
an
yanında
Dikey bir yüzeyin ya da su, kenar gibi bir sınırın yanındaki konumu bildirir. “Wo?” (Nerede?) sorusuna cevap verir ve Dativ ile kullanılır.
Das Bild hängt an der Wand.
Tablo duvarda asılı.
-de/-da
an + Akkusativ veya Dativ
Kayıtlı durumun yükleniyor.

yanında
Dikey bir yüzeyin ya da su, kenar gibi bir sınırın yanındaki konumu bildirir. “Wo?” (Nerede?) sorusuna cevap verir ve Dativ ile kullanılır.
Das Bild hängt an der Wand.
Tablo duvarda asılı.

-e/-a
Dikey bir yüzeye ya da bir sınıra doğru olan hareketi bildirir. “Wohin?” (Nereye?) sorusuna cevap verir ve Akkusativ ile kullanılır.
Stell den Stuhl bitte direkt an das Fenster.
Lütfen sandalyeyi doğrudan pencerenin yanına koy.

-de/-da
Günler, günün bölümleri ve tarihlerle birlikte kullanılır. Genellikle “am” (-de/-da) biçiminde kısalır.
Am Mittwoch habe ich einen Zahnarzttermin.
Çarşamba günü dişçi randevum var.

hakkında
Zihinsel ya da duygusal bir ilişki bildiren kalıp fiil bağlantılarının parçasıdır; örneğin “denken an” (bir şeyi düşünmek), “sich erinnern an” (bir şeyi hatırlamak) ve “glauben an” (bir şeye inanmak).
Ich muss ständig an die schöne Reise denken.
Güzel seyahati sürekli düşünüyorum.

açık
Zarf olarak kullanılır ve “eingeschaltet” (açık) anlamına gelir.
Warum ist das Licht im Badezimmer noch an?
Banyodaki ışık neden hâlâ açık?

fiillerle kullanım
Katılım ya da bir durumu bildiren kalıp fiil bağlantılarının parçasıdır; örneğin “teilnehmen an” (bir şeye katılmak), “leiden an” (bir hastalıktan muzdarip olmak) ve “sterben an” (bir hastalıktan ölmek).
Er leidet an einer schweren Grippe.
Ağır bir gripten muzdarip.
“An” bir Wechselpräposition, yani hem yer hem yön bildiren bir edattır. Bir yeri anlatırken Dativ ile kullanılır ve “Wo?” (nerede?) sorusuna cevap verir. Bir yönü anlatırken Akkusativ ile kullanılır ve “Wohin?” (nereye?) sorusuna cevap verir.
Die Jacke hängt an der Garderobe. (Wo? -> Dativ)
Ceket vestiyerin yanında asılı. (Nerede? -> Dativ)
Ich hänge die Jacke an die Garderobe. (Wohin? -> Akkusativ)
Ceketi vestiyerin yanına asıyorum. (Nereye? -> Akkusativ)
“An” edatı sık sık artikel ile birleşerek tek kelime olur. “An dem” biçimi “am” (…-de/-da), “an das” biçimi ise “ans” (…-e/-a) olur. Bu kısa biçimler hem konuşma hem yazı dilinde çok yaygındır.
Wir treffen uns am Bahnhof.
İstasyonda buluşuyoruz.
Setz dich bitte ans Fenster.
Lütfen pencerenin yanına otur.
“An” edatı genellikle dikey yüzeylerin yanında, örneğin duvar, kapı ve tahta yanında, ya da nehir, deniz, pencere ve kenar gibi sınırların yanında kullanılır.
Der Zettel klebt am Kühlschrank.
Not buzdolabına yapışmış.
Wir wohnen direkt an einem See.
Bir gölün hemen yanında oturuyoruz.
Zaman bildirirken “an” edatı, çoğunlukla “am” biçiminde, haftanın günleri, tarihler ve günün bölümleriyle kullanılır. Bunun istisnası “in der Nacht” (geceleyin) ifadesidir. Tipik örnekler “am Montag” (pazartesi günü), “am Abend” (akşam) ve “am 25. Dezember” (25 Aralık'ta) ifadeleridir.
Am Wochenende habe ich frei.
Hafta sonunda boşum.
Die Party beginnt am Samstag um 20 Uhr.
Parti cumartesi günü saat 20.00'de başlıyor.
Zihinsel bir bağlantı anlatan birçok fiil, “an” + Akkusativ ile kalıplaşmış biçimde kullanılır. Önemli örnekler “denken an” (…-i düşünmek), “sich erinnern an” (…-i hatırlamak), “glauben an” (…-e inanmak) ve “sich gewöhnen an” (…-e alışmak) ifadeleridir.
Sie erinnert sich gern an ihre Kindheit.
Çocukluğunu severek hatırlıyor.
Ich glaube fest an den Erfolg des Projekts.
Projenin başarısına yürekten inanıyorum.
Bazı fiiller “an” + Dativ ile kalıplaşmış biçimde kullanılır. Bunlar arasında “teilnehmen an” (…-e katılmak), “leiden an” (…-den muzdarip olmak), “sterben an” (…-den ölmek) ve “zweifeln an” (…-den şüphe etmek) vardır. Bu kullanımlarda genellikle katılım ya da neden anlatılır.
Möchtest du am Wettbewerb teilnehmen?
Yarışmaya katılmak ister misin?
Er zweifelt an ihrer Geschichte.
Onun anlattıklarından şüphe ediyor.
Zarf olarak ya da ayrılabilen bir fiilin parçası olarak “an” (açık) “eingeschaltet” (açık) anlamına gelir. Zıttı “aus” (kapalı) kelimesidir.
Bitte lass das Radio nicht die ganze Zeit an.
Lütfen radyoyu sürekli açık bırakma.
Machst du bitte das Licht an?
Işığı açar mısın?
-de/-da / içine
“Glauben” fiiliyle, inanmanın hedefi bir kişi veya düşünce olduğunda “an” (-e/-a) kullanılır. “In” (-de/-da), “Vertrauen” gibi bir isimden sonra benzer bir anlam alanında kullanılabilir, ancak doğrudan “glauben” fiilinden sonra kullanılamaz. Burada belirleyici olan kalıp ifadedir.

Nora glaubt an ihre Ärztin.
Nora doktoruna inanıyor.
Nora setzt großes Vertrauen in ihre Ärztin.
Nora doktoruna çok güveniyor.