
ernst
جدی
شاد، خندهدار یا شوخیآمیز نیست؛ متین و اهل فکر است.
Warum machst du so ein ernstes Gesicht? Ist etwas passiert?
چرا اینقدر قیافهٔ جدی به خودت گرفتهای؟ اتفاقی افتاده؟
جدی
ernst – ernster – am ernstesten
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

جدی
شاد، خندهدار یا شوخیآمیز نیست؛ متین و اهل فکر است.
Warum machst du so ein ernstes Gesicht? Ist etwas passiert?
چرا اینقدر قیافهٔ جدی به خودت گرفتهای؟ اتفاقی افتاده؟

وخیم
مهم، خطرناک یا نگرانکننده است؛ پیشپاافتاده نیست.
Die Lage im Krisengebiet ist sehr ernst.
اوضاع در منطقهٔ بحرانزده بسیار وخیم است.

جدی بودن
چیزی را شوخی نگفتن، بلکه واقعاً همانطور فکر کردن یا احساس کردن؛ نیت صادقانه داشتن.
Ich meine es ernst, wenn ich dir meine Hilfe anbiete.
وقتی به تو پیشنهاد کمک میدهم، جدی میگویم.

جدی گرفتن
کسی یا چیزی را مهم، قابلباور یا بامعنا دانستن.
Man sollte die Sorgen der Mitarbeiter ernst nehmen.
باید نگرانیهای کارکنان را جدی گرفت.
| شکل پایه | ernst |
|---|---|
| Komparativ | ernster |
| Superlativ | am ernstesten |
| مذ. | مؤ. | خنثی | جمع | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
پایانه را به ernst اضافه کنید.
| مذ. | مؤ. | خنثی | جمع | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
پایانه را به ernst اضافه کنید.
| مذ. | مؤ. | خنثی | جمع | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
پایانه را به ernst اضافه کنید.
«ernst» (جدی) در معنی «seriös» (متین) اغلب حالت چهره یا شیوهٔ ارتباط را توصیف میکند. ترکیبهای رایج عبارتاند از «ein ernstes Gesicht» (چهرهای جدی)، «eine ernste Miene» (قیافهای جدی) و «ein ernstes Gespräch» (گفتوگویی جدی).
Er hatte während der gesamten Besprechung eine sehr ernste Miene.
او در تمام طول جلسه قیافهٔ خیلی جدیای داشت.
Wir müssen ein ernstes Gespräch über unsere Pläne führen.
باید دربارهٔ برنامههایمان گفتوگویی جدی داشته باشیم.
وقتی «ernst» (وخیم) موقعیتی را توصیف میکند، معنی «schwerwiegend» (جدی) یا «gefährlich» (خطرناک) میدهد. ترکیبهای رایج عبارتاند از «eine ernste Lage» (وضعیتی وخیم)، «eine ernste Krankheit» (بیماریای جدی) و «ein ernstes Problem» (مشکلی جدی).
Der Arzt sagte, es sei eine ernste Verletzung.
پزشک گفت که آسیبدیدگی جدی است.
Nimm das als eine ernste Warnung.
این را هشداری جدی بدان.
عبارت «es ernst meinen» (جدی بودن) یعنی نیت کسی صادقانه است. ضمیر «es» (آن) در اینجا بخش ثابتی از ساختار است.
Glaub mir, ich meine es ernst mit meinem Vorschlag.
باور کن، دربارهٔ پیشنهادم جدی میگویم.
Sie meint es ernst damit, auszuwandern.
او دربارهٔ مهاجرتکردن جدی است.
ترکیب «ernst nehmen» (جدی گرفتن) مانند فعل جداشدنی عمل میکند. مفعول، یعنی شخص یا چیزی که منظور است، بین «nehmen» (گرفتن) و «ernst» (جدی) قرار میگیرد.
Du solltest diesen Ratschlag ernst nehmen.
باید این توصیه را جدی بگیری.
Leider nimmt er seine Verantwortung nicht ernst.
متأسفانه او مسئولیتش را جدی نمیگیرد.
سنگین / سخت
برای بیماریها، «schwer» (شدید) و «ernst» (وخیم) هر دو میتوانند مناسب باشند. «Schwer» پیش از هر چیز شدت زیاد را نشان میدهد، درحالیکه «ernst» بیشتر بر این تأکید میکند که وضعیت نگرانکننده است یا ممکن است پیامدهای خطرناکی داشته باشد. برای درجهبندی پزشکی، اغلب «schwer» مناسب است و برای بیان نگرانی دربارهٔ روند بیماری، «ernst» کاربرد دارد.

Die Lungenentzündung des Patienten ist ernst, weil gefährliche Folgen drohen.
ذاتالریهٔ بیمار وخیم است، چون ممکن است پیامدهای خطرناکی داشته باشد.
Der Patient leidet an einer schweren Lungenentzündung.
بیمار به ذاتالریهٔ شدیدی مبتلاست.