
außer
بهجز
بهعنوان حرف اضافهای با Dativ برای بیان استثنا؛ «ausgenommen» (بهجز).
Alle waren da, außer meiner Schwester.
همه آنجا بودند، بهجز خواهرم.
بهجز
außer + Dativ
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

بهجز
بهعنوان حرف اضافهای با Dativ برای بیان استثنا؛ «ausgenommen» (بهجز).
Alle waren da, außer meiner Schwester.
همه آنجا بودند، بهجز خواهرم.

از کار افتاده
این عبارت ثابت یعنی یک دستگاه یا تأسیسات کار نمیکند یا در حال استفاده نیست.
Der Fahrstuhl ist leider außer Betrieb.
متأسفانه آسانسور از کار افتاده است.

از خود بیخود بودن
این عبارت اصطلاحی یعنی کسی زیر فشار احساسات شدید، مانند خشم، شادی یا نگرانی، قرار گرفته است.
Er war außer sich vor Freude, als er die Nachricht hörte.
وقتی خبر را شنید، از شدت شادی از خود بیخود بود.

مگر اینکه
بهعنوان حرف ربط، اغلب در شکلهای «außer dass» (جز اینکه) یا «außer wenn» (مگر وقتی که) برای بیان محدودیت یا شرط به کار میرود.
Ich komme gerne mit, außer wenn es regnet.
با کمال میل همراهتان میآیم، مگر اینکه باران ببارد.
واژهٔ «außer» (بهجز) از «aus» (بیرون) گرفته شده و در اصل به معنی «draußen» (بیرون) بوده است. دانستن این ریشه به درک معنی اصلی «ausgenommen» (مستثناشده) یا «nicht eingeschlossen» (شاملنشده) کمک میکند.
Alle sind im Haus, außer dem Hund, der ist draußen im Garten.
همه در خانه هستند، بهجز سگ؛ سگ بیرون، در باغ است.
وقتی «außer» (بهجز) بهعنوان حرف اضافه برای بیان یک استثنا به کار میرود، اسم یا ضمیر بعد از آن همیشه در Dativ میآید. این یک قاعدهٔ ثابت است.
Außer dir kann mir niemand helfen.
بهجز تو، هیچکس نمیتواند به من کمک کند.
Ich esse alles außer Fisch.
من همهچیز بهجز ماهی میخورم.
عبارت «außer Betrieb» (از کار افتاده) برای دستگاهها، ماشینها یا تأسیسات فنیای به کار میرود که موقتاً کار نمیکنند یا نمیتوان از آنها استفاده کرد.
Die Rolltreppe ist schon wieder außer Betrieb.
پلهبرقی دوباره از کار افتاده است.
اصطلاح «außer sich sein» (از خود بیخود بودن) حالت هیجان عاطفی شدید را توصیف میکند. دلیل این حالت اغلب با «vor» (از شدتِ) بهاضافهٔ Dativ بیان میشود.
Sie war außer sich vor Wut, als sie die Lüge entdeckte.
وقتی دروغ را فهمید، از شدت خشم از خود بیخود بود.
«außer» (مگر) بهعنوان حرف ربط یک جملهٔ وابسته را آغاز میکند و اغلب با «dass» (که) یا «wenn» (وقتی که) میآید. «Außer dass» (جز اینکه) جملهٔ وابستهای را آغاز میکند که فعل در پایان آن میآید، درحالیکه «außer wenn» (مگر وقتی که) یک شرط را بیان میکند.
Ich weiß nichts über ihn, außer dass er in Berlin wohnt.
من دربارهٔ او چیزی نمیدانم، مگر اینکه در برلین زندگی میکند.
Wir gehen spazieren, außer wenn es stark regnet.
به پیادهروی میرویم، مگر اینکه باران شدیدی ببارد.
بدون
«Ohne» (بدون) بر نبودن یک شخص یا چیز تمرکز میکند. در مقابل، «Außer» (بهجز) یک شخص یا چیز را بهعنوان استثنایی از یک گروه یا گفتهٔ کلی مطرح میکند. اگر آنا غایب باشد، هر دو واژه میتوانند مناسب باشند، اما «ohne Anna» (بدون آنا) غیبت او را توصیف میکند، درحالیکه «außer Anna» (بهجز آنا) استثنا بودن او را بیان میکند.

Alle Gäste kamen außer Anna zur Feier.
همهٔ مهمانها بهجز آنا به جشن آمدند.
Alle Gäste kamen ohne Anna zur Feier.
همهٔ مهمانها بدون آنا به جشن آمدند.