
bitte
lütfen
Kibar bir rica ya da istek cümlesi kurmaya yarayan bir parçacıktır.
Gib mir bitte das Salz.
Lütfen bana tuzu verir misin?
lütfen / buyurun
Kayıtlı durumun yükleniyor.

lütfen
Kibar bir rica ya da istek cümlesi kurmaya yarayan bir parçacıktır.
Gib mir bitte das Salz.
Lütfen bana tuzu verir misin?

rica ederim
Bir teşekküre verilen kibar yanıttır; “gern geschehen” (rica ederim) ya da “keine Ursache” (önemli değil) anlamında kullanılır.
Vielen Dank für deine Hilfe! – Bitte!
Yardımın için çok teşekkür ederim! – Rica ederim!

buyurun
Birine bir şey sunarken ya da uzatırken kullanılır.
Bitte, nehmen Sie doch noch ein Stück Kuchen.
Buyurun, bir parça daha kek alın.

efendim
Anlaşılmayan bir sözün tekrarlanmasını istemek için sorulan “Wie bitte?” (Efendim?) sorusudur.
Ich habe dich akustisch nicht verstanden, wie bitte?
Seni duyamadım, efendim?

buyurun / rica ederim
“bitte schön” (buyurun / rica ederim) ve “bitte sehr” (buyurun / rica ederim), bir şey sunarken, uzatırken ya da teşekküre karşılık verirken kullanılan daha vurgulu, çoğu zaman daha resmî ya da daha nazik biçimlerdir.
Hier ist Ihr Kaffee. – Danke! – Bitte sehr.
Kahveniz burada. – Teşekkürler! – Rica ederim.
“bitte” kelimesi “bitten” (rica etmek) fiilinden türemiştir. “bitte” dediğinde, kelimenin asıl anlamıyla küçük bir “Bitte” (rica) dile getirmiş olursun.
Ich möchte Sie um einen Gefallen bitten.
Sizden bir iyilik rica etmek istiyorum.
“bitte” kelimesinin anlamı duruma göre büyük ölçüde değişir. Bunun bir emir, “Danke” (teşekkürler) sözüne verilen cevap veya bir ikram olup olmadığını bağlamdan ve karşındaki kişinin tepkisinden anlarsın.
Hier, bitte, das ist für Sie. – Oh, danke! – Bitte!
Buyurun, bu sizin için. – Aa, teşekkürler! – Rica ederim!
Kibar bir emirde “bitte” (lütfen), anlam değişmeden cümlenin başında, ortasında veya sonunda bulunabilir.
Bitte schließen Sie die Tür.
Lütfen kapıyı kapatın.
Schließen Sie bitte die Tür.
Kapıyı lütfen kapatın.
Schließen Sie die Tür, bitte.
Kapıyı kapatın, lütfen.
Birine “Danke” (teşekkürler) dendiğinde “bitte” (rica ederim), en yaygın ve en doğal cevaptır. Kısa ve kibardır; neredeyse her durumda kullanılır.
Hier ist dein Kaffee. – Oh, danke schön! – Bitte.
Kahven burada. – Aa, çok teşekkürler! – Rica ederim.
Bir şeyi anlamadığında “Wie bitte?” (efendim?) demek, karşıdaki kişiden tekrar etmesini istemenin kibar ve tarafsız bir yoludur. “Was?” (ne?) demekten çok daha kibardır.
Entschuldigung, die Verbindung war schlecht. Wie bitte?
Affedersiniz, bağlantı kötüydü. Efendim?
“bitte schön” (buyurun / rica ederim) ve “bitte sehr” (buyurun / rica ederim), basit “bitte” (lütfen / buyurun) sözünden biraz daha resmî veya vurguludur. Birine bir şey uzatırken, özellikle hizmet sektöründe sık kullanılır.
Einmal Pommes mit Ketchup, bitte sehr!
Ketçaplı bir patates kızartması, buyurun!
kez / çarpı
“Mal” (şöyle bir) ve “bitte” (lütfen) bir rica ya da emri daha yumuşak gösterebilir. “Mal” bunu özellikle rahat ve gelişigüzel bir hava vererek yapar; “bitte” ise açıkça kibarlık gösterir. Samimi bir konuşmada “mal”, açıkça kibar bir ricada ise “bitte” uygundur.

Komm bitte kurz ins Büro.
Lütfen ofise kısaca gel.
Komm mal kurz ins Büro.
Ofise şöyle bir gelsene.