
die Berufung
apelacja
Środek odwoławczy, za pomocą którego wyrok zostaje przekazany do rozpatrzenia sądowi wyższej instancji.
Der Anwalt hat gegen das Urteil sofort Berufung eingelegt.
Adwokat natychmiast złożył apelację od wyroku.
apelacja / powołanie / nominacja
die Berufung, die Berufungen
Wczytuję zapisany stan.

apelacja
Środek odwoławczy, za pomocą którego wyrok zostaje przekazany do rozpatrzenia sądowi wyższej instancji.
Der Anwalt hat gegen das Urteil sofort Berufung eingelegt.
Adwokat natychmiast złożył apelację od wyroku.

powołanie
Głębokie wewnętrzne poczucie, że jest się przeznaczonym do określonego zadania lub zawodu; cel życia.
Für sie ist es nicht nur ein Job, Ärztin zu sein ist ihre wahre Berufung.
Dla niej to nie jest tylko praca — bycie lekarką to jej prawdziwe powołanie.

nominacja
Oficjalne mianowanie osoby na wysokie stanowisko, zwłaszcza mianowanie profesora na uniwersytecie.
Die Wissenschaftlerin erhielt eine Berufung an die Universität Berlin.
Naukowczyni otrzymała nominację na Uniwersytet Berliński.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Berufungen |
| Genitiv | der Berufung |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Berufung | die Berufungen |
| Akkusativ | die Berufung | die Berufungen |
| Dativ | der Berufung | den Berufungen |
| Genitiv | der Berufung | der Berufungen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Die Berufung” (apelacja, powołanie lub nominacja) pochodzi od czasownika „berufen”, który oznacza „jemanden in ein Amt einsetzen” (mianować kogoś na stanowisko) albo „sich auf etwas beziehen” (odnosić się do czegoś). Końcówka „-ung” tworzy z czasownika rzeczownik rodzaju żeńskiego.
Er wurde auf den neuen Lehrstuhl berufen.
Powołano go na nowe stanowisko profesorskie.
Znaczenie słowa „Berufung” (apelacja, powołanie lub nominacja) łatwo rozpoznać z kontekstu. Słowa takie jak „Gericht” (sąd) lub „Urteil” (wyrok) wskazują na znaczenie prawnicze. Kontekst akademicki z wyrazami „Universität” (uniwersytet) lub „Professor” (profesor) oznacza nominację. Osobisty kontekst dotyczący celów życiowych wskazuje na znaczenie „Lebensaufgabe” (cel życia).
Der Professor nahm die Berufung nach München an.
Profesor przyjął nominację na stanowisko w Monachium.
Gegen das Urteil ist eine Berufung möglich.
Od wyroku można się odwołać.
W kontekście prawniczym kluczowe jest stałe wyrażenie „Berufung einlegen” (złożyć apelację). Apelację składa się „gegen” (od) wyroku.
Die Verteidigung wird gegen das Urteil Berufung einlegen.
Obrona złoży apelację od wyroku.
Gdy chodzi o cel życia, słowo „Berufung” (powołanie) często łączy się z czasownikami takimi jak „finden” (znaleźć), „spüren” (czuć) lub „folgen” (podążać za). Można też „als seine Berufung ansehen” (uznawać coś za swoje powołanie).
Er hat in der Arbeit mit Kindern seine wahre Berufung gefunden.
Swoje prawdziwe powołanie odnalazł w pracy z dziećmi.
W kontekście akademickim „erhält” (otrzymuje) się albo „bekommt” (dostaje) nominację. Cel nominacji wskazuje się przyimkiem „an” (na) z Akkusativem.
Die Forscherin hat eine Berufung an die Universität Oxford erhalten.
Naukowczyni otrzymała nominację na Uniwersytet Oksfordzki.
zlecenie / zamówienie / misja
„Auftrag” (misja) i „Berufung” (powołanie) mogą oznaczać ważne zadanie życiowe. „Auftrag” podkreśla raczej obowiązek lub sprawę, którą ktoś chce zrealizować. „Berufung” oznacza głębokie wewnętrzne poczucie, że jest się przeznaczonym do określonej działalności lub zawodu.

Der Lehrer spürt seit seiner Jugend, dass die Arbeit mit Kindern seine Berufung ist.
Nauczyciel od młodości czuje, że praca z dziećmi jest jego powołaniem.
Der Lehrer sieht es als seinen Auftrag, jedem Kind gute Chancen zu geben.
Nauczyciel uważa, że jego misją jest dawanie każdemu dziecku równych szans.