
unwillkürlich
mimowolny
Dziejący się bez świadomego zamiaru lub kontroli; instynktowny albo odruchowy.
Als er die schlechte Nachricht hörte, musste er unwillkürlich schlucken.
Kiedy usłyszał złą wiadomość, musiał mimowolnie przełknąć ślinę.
mimowolny
unwillkürlich – unwillkürlicher – am unwillkürlichsten
Wczytuję zapisany stan.

mimowolny
Dziejący się bez świadomego zamiaru lub kontroli; instynktowny albo odruchowy.
Als er die schlechte Nachricht hörte, musste er unwillkürlich schlucken.
Kiedy usłyszał złą wiadomość, musiał mimowolnie przełknąć ślinę.
| forma podstawowa | unwillkürlich |
|---|---|
| Komparativ | unwillkürlicher |
| Superlativ | am unwillkürlichsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do unwillkürlich.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do unwillkürlich.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do unwillkürlich.
Słowo składa się z przedrostka „un-” (nie) i słowa „willkürlich” (dobrowolny, zamierzony). „Unwillkürlich” (mimowolny) oznacza więc dosłownie „nicht aus dem eigenen Willen heraus” (niezależny od własnej woli).
Es war eine unwillkürliche Reaktion, ich wollte ihn nicht erschrecken.
To była mimowolna reakcja, nie chciałem go przestraszyć.
„Unwillkürlich” (mimowolnie, mimowolny) prawie zawsze łączy się z czasownikami opisującymi spontaniczną reakcję fizyczną lub emocjonalną. Typowe przykłady to: „unwillkürlich lächeln” (mimowolnie się uśmiechać), „unwillkürlich zusammenzucken” (mimowolnie drgnąć) oraz „unwillkürlich an etwas denken” (mimowolnie o czymś pomyśleć).
Beim Anblick des alten Fotos musste sie unwillkürlich lächeln.
Na widok starego zdjęcia musiała mimowolnie się uśmiechnąć.
Najczęściej „unwillkürlich” (mimowolnie) jest używane jako przysłówek, który dokładniej opisuje czynność wyrażoną czasownikiem. Może jednak również stać bezpośrednio przed rzeczownikiem jako przymiotnik.
Er zuckte unwillkürlich zusammen, als die Tür zuschlug.
Drgnął mimowolnie, gdy drzwi zatrzasnęły się z hukiem.
Das war nur ein unwillkürlicher Reflex.
To był tylko mimowolny odruch.
automatyczny
Oba słowa mogą opisywać reakcję bez świadomego kierowania nią. „Unwillkürlich” (mimowolny) podkreśla, że osoba nie wywołuje reakcji z własnej woli. „Automatisch” (automatyczny) może również oznaczać reakcję wyuczoną lub nieuchronną, bez szczególnego podkreślania braku zamiaru. Używaj „unwillkürlich” w odniesieniu do braku zamiaru, a „automatisch” w odniesieniu do przebiegu.

Als sie die traurige Nachricht hörte, liefen ihr unwillkürlich die Tränen über das Gesicht.
Kiedy usłyszała smutną wiadomość, mimowolnie popłynęły jej łzy po twarzy.
Wenn ich morgens den Wecker höre, greife ich automatisch nach dem Handy.
Kiedy rano słyszę budzik, automatycznie sięgam po telefon.