
entsetzen
przerażać
Wywoływać u kogoś silny strach, grozę lub wielkie przerażenie.
Die Brutalität des Überfalls entsetzte selbst die erfahrenen Ermittler.
Brutalność napadu przeraziła nawet doświadczonych śledczych.
przerażać / przerażać się / odsieczyć
entsetzen – entsetzte – hat entsetzt
Wczytuję zapisany stan.

przerażać
Wywoływać u kogoś silny strach, grozę lub wielkie przerażenie.
Die Brutalität des Überfalls entsetzte selbst die erfahrenen Ermittler.
Brutalność napadu przeraziła nawet doświadczonych śledczych.

przerażać się
Odczuwać silny strach, grozę lub wielkie przerażenie.
Sie entsetzte sich über die grausame Behandlung der Gefangenen.
Przeraziła się okrutnego traktowania więźniów.

odsieczyć
Uwolnić oblężone miasto, twierdzę lub otoczone wojsko dzięki pomocy wojskowej z zewnątrz.
Das heranrückende Heer sollte die belagerte Festung entsetzen.
Nadciągająca armia miała odsieczyć oblężoną twierdzę.

pozbawić urzędu
Odebrać komuś urząd lub stanowisko służbowe. To użycie jest przestarzałe.
Der König ließ den untreuen Statthalter seines Amtes entsetzen.
Król kazał pozbawić niewiernego namiestnika urzędu.
| ich | entsetze |
|---|---|
| du | entsetzt |
| er/sie/es | entsetzt |
| wir | entsetzen |
| ihr | entsetzt |
| sie | entsetzen |
| ich | entsetzte |
|---|---|
| du | entsetztest |
| er/sie/es | entsetzte |
| wir | entsetzten |
| ihr | entsetztet |
| sie | entsetzten |
| ich | habe entsetzt |
|---|---|
| du | hast entsetzt |
| er/sie/es | hat entsetzt |
| wir | haben entsetzt |
| ihr | habt entsetzt |
| sie | haben entsetzt |
| du | entsetz! entsetze! |
|---|---|
| ihr | entsetzt! |
| Sie | entsetzen Sie! |
| ich | hatte entsetzt |
|---|---|
| du | hattest entsetzt |
| er/sie/es | hatte entsetzt |
| wir | hatten entsetzt |
| ihr | hattet entsetzt |
| sie | hatten entsetzt |
| ich | werde entsetzen |
|---|---|
| du | wirst entsetzen |
| er/sie/es | wird entsetzen |
| wir | werden entsetzen |
| ihr | werdet entsetzen |
| sie | werden entsetzen |
| ich | entsetze |
|---|---|
| du | entsetzest |
| er/sie/es | entsetze |
| wir | entsetzen |
| ihr | entsetzet |
| sie | entsetzen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | entsetzte |
|---|---|
| du | entsetztest |
| er/sie/es | entsetzte |
| wir | entsetzten |
| ihr | entsetztet |
| sie | entsetzten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | entsetzen |
|---|---|
| z zu | zu entsetzen |
| Partizip I | entsetzend |
| Partizip II | entsetzt |
„Entsetzen” (przerażać / odblokować) jest czasownikiem nierozdzielnie złożonym: przedrostek „ent-” pozostaje połączony z czasownikiem w zdaniu głównym. Również w zdaniu podrzędnym czasownik nie zostaje rozdzielony.
Die Bilder entsetzten ihn, obwohl er viel Leid gesehen hatte.
Obrazy przeraziły go, chociaż widział już wiele cierpienia.
Bez „sich” (się) „entsetzen” (przerażać) oznacza coś, co wywołuje strach u innej osoby. Z „sich” czasownik oznacza osobę, która sama odczuwa strach lub grozę.
Der Bericht entsetzte die Leser.
Raport przeraził czytelników.
Die Leser entsetzten sich über den Bericht.
Czytelnicy przerazili się raportu.
W znaczeniu zwrotnym „sich entsetzen” (przerażać się) często występuje z „über” (na widok / z powodu) i Akkusativ. Przyimek wskazuje przyczynę strachu lub przerażenia.
Viele Menschen entsetzten sich über die Bilder aus dem Kriegsgebiet.
Wiele osób przeraziło się obrazów z obszaru objętego wojną.
Znaczenie polegające na uwolnieniu miejsca lub oddziału dzięki pomocy wojskowej występuje przede wszystkim w opisach historycznych. Typowymi obiektami są oblężone miasta, twierdze lub otoczone wojska.
Erst nach drei Monaten gelang es einem kaiserlichen Heer, die Stadt zu entsetzen.
Dopiero po trzech miesiącach armii cesarskiej udało się odsieczyć miasto.
W przestarzałym wyrażeniu „jemanden seines Amtes entsetzen” (pozbawić kogoś urzędu) osoba, której to dotyczy, występuje w Akkusativ, a urząd, którego zostaje pozbawiona, w Genitiv. Tego stałego połączenia używa się głównie w tekstach historycznych.
Die Kirchenversammlung entsetzte den Bischof seines Amtes.
Zgromadzenie kościelne pozbawiło biskupa urzędu.
uwolnić
Befreien (uwolnić) to ogólne słowo oznaczające uwolnienie kogoś z niewoli lub sytuacji, z której nie może się wydostać. Entsetzen (odsieczyć) oznacza w tym kontekście konkretnie wojskowe uwolnienie oblężonego lub otoczonego oddziału dzięki pomocy z zewnątrz. Dlatego w relacjach wojskowych entsetzen jest szczególnie precyzyjne.

Die Armee entsetzte die eingeschlossene Truppe durch einen Angriff von außen.
Armia odsieczyła otoczony oddział, przeprowadzając atak z zewnątrz.
Die Soldaten befreiten die eingeschlossene Truppe aus ihrer schwierigen Lage.
Żołnierze uwolnili otoczony oddział z trudnej sytuacji.