
abklingen
ustępować
Stopniowo słabnąć i w końcu ustawać, zwłaszcza w odniesieniu do dolegliwości, uczuć lub gwałtownych zjawisk.
Die Schmerzen klingen nach einigen Tagen ab.
Ból ustępuje po kilku dniach.
ustępować / cichnąć
abklingen – klang ab – hat abgeklungen
Wczytuję zapisany stan.

ustępować
Stopniowo słabnąć i w końcu ustawać, zwłaszcza w odniesieniu do dolegliwości, uczuć lub gwałtownych zjawisk.
Die Schmerzen klingen nach einigen Tagen ab.
Ból ustępuje po kilku dniach.

cichnąć
O dźwięku lub hałasie: stopniowo stawać się cichszym i zamierać.
Der letzte Ton der Glocke klang langsam ab.
Ostatni dźwięk dzwonu powoli ucichł.
| ich | klinge ab |
|---|---|
| du | klingst ab |
| er/sie/es | klingt ab |
| wir | klingen ab |
| ihr | klingt ab |
| sie | klingen ab |
| ich | klang ab |
|---|---|
| du | klangst ab |
| er/sie/es | klang ab |
| wir | klangen ab |
| ihr | klangt ab |
| sie | klangen ab |
| ich | habe abgeklungen |
|---|---|
| du | hast abgeklungen |
| er/sie/es | hat abgeklungen |
| wir | haben abgeklungen |
| ihr | habt abgeklungen |
| sie | haben abgeklungen |
| du | kling ab! klinge ab! |
|---|---|
| ihr | klingt ab! |
| Sie | klingen Sie ab! |
| ich | hatte abgeklungen |
|---|---|
| du | hattest abgeklungen |
| er/sie/es | hatte abgeklungen |
| wir | hatten abgeklungen |
| ihr | hattet abgeklungen |
| sie | hatten abgeklungen |
| ich | werde abklingen |
|---|---|
| du | wirst abklingen |
| er/sie/es | wird abklingen |
| wir | werden abklingen |
| ihr | werdet abklingen |
| sie | werden abklingen |
| ich | klinge ab |
|---|---|
| du | klingest ab |
| er/sie/es | klinge ab |
| wir | klingen ab |
| ihr | klinget ab |
| sie | klingen ab |
Używany w mowie zależnej.
| ich | klänge ab |
|---|---|
| du | klängest ab klängst ab |
| er/sie/es | klänge ab |
| wir | klängen ab |
| ihr | klänget ab klängt ab |
| sie | klängen ab |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | abklingen |
|---|---|
| z zu | abzuklingen |
| Partizip I | abklingend |
| Partizip II | abgeklungen |
„Abklingen” (ustępować / cichnąć) składa się z „ab-” (od-) i „klingen” (brzmieć, dźwięczeć) i jest rozdzielnie złożony. W zdaniu głównym „ab” znajduje się na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym „abklingen” pozostaje połączone. W bezokoliczniku z „zu” „zu” (partykuła bezokolicznika) znajduje się między obiema częściami.
Die Beschwerden klingen langsam ab.
Dolegliwości powoli ustępują.
Sie ist erleichtert, weil die Beschwerden endlich abklingen.
Czuje ulgę, ponieważ dolegliwości wreszcie ustępują.
Die Beschwerden scheinen allmählich abzuklingen.
Dolegliwości zdają się stopniowo ustępować.
„Abklingen” (ustępować / cichnąć) tworzy Perfekt z „sein” (być). Dotyczy to zarówno dolegliwości i uczuć, jak i dźwięków oraz hałasów.
Der letzte Akkord ist langsam abgeklungen.
Ostatni akord powoli ucichł.
„Schmerzen” (bóle), „Beschwerden” (dolegliwości) lub „Aufregung” (zdenerwowanie) często występują jako podmiot przy „abklingen” (ustępować). Przebieg można dokładniej opisać za pomocą „langsam” (powoli), „allmählich” (stopniowo) lub „nach und nach” (stopniowo, krok po kroku).
Nach dem aufregenden Besuch klang ihre Aufregung nach und nach ab.
Po emocjonującej wizycie jej zdenerwowanie stopniowo ustępowało.
kończyć się
W odniesieniu do dźwięku, który stopniowo cichnie, możliwe są zarówno „ausklingen” (cichnąć), jak i „abklingen” (cichnąć). „Ausklingen” podkreśla raczej wybrzmiewanie aż do końca, a „abklingen” raczej zmniejszanie się głośności. Oba czasowniki mogą opisywać całkowite ucichnięcie; przy ostatnim dźwięku utworu muzycznego szczególnie dobrze pasuje „ausklingen”.

Der letzte Ton des Klavierstücks klang langsam ab.
Ostatni dźwięk utworu na fortepian powoli ucichł.
Der letzte Ton des Klavierstücks klang langsam aus.
Ostatni dźwięk utworu na fortepian powoli ucichł.