
in
w
Wskazuje miejsce, w którym znajduje się coś lub ktoś — pytanie „Wo?” (gdzie?). Łączy się z Dativem.
Die Bücher stehen im Regal.
Książki stoją na półce.
w / do / za
in + Akkusativ lub Dativ
Wczytuję zapisany stan.

w
Wskazuje miejsce, w którym znajduje się coś lub ktoś — pytanie „Wo?” (gdzie?). Łączy się z Dativem.
Die Bücher stehen im Regal.
Książki stoją na półce.

do
Wskazuje kierunek, w którym porusza się coś lub ktoś — pytanie „Wohin?” (dokąd?). Łączy się z Akkusativem.
Wir gehen heute Abend ins Kino.
Dziś wieczorem idziemy do kina.

za
Wskazuje moment w czasie, czas trwania albo okres.
Das Projekt muss in zwei Wochen fertig sein.
Projekt musi być gotowy za dwa tygodnie.

w
Opisuje stan, sposób albo materiał.
Das Auto ist in einem sehr guten Zustand.
Samochód jest w bardzo dobrym stanie.
„In” (w / do) jest przyimkiem zmiennym. Oznacza to, że przypadek zależy od pytania: przy miejscu — pytanie „Wo?” (gdzie?) — używa się Dativu. Przy kierunku — pytanie „Wohin?” (dokąd?) — używa się Akkusativu.
Ich bin im (in dem) Park. (Wo? → Dativ)
Jestem w parku. (Wo? → Dativ)
Ich gehe in den Park. (Wohin? → Akkusativ)
Idę do parku. (Wohin? → Akkusativ)
W mówionym i pisanym niemieckim „in” (w / do) i rodzajnik często łączą się w jedną formę. Najważniejsze formy skrócone to „im” (zamiast „in dem”) i „ins” (zamiast „in das”).
Wir treffen uns im Café.
Spotykamy się w kawiarni.
Die Kinder springen ins Wasser.
Dzieci skaczą do wody.
„In” (w / za) jest bardzo często używane w określeniach czasu. Stosuje się je przy momentach w przyszłości, na przykład „in einer Stunde” (za godzinę), przy miesiącach i porach roku, na przykład „im Mai” (w maju) i „im Winter” (zimą), a także przy latach, na przykład „im Jahr 1990” (w roku 1990).
Der Bus kommt in zehn Minuten.
Autobus przyjedzie za dziesięć minut.
Im Sommer fahren wir ans Meer.
Latem jeździmy nad morze.
„In” (w / do) występuje w wielu stałych wyrażeniach opisujących stan albo sposób. Częste przykłady to „in Ordnung” (w porządku), „in Eile sein” (spieszyć się), „in Gefahr sein” (być w niebezpieczeństwie) i „in bar zahlen” (płacić gotówką).
Keine Sorge, alles ist in Ordnung.
Nie martw się, wszystko jest w porządku.
Ich kann nicht lange bleiben, ich bin in Eile.
Nie mogę długo zostać, spieszę się.
do
In (do) i zu (do) mogą wyrażać kierunek do celu. In podkreśla, że ktoś wchodzi do pomieszczenia lub na jakiś obszar. Zu wskazuje cel, nie mówiąc, czy dana osoba wchodzi do środka. Dlatego in pasuje, gdy ktoś wchodzi, a zu, gdy tylko dociera do celu.

Mia geht in die Bäckerei, um Brot zu kaufen.
Mia idzie do piekarni, żeby kupić chleb.
Mia geht zur Bäckerei, wartet aber draußen.
Mia idzie do piekarni, ale czeka na zewnątrz.