
behaupten
twierdzić
Przedstawiać coś jako prawdziwe lub trafne, często bez przedstawienia na to dowodów.
Er behauptet, die Brieftasche auf der Straße gefunden zu haben.
Twierdzi, że znalazł portfel na ulicy.
twierdzić
behaupten – behauptete – hat behauptet
Wczytuję zapisany stan.

twierdzić
Przedstawiać coś jako prawdziwe lub trafne, często bez przedstawienia na to dowodów.
Er behauptet, die Brieftasche auf der Straße gefunden zu haben.
Twierdzi, że znalazł portfel na ulicy.

utrzymać się
Skutecznie bronić własnej pozycji lub statusu w obliczu przeciwności albo konkurencji i osiągnąć przewagę.
Die kleine Firma konnte sich erfolgreich am Markt behaupten.
Mała firma zdołała skutecznie utrzymać się na rynku.
| ich | behaupte |
|---|---|
| du | behauptest |
| er/sie/es | behauptet |
| wir | behaupten |
| ihr | behauptet |
| sie | behaupten |
| ich | behauptete |
|---|---|
| du | behauptetest |
| er/sie/es | behauptete |
| wir | behaupteten |
| ihr | behauptetet |
| sie | behaupteten |
| ich | habe behauptet |
|---|---|
| du | hast behauptet |
| er/sie/es | hat behauptet |
| wir | haben behauptet |
| ihr | habt behauptet |
| sie | haben behauptet |
| du | behaupte! behaupt! |
|---|---|
| ihr | behauptet! |
| Sie | behaupten Sie! |
| ich | hatte behauptet |
|---|---|
| du | hattest behauptet |
| er/sie/es | hatte behauptet |
| wir | hatten behauptet |
| ihr | hattet behauptet |
| sie | hatten behauptet |
| ich | werde behaupten |
|---|---|
| du | wirst behaupten |
| er/sie/es | wird behaupten |
| wir | werden behaupten |
| ihr | werdet behaupten |
| sie | werden behaupten |
| ich | behaupte |
|---|---|
| du | behauptest |
| er/sie/es | behaupte |
| wir | behaupten |
| ihr | behauptet |
| sie | behaupten |
Używany w mowie zależnej.
| ich | behauptete |
|---|---|
| du | behauptetest |
| er/sie/es | behauptete |
| wir | behaupteten |
| ihr | behauptetet |
| sie | behaupteten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | behaupten |
|---|---|
| z zu | zu behaupten |
| Partizip I | behauptend |
| Partizip II | behauptet |
„Behaupten” (twierdzić) jest czasownikiem nierozdzielnie złożonym, ponieważ zaczyna się od „be-” (przedrostek). Przedrostek pozostaje trwale połączony z czasownikiem we wszystkich formach zdania i czasach.
Sie behauptete, von nichts gewusst zu haben.
Twierdziła, że nic o tym nie wiedziała.
Kiedy ktoś wyraża twierdzenie, często następuje zdanie podrzędne z „dass” (że) albo konstrukcja bezokolicznikowa z „zu” (partykuła bezokolicznika). Schemat jest następujący: ktoś twierdzi, dass ... / ktoś twierdzi, ... zu tun.
Der Zeuge behauptet, dass er den Täter gesehen hat.
Świadek twierdzi, że widział sprawcę.
Der Angeklagte behauptet, unschuldig zu sein.
Oskarżony twierdzi, że jest niewinny.
Znaczenie całkowicie się zmienia, gdy pojawia się zaimek zwrotny „sich” (się). Bez „sich” oznacza „etwas aussagen” (coś stwierdzać), a z „sich” oznacza „sich durchsetzen” (przeforsować swoje).
Er behauptet, der Beste zu sein.
Twierdzi, że jest najlepszy.
Er muss sich gegen starke Konkurrenten behaupten.
Musi utrzymać się w rywalizacji z silnymi konkurentami.
Słowo „behaupten” (twierdzić) często sugeruje, że mówiący nie ufa temu stwierdzeniu albo że nie ma na nie dowodów. Wyraża pewien dystans lub sceptycyzm.
Er behauptet, ein berühmter Schauspieler zu sein, aber niemand kennt ihn.
Twierdzi, że jest słynnym aktorem, ale nikt go nie zna.
Formy zwrotnej „sich behaupten” (utrzymać się) często używa się w kontekście rywalizacji i konkurencji. Typowe przyimki to „gegen” (przeciwko) w odniesieniu do konkurentów oraz „am” (na) w odniesieniu do rynku.
Das neue Produkt konnte sich schnell am Markt behaupten.
Nowy produkt szybko zdołał utrzymać się na rynku.
Im Sport muss man sich ständig gegen andere durchsetzen und behaupten.
W sporcie trzeba stale pokonywać innych i utrzymywać swoją pozycję w rywalizacji.
zauważyć / stwierdzić / zablokować
Oba słowa mogą wprowadzać wypowiedź dotyczącą jakiegoś stanu rzeczy. Ktoś, kto „behaupten” (twierdzić) coś, przedstawia to jako prawdę, ale nie oznacza to, że zostało to sprawdzone lub udowodnione; kto coś „feststellen” (stwierdzić), zauważył to albo rozpoznał w wyniku sprawdzenia. Używaj „feststellen”, gdy wypowiedź opiera się na obserwacji albo ustaleniu.

Der Nachbar behauptete, dass der Lärm aus unserer Wohnung kam.
Sąsiad twierdził, że hałas dochodził z naszego mieszkania.
Nach der Prüfung stellte die Hausverwaltung fest, dass der Lärm aus unserer Wohnung kam.
Po kontroli administracja budynku stwierdziła, że hałas dochodził z naszego mieszkania.