
extra
dodatkowy
Dodany do tego, co zwykle występuje lub już jest dostępne; osobny.
Für diesen Service wird eine extra Gebühr berechnet.
Za tę usługę pobierana jest dodatkowa opłata.
dodatkowy / celowy
Wczytuję zapisany stan.

dodatkowy
Dodany do tego, co zwykle występuje lub już jest dostępne; osobny.
Für diesen Service wird eine extra Gebühr berechnet.
Za tę usługę pobierana jest dodatkowa opłata.

celowo
Zrobiony umyślnie, specjalnie w określonym celu.
Ich bin extra früher aufgestanden, um den Sonnenaufgang zu sehen.
Wstałem celowo wcześniej, żeby zobaczyć wschód słońca.
„Extra” (dodatkowy) to szczególny przymiotnik, którego prawie nigdy się nie odmienia. Zachowuje swoją podstawową formę, nawet gdy stoi bezpośrednio przed rzeczownikiem.
Möchten Sie eine extra Portion Pommes?
Czy chce Pan dodatkową porcję frytek?
Wir brauchen ein extra Zimmer für unsere Gäste.
Potrzebujemy dodatkowego pokoju dla naszych gości.
Gdy „extra” (dodatkowy) określa rzeczownik, zwykle oznacza „zusätzlich” (dodatkowy). Gdy dokładniej określa czynność lub czasownik, oznacza „absichtlich” (celowo) lub „speziell für diesen Zweck” (specjalnie w tym celu).
Ich hätte gern einen Kaffee mit einem extra Schuss Milch.
Poproszę kawę z dodatkową porcją mleka.
Sie ist extra aus Hamburg angereist, um bei der Feier dabei zu sein.
Przyjechała specjalnie z Hamburga, żeby być na uroczystości.
W znaczeniu „absichtlich” (celowo) słowo „extra” (celowo) często stoi bezpośrednio przed tą częścią zdania, na którą ma padać nacisk. Może to być określenie czasu, miejsca lub inny przysłówek.
Ich habe das Geschenk extra für dich gekauft.
Kupiłem ten prezent specjalnie dla ciebie.
Er spricht extra langsam, damit ihn alle verstehen.
Mówi specjalnie powoli, żeby wszyscy go rozumieli.
Słowo „extra” (dodatkowy) jest bardzo często używane w mowie i w nieformalnych tekstach. Brzmi naturalnie i często występuje w codziennych sytuacjach.
Kannst du mir extra noch ein Brötchen mitbringen?
Czy możesz przynieść mi jeszcze dodatkową bułkę?
szczególnie / wyjątkowy / osobno
„Besonders” (osobno) i „extra” (dodatkowo) mogą oznaczać, że coś traktuje się oddzielnie. W tym użyciu „besonders” brzmi raczej formalnie, natomiast „extra” jest zwykle bardziej potoczne i zależnie od kontekstu może też oznaczać coś dodatkowego. Dlatego w tekstach urzędowych lepiej pasuje „besonders”, a w rozmowie często używa się „extra”.

Im Gespräch sagt der Vermieter, dass er die Nebenkosten extra aufführt.
W rozmowie właściciel mówi, że wyszczególnia dodatkowe koszty osobno.
Im offiziellen Bericht werden die Nebenkosten besonders aufgeführt.
W oficjalnym raporcie dodatkowe koszty są wyszczególnione osobno.