
die Zunge
زبان
اندام متحرک و ماهیچهای داخل دهان که برای چشیدن، بلعیدن و صحبت کردن به کار میرود.
Der Arzt sagte mir, ich solle die Zunge herausstrecken.
دکتر به من گفت زبانم را بیرون بیاورم.
زبان / زبانه
die Zunge, die Zungen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

زبان
اندام متحرک و ماهیچهای داخل دهان که برای چشیدن، بلعیدن و صحبت کردن به کار میرود.
Der Arzt sagte mir, ich solle die Zunge herausstrecken.
دکتر به من گفت زبانم را بیرون بیاورم.

نوک زبان بودن
نتوانستنِ به یاد آوردن یک کلمه یا نام در آن لحظه، با اینکه احساس میکنید در واقع آن را میدانید.
Wie hieß der Film noch gleich? Es liegt mir auf der Zunge!
اسم فیلم چه بود؟ اسمش نوک زبانم است!

با حرف نسنجیده خود را به دردسر انداختن
گفتن چیزی نسنجیده یا نامناسب و در نتیجه روبهرو شدن با پیامدهای منفی.
Mit dieser Bemerkung über das Essen seiner Schwiegermutter hat er sich ordentlich die Zunge verbrannt.
با آن حرفی که دربارهٔ غذای مادرزنش زد، حسابی خودش را به دردسر انداخت.

زبان
در معنایی مجازی یا ادبی، زبان یا شیوهٔ سخن گفتن یک شخص یا یک قوم.
Die Konferenz wurde in vielen verschiedenen Zungen abgehalten.
این کنفرانس به زبانهای گوناگون برگزار شد.

زبانه
میلهٔ فلزی متحرک روی سگک کمربند یا یک بست که داخل سوراخ قرار میگیرد.
Die Zunge an meinem Gürtel ist abgebrochen, jetzt kann ich ihn nicht mehr schließen.
زبانهٔ کمربندم شکست و حالا دیگر نمیتوانم آن را ببندم.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Zungen |
| Genitiv | der Zunge |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Zunge | die Zungen |
| Akkusativ | die Zunge | die Zungen |
| Dativ | der Zunge | den Zungen |
| Genitiv | der Zunge | der Zungen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
در ارتباط با عضو بدن، «Zunge» (زبان) اغلب در ترکیبهای ثابتی به کار میرود. ترکیبهای رایج عبارتاند از «sich auf die Zunge beißen» (زبان خود را گاز گرفتن، همچنین بهصورت مجازی) و «die Zunge herausstrecken» (زبان را بیرون آوردن).
Ich wollte etwas Unhöfliches sagen, habe mir aber gerade noch auf die Zunge gebissen.
میخواستم حرف بیادبانهای بزنم، اما درست بهموقع زبانم را گاز گرفتم.
عبارت «etwas liegt einem auf der Zunge» (چیزی نوک زبان کسی بودن) همیشه برای شخص از Dativ استفاده میکند. بنابراین شکل درست «es liegt MIR auf der Zunge» (چیزی نوک زبان من است) است، نه «ich» (من).
Warte, sag es nicht! Der Name liegt mir auf der Zunge.
صبر کن، نگو! اسمش نوک زبانم است.
عبارت «sich die Zunge verbrennen» (با گفتن چیزی نامناسب به دردسر افتادن) انعکاسی است. باید از ضمیر انعکاسی مناسب در Dativ استفاده کنید: ich verbrenne MIR (من زبان خودم را میسوزانم)، du verbrennst DIR (تو زبان خودت را میسوزانی)، er verbrennt SICH die Zunge (او زبان خودش را میسوزاند).
Sei vorsichtig, was du im Meeting sagst, damit du dir nicht die Zunge verbrennst.
مواظب باش در جلسه چه میگویی تا خودت را به دردسر نیندازی.
کاربرد «Zunge» (زبان) به معنای «Sprache» (زبان) ادبی یا شاعرانه است. در زبان عادی روزمره تقریباً همیشه از واژهٔ «Sprache» (زبان) استفاده میشود.
Der Dichter beherrschte mehrere Zungen.
این شاعر به چند زبان مسلط بود.
این معنای تخصصی را همیشه از روی بافت تشخیص میدهید. اگر صحبت از «Gürtel» (کمربند)، «Schnalle» (سگک) یا «Verschluss» (بست) باشد، منظور همین قطعهٔ فلزی کوچک است.
Die Zunge der Gürtelschnalle ist aus Messing.
زبانهٔ سگک کمربند از برنج ساخته شده است.
زبان
«Sprache» (زبان) واژهای خنثی برای نظام ارتباطی یک کشور یا منطقه است. «Zunge» (زبان) میتواند در بیانی مجازی و ادبی همان زبان را نام ببرد. در بیانهای عینی، «Sprache» واژهٔ معمول است؛ «Zunge» بیشتر در متنهای ادبی یا باشکوه به کار میرود.

Die Zunge der Region wird auch in vielen Gedichten gewürdigt.
زبان این منطقه در بسیاری از شعرها هم ستوده میشود.
Die Sprache der Region wird auch in vielen Schulen unterrichtet.
زبان این منطقه در بسیاری از مدرسهها هم تدریس میشود.