
der Schuldige
مقصر
کسی که مسئول یک اشتباه، مشکل یا اتفاق ناگوار است.
Nach dem Streit war schnell klar, wer der Schuldige war.
بعد از مشاجره، زود معلوم شد که مقصر چه کسی بود.
مقصر
die Schuldige, die Schuldigen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

مقصر
کسی که مسئول یک اشتباه، مشکل یا اتفاق ناگوار است.
Nach dem Streit war schnell klar, wer der Schuldige war.
بعد از مشاجره، زود معلوم شد که مقصر چه کسی بود.

مجرم
کسی که مرتکب جرم یا کار نادرست دیگری شده و از نظر قانونی یا اخلاقی مسئول آن است.
Das Gericht verurteilte den Schuldigen zu einer Geldstrafe.
دادگاه مجرم را به پرداخت جریمه نقدی محکوم کرد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Schuldigen |
| Genitiv | der Schuldigen |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Schuldige | die Schuldigen |
| Akkusativ | die Schuldige | die Schuldigen |
| Dativ | der Schuldigen | den Schuldigen |
| Genitiv | der Schuldigen | der Schuldigen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Der Schuldige» (مقصر) از «schuldig» (گناهکار) گرفته شده و بهعنوان اسم برای اشاره به یک شخص به کار میرود. به همین دلیل، این واژه میتواند در ترکیبهای ثابتِ اشاره به افراد، همراه با حرف تعریف یا ضمیر بیاید.
Die Polizei suchte lange nach dem Schuldigen.
پلیس مدت زیادی دنبال مقصر گشت.
اگر بافت درباره مشاجره، اشتباه یا مشکلی باشد، معمولاً منظور مسئولیت شخصی است. واژههایی مانند «Tat» (جرم)، «Gericht» (دادگاه)، «Beweise» (مدارک) یا «verurteilen» (محکوم کردن) به معنای حقوقی اشاره دارند.
Nach dem technischen Fehler wollte niemand der Schuldige sein.
بعد از خطای فنی، هیچکس نمیخواست مقصر باشد.
Die neuen Beweise halfen dabei, den Schuldigen an dem Raubüberfall zu überführen.
مدارک تازه کمک کرد تا مجرمِ سرقت را شناسایی کنند.
«Schuldige» (مقصر) در معنای مسئولیت شخصی اغلب با فعلهایی مانند «suchen» (دنبال گشتن)، «finden» (پیدا کردن) و «benennen» (نام بردن) میآید. ترکیب «jemanden zum Schuldigen machen» (کسی را مقصر جلوه دادن) هم رایج است.
Statt das Problem zu lösen, machten sie den neuen Kollegen zum Schuldigen.
آنها بهجای حل مشکل، همکار تازهوارد را مقصر جلوه دادند.
مجرم / مقصر
«der Täter» (مجرم) و «der Schuldige» (مجرم) میتوانند در یک جرم به یک شخص واحد اشاره کنند، اما بر جنبههای متفاوتی تأکید دارند. «Täter» بر انجام دادنِ مشخصِ جرم تأکید میکند، درحالیکه «Schuldiger» بر مسئولیت قانونی یا اخلاقیِ آن تأکید دارد. وقتی موضوع، عمل باشد از «Täter» و وقتی مسئولیت در مرکز توجه باشد از «Schuldiger» استفاده کنید.

Nach dem Prozess musste der Schuldige für den Raub Verantwortung übernehmen.
پس از محاکمه، مجرم مجبور شد مسئولیت سرقت را بپذیرد.
Die Polizei suchte den Täter, der den Raub begangen hatte.
پلیس به دنبال مجرمی بود که مرتکب سرقت شده بود.