
verhallen
cichnąć
Stopniowo stawać się coraz cichszym i w końcu przestać być słyszalnym; dotyczy to szczególnie dźwięków, tonów lub odgłosów.
Der Donner verhallte langsam in der Ferne.
Grzmot powoli ucichł w oddali.
cichnąć / pozostać bez odzewu
verhallen – verhallte – ist verhallt
Wczytuję zapisany stan.

cichnąć
Stopniowo stawać się coraz cichszym i w końcu przestać być słyszalnym; dotyczy to szczególnie dźwięków, tonów lub odgłosów.
Der Donner verhallte langsam in der Ferne.
Grzmot powoli ucichł w oddali.

pozostać bez odzewu
Nie przynieść żadnego skutku ani nie doczekać się odpowiedzi, a przez to stracić dalsze znaczenie; najczęściej mówi się tak w przenośni o słowach, wołaniach lub apelach.
Sein Appell verhallte bei den Verantwortlichen ungehört.
Jego apel pozostał bez odzewu wśród osób odpowiedzialnych.
| ich | verhalle |
|---|---|
| du | verhallst |
| er/sie/es | verhallt |
| wir | verhallen |
| ihr | verhallt |
| sie | verhallen |
| ich | verhallte |
|---|---|
| du | verhalltest |
| er/sie/es | verhallte |
| wir | verhallten |
| ihr | verhalltet |
| sie | verhallten |
| ich | bin verhallt |
|---|---|
| du | bist verhallt |
| er/sie/es | ist verhallt |
| wir | sind verhallt |
| ihr | seid verhallt |
| sie | sind verhallt |
| du | verhalle! verhall! |
|---|---|
| ihr | verhallt! |
| Sie | verhallen Sie! |
| ich | war verhallt |
|---|---|
| du | warst verhallt |
| er/sie/es | war verhallt |
| wir | waren verhallt |
| ihr | wart verhallt |
| sie | waren verhallt |
| ich | werde verhallen |
|---|---|
| du | wirst verhallen |
| er/sie/es | wird verhallen |
| wir | werden verhallen |
| ihr | werdet verhallen |
| sie | werden verhallen |
| ich | verhalle |
|---|---|
| du | verhallest |
| er/sie/es | verhalle |
| wir | verhallen |
| ihr | verhallet |
| sie | verhallen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | verhallte |
|---|---|
| du | verhalltest |
| er/sie/es | verhallte |
| wir | verhallten |
| ihr | verhalltet |
| sie | verhallten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | verhallen |
|---|---|
| z zu | zu verhallen |
| Partizip I | verhallend |
| Partizip II | verhallt |
„Verhallen” (cichnąć) ma nierozdzielny przedrostek „ver-” (przedrostek). Dlatego przedrostek zawsze pozostaje połączony z „hallen” (rozbrzmiewać); w zdaniu podrzędnym cały czasownik stoi na końcu zdania.
Das Echo verhallte in den Bergen.
Echo ucichło w górach.
Wir blieben still, weil der letzte Ton verhallt war.
Zachowaliśmy ciszę, ponieważ ostatni dźwięk już ucichł.
W odniesieniu do odgłosów i dźwięków czasownik „verhallen” (cichnąć) często łączy się z określeniami takimi jak „allmählich” (stopniowo), „langsam” (powoli), „in der Ferne” (w oddali) lub „im Raum” (w pomieszczeniu). Typowymi podmiotami są na przykład grzmot, oklaski, kroki i echo.
Der Applaus verhallte langsam im leeren Saal.
Oklaski powoli ucichły w pustej sali.
Znaczenie przenośne często można rozpoznać po abstrakcyjnych podmiotach, takich jak „Warnung” (ostrzeżenie), „Appell” (apel) lub „Forderung” (żądanie), a także po słowach „ungehört” (bez odzewu) lub „wirkungslos” (bezskuteczny). Chodzi wtedy o brak reakcji lub skutku.
Die Warnung der Ärztin verhallte bei ihm ungehört.
Ostrzeżenie lekarki pozostało u niego bez odzewu.
zamilknąć
Oba słowa mogą opisywać koniec słyszalnego wołania. „Verstummen” (zamilknąć) oznacza, że osoba lub źródło dźwięku przestaje wydawać jakiś dźwięk, natomiast „verhallen” (cichnąć) opisuje późniejsze ściszanie się i zanikanie dźwięku. Używaj „verstummen” w odniesieniu do źródła dźwięku, a „verhallen” w odniesieniu do samego dźwięku.

Der laute Ruf verhallte langsam im stillen Tal.
Głośne wołanie powoli ucichło w cichej dolinie.
Nach dem lauten Ruf verstummte der Wanderer sofort.
Po głośnym wołaniu wędrowiec natychmiast zamilkł.