
schleifen
szlifować / ostrzyć
Wygładzać powierzchnię przez tarcie albo ostrzyć ostrze.
Ich muss das Küchenmesser schleifen, es ist ganz stumpf.
Muszę naostrzyć nóż kuchenny, bo jest całkiem tępy.
szlifować / ostrzyć / wlec
schleifen – schleifte – hat geschleift
Wczytuję zapisany stan.

szlifować / ostrzyć
Wygładzać powierzchnię przez tarcie albo ostrzyć ostrze.
Ich muss das Küchenmesser schleifen, es ist ganz stumpf.
Muszę naostrzyć nóż kuchenny, bo jest całkiem tępy.

wlec
Z trudem ciągnąć coś ciężkiego po ziemi.
Er musste den schweren Sack Kartoffeln in den Keller schleifen.
Musiał wlec ciężki worek ziemniaków do piwnicy.

musztrować
Poddawać kogoś ciężkiemu i wyczerpującemu treningowi albo musztrze, szczególnie w kontekście wojskowym.
Der Ausbilder hat die Rekruten den ganzen Morgen über den Platz geschliffen.
Instruktor musztrował rekrutów przez cały ranek na placu.

zrównać z ziemią
Systematycznie rozbierać budynek, szczególnie twierdzę lub zamek, i zrównywać go z ziemią.
Nach der Belagerung wurde die Festung geschleift, damit sie nie wieder genutzt werden konnte.
Po oblężeniu twierdzę zrównano z ziemią, żeby nigdy więcej nie mogła być używana.
| ich | schleife |
|---|---|
| du | schleifst |
| er/sie/es | schleift |
| wir | schleifen |
| ihr | schleift |
| sie | schleifen |
| ich | schleifte schliff |
|---|---|
| du | schleiftest schliffst |
| er/sie/es | schleifte schliff |
| wir | schleiften schliffen |
| ihr | schleiftet schlifft |
| sie | schleiften schliffen |
| ich | habe geschleift habe geschliffen |
|---|---|
| du | hast geschleift hast geschliffen |
| er/sie/es | hat geschleift hat geschliffen |
| wir | haben geschleift haben geschliffen |
| ihr | habt geschleift habt geschliffen |
| sie | haben geschleift haben geschliffen |
| du | schleife! schleif! |
|---|---|
| ihr | schleift! |
| Sie | schleifen Sie! |
| ich | hatte geschleift hatte geschliffen |
|---|---|
| du | hattest geschleift hattest geschliffen |
| er/sie/es | hatte geschleift hatte geschliffen |
| wir | hatten geschleift hatten geschliffen |
| ihr | hattet geschleift hattet geschliffen |
| sie | hatten geschleift hatten geschliffen |
| ich | werde schleifen |
|---|---|
| du | wirst schleifen |
| er/sie/es | wird schleifen |
| wir | werden schleifen |
| ihr | werdet schleifen |
| sie | werden schleifen |
| ich | schleife |
|---|---|
| du | schleifest |
| er/sie/es | schleife |
| wir | schleifen |
| ihr | schleifet |
| sie | schleifen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | schleifte schliffe |
|---|---|
| du | schleiftest schliffest |
| er/sie/es | schleifte schliffe |
| wir | schleiften schliffen |
| ihr | schleiftet schliffet |
| sie | schleiften schliffen |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | schleifen |
|---|---|
| z zu | zu schleifen |
| Partizip I | schleifend |
| Partizip II | geschleift |
Ten czasownik ma dwa wzorce odmiany. W znaczeniu „glätten, schärfen” (wygładzać, ostrzyć) odmienia się mocno: schleifen, schliff, hat geschliffen. W znaczeniach „ziehen” (ciągnąć), „drillen” (musztrować) i „abreißen” (rozbierać, burzyć) odmienia się słabo: schleifen, schleifte, hat geschleift.
Der Handwerker hat das Holz glatt geschliffen.
Rzemieślnik wygładził drewno na gładko.
Sie hat den schweren Koffer die Treppe hoch geschleift.
Przeciągnęła ciężką walizkę po schodach.
Jeśli obiektem jest ostrze albo obrabiana powierzchnia, „schleifen” (szlifować, odmiana mocna) oznacza „schärfen” (ostrzyć) albo „glätten” (wygładzać). Typowymi obiektami są noże, nożyczki, parkiet lub kamienie szlachetne.
Er schliff die Klinge seines Taschenmessers an einem Stein.
Naostrzył ostrze scyzoryka na kamieniu.
Jeśli ciężki przedmiot jest z trudem przemieszczany po jakiejś powierzchni, „schleifen” (wlec, odmiana słaba) oznacza „ziehen” (ciągnąć). Często podaje się kierunek.
Die Kinder schleiften den Schlitten den Hügel hinauf.
Dzieci wciągnęły sanki na wzgórze.
W znaczeniu „drillen” (musztrować) czasownika „schleifen” (musztrować, odmiana słaba) używa się niemal wyłącznie w kontekście wojskowym lub sportowym, gdy chodzi o ciężki trening. Ma on bardzo negatywne zabarwienie i sugeruje przesadną surowość.
Der Trainer schleifte die Mannschaft bis zur völligen Erschöpfung.
Trener musztrował drużynę aż do całkowitego wyczerpania.
Znaczenie „abreißen” (rozbierać, burzyć) odnoszące się do budynków jest dziś rzadkie i przeważnie historyczne. Można je znaleźć w tekstach o zamkach lub twierdzach zniszczonych jako kara.
Der König befahl, die Burg des verräterischen Grafen zu schleifen.
Król rozkazał zrównać z ziemią zamek zdradzieckiego hrabiego.
targać / wlec się / holować
Schleifen (wlec) i schleppen (targać) mogą oznaczać męczące przemieszczanie ciężkiego przedmiotu. Schleifen wymaga, żeby przedmiot był ciągnięty po ziemi, natomiast schleppen oznacza także niesienie albo inny wymagający wysiłku sposób transportu. Jeśli coś jest ciągnięte po ziemi, pasuje „schleifen” (wlec); w pozostałych sytuacjach zwykle lepiej użyć „schleppen” (targać).

Wir mussten die schwere Kiste über den rauen Boden schleifen.
Musieliśmy wlec ciężką skrzynię po szorstkiej podłodze.
Wir mussten die schwere Kiste die Treppe hinauf schleppen.
Musieliśmy wtargać ciężką skrzynię po schodach.