
beweisen
udowadniać
Wykazywać za pomocą faktów, argumentów lub dowodów poprawność albo prawdziwość wypowiedzi lub stanu rzeczy.
Der Angeklagte konnte seine Unschuld vor Gericht beweisen.
Oskarżony zdołał udowodnić swoją niewinność przed sądem.
udowadniać
beweisen – bewies – hat bewiesen
Wczytuję zapisany stan.

udowadniać
Wykazywać za pomocą faktów, argumentów lub dowodów poprawność albo prawdziwość wypowiedzi lub stanu rzeczy.
Der Angeklagte konnte seine Unschuld vor Gericht beweisen.
Oskarżony zdołał udowodnić swoją niewinność przed sądem.

wykazywać
Pokazywać lub demonstrować określoną umiejętność, cechę albo uczucie za pomocą działania.
Mit diesem Tor hat der Stürmer einmal mehr seine Klasse bewiesen.
Tym golem napastnik po raz kolejny udowodnił swoją klasę.

sprawdzać się
Pokazywać, że potrafi się sprostać wymaganiom danej sytuacji lub ma się określone umiejętności.
Als neue Teamleiterin musste sie sich erst vor den Kollegen beweisen.
Jako nowa liderka zespołu musiała najpierw sprawdzić się przed kolegami.
| ich | beweise beweise mich |
|---|---|
| du | beweist beweist dich |
| er/sie/es | beweist beweist sich |
| wir | beweisen beweisen uns |
| ihr | beweist beweist euch |
| sie | beweisen beweisen sich |
| ich | bewies bewies mich |
|---|---|
| du | bewiesest bewiest, du bewiesest dich, du bewiest dich |
| er/sie/es | bewies bewies sich |
| wir | bewiesen bewiesen uns |
| ihr | bewiest bewiest euch |
| sie | bewiesen bewiesen sich |
| ich | habe bewiesen habe mich bewiesen |
|---|---|
| du | hast bewiesen hast dich bewiesen |
| er/sie/es | hat bewiesen hat sich bewiesen |
| wir | haben bewiesen haben uns bewiesen |
| ihr | habt bewiesen habt euch bewiesen |
| sie | haben bewiesen haben sich bewiesen |
| du | beweise! beweis!, beweis dich!, beweise dich!, habe dich bewiesen! |
|---|---|
| ihr | beweist! |
| Sie | beweisen Sie! |
| ich | hatte bewiesen hatte mich bewiesen |
|---|---|
| du | hattest bewiesen hattest dich bewiesen |
| er/sie/es | hatte bewiesen hatte sich bewiesen |
| wir | hatten bewiesen hatten uns bewiesen |
| ihr | hattet bewiesen hattet euch bewiesen |
| sie | hatten bewiesen hatten sich bewiesen |
| ich | werde beweisen werde mich beweisen |
|---|---|
| du | wirst beweisen wirst dich beweisen |
| er/sie/es | wird beweisen wird sich beweisen |
| wir | werden beweisen werden uns beweisen |
| ihr | werdet beweisen werdet euch beweisen |
| sie | werden beweisen werden sich beweisen |
| ich | beweise beweise mich |
|---|---|
| du | beweisest beweisest dich |
| er/sie/es | beweise beweise sich |
| wir | beweisen beweisen uns |
| ihr | beweiset beweiset euch |
| sie | beweisen beweisen sich |
Używany w mowie zależnej.
| ich | bewiese bewiese mich |
|---|---|
| du | bewiesest bewiesest dich |
| er/sie/es | bewiese bewiese sich |
| wir | bewiesen bewiesen uns |
| ihr | bewieset bewieset euch |
| sie | bewiesen bewiesen sich |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | beweisen |
|---|---|
| z zu | zu beweisen |
| Partizip I | beweisend |
| Partizip II | bewiesen |
Czasownik „beweisen” (udowadniać) jest nierozdzielny. Przedrostek „be-” pozostaje we wszystkich formach zdania i czasach trwale połączony z tematem czasownika „weisen”.
Sie beweist immer wieder ihren Mut.
Ciągle na nowo udowadnia swoją odwagę.
Er hat seine Theorie erfolgreich bewiesen.
Z powodzeniem udowodnił swoją teorię.
Czasownika „beweisen” (udowadniać) bardzo często używa się z osobą w Dativie i rzeczą w Akkusativie. Schemat jest następujący: ktoś jako podmiot udowadnia komuś w Dativie coś w Akkusativie.
Der Anwalt konnte dem Richter die Unschuld seines Mandanten beweisen.
Adwokat zdołał udowodnić sędziemu niewinność swojego klienta.
Kannst du mir beweisen, dass du die Wahrheit sagst?
Czy możesz mi udowodnić, że mówisz prawdę?
W kontekście faktów i prawdy czasownik „beweisen” (udowadniać) często łączy się z rzeczownikami prawniczymi lub naukowymi. Typowe połączenia to „die Unschuld beweisen” (udowodnić niewinność), „das Gegenteil beweisen” (udowodnić coś przeciwnego) oraz „eine Hypothese beweisen” (udowodnić hipotezę).
Mit diesem Experiment wollen die Forscher ihre Hypothese beweisen.
Tym eksperymentem naukowcy chcą udowodnić swoją hipotezę.
Es ist ihm nicht gelungen, das Gegenteil zu beweisen.
Nie udało mu się udowodnić czegoś przeciwnego.
Kiedy chodzi o zademonstrowanie cechy, czasownika „beweisen” (udowadniać) często używa się z rzeczownikami abstrakcyjnymi, takimi jak odwaga, siła, talent lub cierpliwość.
In der schwierigen Situation hat sie echte Stärke bewiesen.
W trudnej sytuacji wykazała się prawdziwą siłą.
Er muss noch beweisen, dass er das nötige Talent für die Position hat.
Musi jeszcze udowodnić, że ma odpowiedni talent do tego stanowiska.
Forma zwrotna „sich beweisen” (sprawdzać się) oznacza wykazywanie własnych umiejętności. Zaimek zwrotny „sich” dostosowuje się do osoby: ich muss mich beweisen (muszę się sprawdzić), du musst dich beweisen (musisz się sprawdzić).
Im neuen Job musste er sich von Anfang an beweisen.
W nowej pracy musiał od samego początku się sprawdzić.
Du musst dich vor niemandem beweisen.
Nie musisz niczego nikomu udowadniać.
pokazywać
Dane lub przesłanki mogą coś pokazywać, nie wykluczając wszelkich wątpliwości. „Beweisen” (udowadniać) pasuje tylko wtedy, gdy fakty, argumenty lub dowody w sposób rozstrzygający potwierdzają prawdziwość jakiegoś stwierdzenia. Dlatego „zeigen” (pokazywać) stosuj w odniesieniu do dostrzegalnej tendencji, a „beweisen” (udowadniać) w odniesieniu do pewnego dowodu.

Die eindeutigen Ergebnisse beweisen den Zusammenhang zwischen Schlaf und Konzentration.
Jednoznaczne wyniki udowadniają związek między snem a koncentracją.
Die bisherigen Daten zeigen einen möglichen Zusammenhang zwischen Schlaf und Konzentration.
Dotychczas zebrane dane pokazują możliwy związek między snem a koncentracją.