
befehlen
دستور دادن
به کسی دستور یا فرمانی الزامآور و مقتدرانه برای انجام کاری دادن. فرمان معمولاً هیچ مخالفتی را مجاز نمیداند.
Der Hauptmann befahl seinen Soldaten, die Stellung zu halten.
سروان به سربازانش دستور داد موضعشان را حفظ کنند.
دستور دادن
befehlen – befahl – hat befohlen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

دستور دادن
به کسی دستور یا فرمانی الزامآور و مقتدرانه برای انجام کاری دادن. فرمان معمولاً هیچ مخالفتی را مجاز نمیداند.
Der Hauptmann befahl seinen Soldaten, die Stellung zu halten.
سروان به سربازانش دستور داد موضعشان را حفظ کنند.
| ich | befehle |
|---|---|
| du | befiehlst |
| er/sie/es | befiehlt |
| wir | befehlen |
| ihr | befehlt |
| sie | befehlen |
| ich | befahl |
|---|---|
| du | befahlst |
| er/sie/es | befahl |
| wir | befahlen |
| ihr | befahlt |
| sie | befahlen |
| ich | habe befohlen |
|---|---|
| du | hast befohlen |
| er/sie/es | hat befohlen |
| wir | haben befohlen |
| ihr | habt befohlen |
| sie | haben befohlen |
| du | befiehl! |
|---|---|
| ihr | befehlt! |
| Sie | befehlen Sie! |
| ich | hatte befohlen |
|---|---|
| du | hattest befohlen |
| er/sie/es | hatte befohlen |
| wir | hatten befohlen |
| ihr | hattet befohlen |
| sie | hatten befohlen |
| ich | werde befehlen |
|---|---|
| du | wirst befehlen |
| er/sie/es | wird befehlen |
| wir | werden befehlen |
| ihr | werdet befehlen |
| sie | werden befehlen |
| ich | befehle |
|---|---|
| du | befehlest |
| er/sie/es | befehle |
| wir | befehlen |
| ihr | befehlet |
| sie | befehlen |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | befähle beföhle |
|---|---|
| du | befählest befählst, du beföhlest, du beföhlst |
| er/sie/es | befähle beföhle |
| wir | befählen beföhlen |
| ihr | befählet befählt, ihr beföhlet, ihr beföhlt |
| sie | befählen beföhlen |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | befehlen |
|---|---|
| با zu | zu befehlen |
| Partizip I | befehlend |
| Partizip II | befohlen |
«Befehlen» (دستور دادن) فعلی جدانشدنی است. پیشوند «be-» (پیشوند جدانشدنی) در همهٔ شکلهای صرفشدهٔ فعل و در همهٔ انواع جمله به ریشهٔ فعل چسبیده باقی میماند.
Er befahl dem Hund, still zu sein.
او به سگ دستور داد ساکت باشد.
این فعل همیشه برای شخصی که فرمان را دریافت میکند، به Dativ نیاز دارد. یکی از خطاهای رایج، استفاده از Akkusativ است.
Der König befahl seinem Diener (nicht: seinen Diener), das Tor zu öffnen.
پادشاه به خدمتکارش (نه: خدمتکارش در Akkusativ) دستور داد دروازه را باز کند.
کاری که انجامدادنش فرمان داده میشود، اغلب در یک ساختار مصدری با «zu» (نشانهٔ مصدر) میآید. الگو چنین است: «Subjekt + befehlen + Dativ-Objekt + Komma + Infinitiv mit zu» (فاعل + دستور دادن + مفعول در Dativ + ویرگول + مصدر با zu).
Die Mutter befahl ihrem Kind, sofort ins Bett zu gehen.
مادر به فرزندش دستور داد فوراً به رختخواب برود.
«Befehlen» (دستور دادن) واژهای بسیار شدید و رسمی است. این فعل عمدتاً در زمینههای نظامی، پلیسی یا دیگر موقعیتهای کاملاً سلسلهمراتبی به کار میرود. در زندگی روزمره، بیادبانه به نظر میرسد.
Der General befahl den sofortigen Rückzug.
ژنرال دستور عقبنشینی فوری را داد.
نام داشتن / معنی دادن
«heißen» (دستور دادن) و «befehlen» (دستور دادن) هر دو میتوانند یک دستور الزامآور را بیان کنند. «befehlen» واژهٔ رایج زبان معیار امروزی برای این منظور است و بر جنبهٔ مقتدرانهٔ فرمان تأکید میکند. «heißen» در این معنا تأثیر مشابهی دارد، اما امروزه معمولاً ادبی یا قدیمی به گوش میرسد.

Der König befahl den Wachen, das Tor zu öffnen.
پادشاه به نگهبانها فرمان داد دروازه را باز کنند.
Im alten Roman hieß der König die Wachen das Tor öffnen.
در آن رمان قدیمی، پادشاه به نگهبانها دستور داد دروازه را باز کنند.