
die Befugnis
اختیار
حق رسمی یا اجازهٔ رسمی برای انجام دادن، تصمیمگیری یا دستور دادن دربارهٔ کاری مشخص. منظور صلاحیت یا حوزهٔ مسئولیتی است که به کسی واگذار شده است.
Der Polizist hatte nicht die Befugnis, das Haus ohne Durchsuchungsbefehl zu betreten.
آن پلیس اجازه نداشت بدون حکم بازرسی وارد خانه شود.
