie | werden keuchen |
| ich | keuche |
|---|---|
| du | keuchest |
| er/sie/es | keuche |
| wir | keuchen |
| ihr | keuchet |
| sie | keuchen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | keuchte |
|---|---|
| du | keuchtest |
| er/sie/es | keuchte |
| wir | keuchten |
| ihr | keuchtet |
| sie | keuchten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | keuchen |
|---|---|
| z zu | zu keuchen |
| Partizip I | keuchend |
| Partizip II | gekeucht |
W tym znaczeniu „keuchen” (dyszeć) często występuje z określeniem przyczyny lub stanu, na przykład „vor Anstrengung keuchen” (dyszeć z wysiłku), „nach Luft keuchen” (łapać oddech) lub „erschöpft keuchen” (dyszeć ze zmęczenia).
Nach dem langen Aufstieg keuchte sie vor Anstrengung.
Po długim podejściu dyszała z wysiłku.
Kiedy ktoś dyszy podczas mówienia, czasownik „keuchen” (wysapać) może mieć dopełnienie bliższe. Dopełnienie oznacza słowa, zdanie lub odpowiedź, które zostają z trudem wypowiedziane.
Der Läufer keuchte nur noch eine kurze Antwort.
Biegacz wysapał tylko krótką odpowiedź.
W odniesieniu do silników i maszyn czasownika „keuchen” (charczeć) często używa się przenośnie. Typowo opisuje on sytuacje, w których maszyna pracuje pod dużym obciążeniem, na przykład podczas pokonywania stromego podjazdu.
Der überlastete Traktor keuchte den Hang hinauf.
Przeciążony traktor charcząc, wspinał się pod górę.
walczyć / zmagać się
Przy silnej duszności oba słowa mogą opisywać tę samą sytuację. „Keuchen” (dyszeć) zwraca uwagę na słyszalny, urywany oddech, podczas gdy „nach Luft ringen” (z trudem łapać oddech) podkreśla rozpaczliwą próbę zaczerpnięcia choćby wystarczającej ilości powietrza. Wybór zależy więc od tego, który aspekt sytuacji obserwujesz.

Nach dem langen Lauf keuchte er laut und konnte zunächst nicht sprechen.
Po długim biegu głośno dyszał i początkowo nie mógł mówić.
Nach dem langen Lauf rang er nach Luft und konnte zunächst nicht sprechen.
Po długim biegu z trudem łapał oddech i początkowo nie mógł mówić.