
zu
do
Wyraża kierunek do jakiegoś miejsca, osoby lub rzeczy. Łączy się z Dativem.
Ich gehe heute Abend zu meiner Freundin.
Dziś wieczorem idę do mojej przyjaciółki.
do
zu + Dativ
Wczytuję zapisany stan.

do
Wyraża kierunek do jakiegoś miejsca, osoby lub rzeczy. Łączy się z Dativem.
Ich gehe heute Abend zu meiner Freundin.
Dziś wieczorem idę do mojej przyjaciółki.

zbyt
Jako przysłówek wyraża nadmierny stopień lub zbyt duże natężenie. Oznacza „więcej, niż jest dobrze lub potrzebne”.
Die Suppe ist mir zu salzig.
Zupa jest dla mnie zbyt słona.

partykuła bezokolicznika
Stoi przed czasownikiem w bezokoliczniku, aby wyrazić cel, zamiar lub konieczność. Często jest częścią konstrukcji „um ... zu”.
Ich habe vergessen, die Blumen zu gießen.
Zapomniałem podlać kwiaty.

zamknięte
Jako przysłówek oznacza „zamknięte”.
Mach bitte die Tür zu, es ist kalt.
Zamknij proszę drzwi, bo jest zimno.

na
Wskazuje czas lub okazję, często przy świętach albo posiłkach.
Was wünschst du dir zu Weihnachten?
Co chciałbyś dostać na Boże Narodzenie?

w domu
Stałe wyrażenie określające miejsce, w którym ktoś mieszka.
Am Wochenende bleibe ich am liebsten zu Hause.
W weekend najbardziej lubię zostawać w domu.

pieszo
Opisuje sposób, w jaki coś się robi.
Wir gehen zu Fuß in die Stadt.
Idziemy pieszo do miasta.

do
Wskazuje stosunek lub porównanie, często przy wynikach sportowych albo proporcjach mieszanin.
Die Heimmannschaft gewann das Spiel mit drei zu eins.
Gospodarze wygrali mecz trzy do jednego.
Kiedy „zu” (do) wyraża kierunek do osoby lub miejsca, zawsze wymaga Dativu. Odpowiednie pytania to „Zu wem?” (do kogo?) i „Wohin?” (dokąd?). Pamiętaj, żeby poprawnie odmienić rodzajnik po „zu”.
Wir fahren am Wochenende zu unseren Großeltern.
W weekend jedziemy do naszych dziadków.
Bitte bring das Buch zu deinem Lehrer.
Proszę, zanieś książkę swojemu nauczycielowi.
W użyciu przyimek „zu” (do) często łączy się z następującym po nim rodzajnikiem. „zu dem” zmienia się w „zum”, a „zu der” w „zur”. Jest to bardzo częste zarówno w języku mówionym, jak i pisanym.
Ich gehe heute zum Arzt.
Dziś idę do lekarza.
Kommst du mit zur Party?
Idziesz z nami na przyjęcie?
Jako przysłówek „zu” (zbyt) stoi bezpośrednio przed przymiotnikiem lub innym przysłówkiem i wyraża nadmierny stopień. Sygnalizuje, że dana cecha przekracza pożądany lub normalny poziom.
Dieser Kaffee ist mir zu stark.
Ta kawa jest dla mnie zbyt mocna.
Du fährst zu schnell!
Jedziesz zbyt szybko!
„Zu” (partykuła bezokolicznika) stoi przed bezokolicznikiem czasownika w wielu konstrukcjach zdań podrzędnych i po określonych czasownikach. W zdaniach z „um ... zu” (aby) wprowadza cel i stoi bezpośrednio przed bezokolicznikiem na końcu zdania.
Es ist wichtig, jeden Tag Deutsch zu lernen.
Ważne jest, żeby codziennie uczyć się niemieckiego.
Ich gehe einkaufen, um Essen für das Wochenende zu besorgen.
Idę na zakupy, żeby kupić jedzenie na weekend.
W znaczeniu „geschlossen” (zamknięte) „zu” zachowuje się jak rozdzielny przedrostek. W zdaniu głównym stoi na końcu. Często łączy się z czasownikami takimi jak „sein” (być) i „machen” (robić).
Warum ist das Fenster zu?
Dlaczego okno jest zamknięte?
Mach bitte die Augen zu!
Zamknij proszę oczy!
„Zu” (na) służy do wskazywania okazji lub posiłku. Typowe wyrażenia to „zu Weihnachten” (na Boże Narodzenie), „zum Geburtstag” (na urodziny) i „zum Frühstück” (na śniadanie).
Was gibt es heute zum Abendessen?
Co jest dziś na kolację?
Ich habe ihr ein Buch zum Geburtstag geschenkt.
Dałem jej książkę na urodziny.
Wyrażenie „zu Hause” (w domu) zawsze opisuje miejsce statyczne, czyli odpowiada na pytanie „Wo?” (gdzie?). Oznacza, że ktoś znajduje się w miejscu, w którym mieszka.
Er ist heute nicht im Büro, er arbeitet von zu Hause aus.
Dziś nie ma go w biurze, pracuje z domu.
Am Abend bin ich am liebsten zu Hause.
Wieczorem najbardziej lubię być w domu.
Sposób poruszania się „zu Fuß” (pieszo) jest stałym wyrażeniem. Nie używa się tu rodzajnika, inaczej niż w wyrażeniach „mit dem Auto” (samochodem) i „mit dem Fahrrad” (na rowerze).
Da die U-Bahn nicht fährt, müssen wir zu Fuß gehen.
Ponieważ metro nie jeździ, musimy iść pieszo.
Die Schule ist nicht weit, die Kinder gehen zu Fuß.
Szkoła nie jest daleko, dzieci chodzą pieszo.
„Zu” (do) służy do podawania proporcji, wyniku mieszania lub wyniku meczu. Stoi między dwiema liczbami albo wartościami, które są porównywane.
Mischen Sie Wasser und Saft im Verhältnis zwei zu eins.
Proszę wymieszać wodę i sok w proporcji dwa do jednego.
Deutschland hat das Spiel drei zu null gewonnen.
Niemcy wygrali mecz trzy do zera.
w / do / za
In (do) i zu (do) mogą wyrażać kierunek do celu. In podkreśla, że ktoś wchodzi do pomieszczenia lub na jakiś obszar. Zu wskazuje cel, nie mówiąc, czy dana osoba wchodzi do środka. Dlatego in pasuje, gdy ktoś wchodzi, a zu, gdy tylko dociera do celu.

Mia geht zur Bäckerei, wartet aber draußen.
Mia idzie do piekarni, ale czeka na zewnątrz.
Mia geht in die Bäckerei, um Brot zu kaufen.
Mia idzie do piekarni, żeby kupić chleb.