
anrufen
telefon etmek
Telefonla biriyle bağlantı kurup konuşmak.
Ich muss später noch meine Mutter anrufen.
Daha sonra anneme telefon etmem gerekiyor.
telefon etmek / başvurmak
anrufen – rief an – hat angerufen
Kayıtlı durumun yükleniyor.

telefon etmek
Telefonla biriyle bağlantı kurup konuşmak.
Ich muss später noch meine Mutter anrufen.
Daha sonra anneme telefon etmem gerekiyor.

başvurmak
Bir karara itiraz etmek veya yardım istemek için daha üst bir makama, özellikle bir mahkemeye başvurmak.
Die Anwältin riet ihm, in dieser Sache das Verfassungsgericht anzurufen.
Avukat, bu konuda Anayasa Mahkemesine başvurmasını tavsiye etti.
| ich | rufe an |
|---|---|
| du | rufst an |
| er/sie/es | ruft an |
| wir | rufen an |
| ihr | ruft an |
| sie | rufen an |
| ich | rief an |
|---|---|
| du | riefst an |
| er/sie/es | rief an |
| wir | riefen an |
| ihr | rieft an |
| sie | riefen an |
| ich | habe angerufen |
|---|---|
| du | hast angerufen |
| er/sie/es | hat angerufen |
| wir | haben angerufen |
| ihr | habt angerufen |
| sie | haben angerufen |
| du | ruf an! rufe an! |
|---|---|
| ihr | ruft an! |
| Sie | rufen Sie an! |
| ich | hatte angerufen |
|---|---|
| du | hattest angerufen |
| er/sie/es | hatte angerufen |
| wir | hatten angerufen |
| ihr | hattet angerufen |
| sie | hatten angerufen |
| ich | werde anrufen |
|---|---|
| du | wirst anrufen |
| er/sie/es | wird anrufen |
| wir | werden anrufen |
| ihr | werdet anrufen |
| sie | werden anrufen |
| ich | rufe an |
|---|---|
| du | rufest an |
| er/sie/es | rufe an |
| wir | rufen an |
| ihr | rufet an |
| sie | rufen an |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | riefe an |
|---|---|
| du | riefest an |
| er/sie/es | riefe an |
| wir | riefen an |
| ihr | riefet an |
| sie | riefen an |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | anrufen |
|---|---|
| zu ile | anzurufen |
| Partizip I | anrufend |
| Partizip II | angerufen |
“Anrufen” (telefon etmek) ayrılabilen bir fiildir. Ana cümlede “an-” ön eki cümlenin sonunda yer alır; yan cümlede fiille birleşik kalır; mastarda ise “zu”, “an” ile “rufen” arasına girer.
Ich rufe dich heute Abend an.
Seni bu akşam arayacağım.
Er sagte, dass er später anruft.
Daha sonra telefon edeceğini söyledi.
Ich habe vergessen, dich anzurufen.
Seni aramayı unuttum.
Sık yapılan bir hata Dativ kullanmaktır. Oysa her zaman Akkusativ doğrudur: “jemanden” (birini; Akkusativ) ararsın, “jemandem” (birine; Dativ) değil.
Wen hast du gestern angerufen?
Dün kimi aradın?
Ich habe meinen Bruder angerufen.
Kardeşimi aradım.
Doğrudan bir kişiyi değil, bir kurumu veya şirketi ararken çoğu zaman “bei” (+ Dativ) edatı kullanılır.
Hast du schon bei der Fluggesellschaft angerufen?
Havayolu şirketini aradın mı?
Ich muss morgen beim Arzt anrufen und einen Termin machen.
Yarın doktoru arayıp randevu almam gerekiyor.
Bu anlam çok resmîdir ve neredeyse yalnızca hukuk dilinde kullanılır. Günlük dilde “anrufen” her zaman “per Telefon kontaktieren” (telefonla iletişim kurmak) anlamına gelir.
Nach dem Urteil entschied sie, eine höhere Instanz anzurufen.
Karardan sonra daha üst bir mahkemeye başvurmaya karar verdi.
ulaşmak / başarmak
“Erreichen” (iletişim kurmak) ve “anrufen” (telefon etmek) başarılı bir telefon görüşmesini anlatabilir. “Erreichen”, aranan kişiye gerçekten ulaşılabildiğini vurgular; “anrufen” ise daha çok telefon bağlantısını ve ardından yapılan görüşmeyi belirtir. Bu nedenle, yalnızca başarısız bir telefon araması yapmak, henüz birine ulaşmış olmak anlamına gelmez.

Ich rufe die Ärztin an und bespreche mit ihr den Termin.
Doktoru arayıp randevuyu onunla konuşuyorum.
Nach mehreren Versuchen erreiche ich die Ärztin endlich telefonisch.
Birkaç denemeden sonra sonunda doktora telefonla ulaşabiliyorum.