
wohnen
mieszkać
Mieć swoje stałe miejsce pobytu lub dom w domu, mieszkaniu albo innym miejscu.
Seit meiner Kindheit wohne ich in derselben Stadt.
Od dzieciństwa mieszkam w tym samym mieście.
mieszkać / tkwić
wohnen – wohnte – hat gewohnt
Wczytuję zapisany stan.

mieszkać
Mieć swoje stałe miejsce pobytu lub dom w domu, mieszkaniu albo innym miejscu.
Seit meiner Kindheit wohne ich in derselben Stadt.
Od dzieciństwa mieszkam w tym samym mieście.

tkwić w czymś
Być zawartym w czymś jako właściwość lub cecha; być czymś charakterystycznym. To wyrażenie jest formalne.
Jedem Anfang wohnt ein Zauber inne.
W każdym początku tkwi odrobina magii.
| ich | wohne |
|---|---|
| du | wohnst |
| er/sie/es | wohnt |
| wir | wohnen |
| ihr | wohnt |
| sie | wohnen |
| ich | wohnte |
|---|---|
| du | wohntest |
| er/sie/es | wohnte |
| wir | wohnten |
| ihr | wohntet |
| sie | wohnten |
| ich | habe gewohnt |
|---|---|
| du | hast gewohnt |
| er/sie/es | hat gewohnt |
| wir | haben gewohnt |
| ihr | habt gewohnt |
| sie | haben gewohnt |
| du | wohne! wohn! |
|---|---|
| ihr | wohnt! |
| Sie | wohnen Sie! |
| ich | hatte gewohnt |
|---|---|
| du | hattest gewohnt |
| er/sie/es | hatte gewohnt |
| wir | hatten gewohnt |
| ihr | hattet gewohnt |
| sie | hatten gewohnt |
| ich | werde wohnen |
|---|---|
| du | wirst wohnen |
| er/sie/es | wird wohnen |
| wir | werden wohnen |
| ihr | werdet wohnen |
| sie | werden wohnen |
| ich | wohne |
|---|---|
| du | wohnest |
| er/sie/es | wohne |
| wir | wohnen |
| ihr | wohnet |
| sie | wohnen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | wohnte |
|---|---|
| du | wohntest |
| er/sie/es | wohnte |
| wir | wohnten |
| ihr | wohntet |
| sie | wohnten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | wohnen |
|---|---|
| z zu | zu wohnen |
| Partizip I | wohnend |
| Partizip II | gewohnt |
Czasownika „Wohnen” (mieszkać) używa się zazwyczaj z przyimkiem „in” (w) i Dativem w odniesieniu do miejsca, na przykład miasta, kraju lub domu, albo z przyimkiem „bei” (u) i Dativem w odniesieniu do osoby.
Meine Tante wohnt in einem kleinen Dorf an der Küste.
Moja ciotka mieszka w małej wiosce nad wybrzeżem.
Während des Studiums hat er bei seinen Großeltern gewohnt.
Podczas studiów mieszkał u swoich dziadków.
W wyrażeniu „einer Sache innewohnen” (tkwić w czymś) czasownik „innewohnen” (tkwić w czymś) jest rozdzielnie złożony. W zdaniu głównym przedrostek „inne” (przedrostek czasownika rozdzielnie złożonego) znajduje się na końcu. Podmiotem jest cecha, która tkwi w danej rzeczy występującej w Dativie.
Dieser alten Tradition wohnt eine besondere Bedeutung inne.
W tej starej tradycji tkwi szczególne znaczenie.
Wyrażenie „einer Sache innewohnen” (tkwić w czymś) jest bardzo formalne i należy do poetyckiego lub filozoficznego stylu języka. W zwykłej codziennej mowie praktycznie się go nie używa.
Der Richter sprach von der Gerechtigkeit, die dem Gesetz innewohnen sollte.
Sędzia mówił o sprawiedliwości, która powinna tkwić w prawie.
żyć
„Leben” (mieszkać) i „wohnen” (mieszkać) mogą oznaczać stałe miejsce pobytu. „Wohnen” odnosi się konkretnie do domu lub sytuacji mieszkaniowej. „Leben” ma szersze znaczenie i może obejmować całe centrum życia w danym miejscu. Dlatego w przypadku adresu lub mieszkania zwykle dokładniejsze jest „wohnen”.

Seit fünf Jahren wohnt Nina in Hamburg in einer Wohnung nahe dem Hafen.
Nina mieszka w Hamburgu od pięciu lat, w mieszkaniu niedaleko portu.
Seit fünf Jahren lebt Nina in Hamburg und hat dort ihren Lebensmittelpunkt.
Nina mieszka w Hamburgu od pięciu lat i ma tam swoje centrum życia.