
der Befehl
emir
Yetkili bir kişinin, örneğin askeriyede veya poliste verdiği ve uyulması gereken talimat ya da buyruk.
Der General gab den Befehl zum sofortigen Rückzug.
General hemen geri çekilme emrini verdi.
emir / komut
der Befehl, die Befehle
Kayıtlı durumun yükleniyor.

emir
Yetkili bir kişinin, örneğin askeriyede veya poliste verdiği ve uyulması gereken talimat ya da buyruk.
Der General gab den Befehl zum sofortigen Rückzug.
General hemen geri çekilme emrini verdi.

komut
Belirli bir işlemi gerçekleştirmesi için bilgisayara veya teknik bir sisteme verilen talimat.
Geben Sie den Befehl „drucken“ ein, um das Dokument auszudrucken.
Belgeyi yazdırmak için “yazdır” komutunu girin.
| cinsiyet | eril der |
|---|---|
| çoğul | die Befehle |
| Genitiv | des Befehles |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Befehl | die Befehle |
| Akkusativ | den Befehl | die Befehle |
| Dativ | dem Befehl | den Befehlen |
| Genitiv | des Befehles des Befehls | der Befehle |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
“Der Befehl” (emir), “befehlen” (emretmek) fiiliyle yakından ilişkilidir. Yetkisi olan biri bir şey emredebilir ve böylece emir vermiş olur.
Der Polizist befahl dem Fahrer, anzuhalten.
Polis memuru sürücüye durmasını emretti.
Bir emrin içeriğini anlatmak için sık sık “zu” ile kurulan bir mastar yapısı kullanılır. Yapı şöyledir: “der Befehl, etwas zu tun” (bir şeyi yapma emri).
Die Soldaten erhielten den Befehl, die Stellung zu halten.
Askerlere mevziyi koruma emri verildi.
Yetkiyle ilgili bağlamlarda fiil ve isimden oluşan şu kalıp kullanımlar yaygındır: “einen Befehl geben/erteilen” (emir vermek), “einen Befehl ausführen/befolgen” (emri yerine getirmek/uygulamak) veya “einen Befehl verweigern” (emri reddetmek).
Der Kapitän erteilte den Befehl, die Segel zu setzen.
Kaptan yelkenlerin açılması emrini verdi.
Alle Mitarbeiter müssen die neuen Sicherheitsbefehle befolgen.
Bütün çalışanlar yeni güvenlik talimatlarına uymalıdır.
Bilgisayar veya teknoloji söz konusu olduğunda “Befehl” (komut), bir makineye verilen talimat anlamına gelir. Bu bağlamda “eingeben” (girmek), “ausführen” (çalıştırmak) veya “speichern” (kaydetmek) fiilleri sık kullanılır.
Der Computer hat den Befehl „kopieren“ nicht ausgeführt.
Bilgisayar “kopyala” komutunu çalıştırmadı.
talimat / yerleşim
“Der Befehl” (emir) ve “die Anordnung” (talimat), bir makamın verdiği bağlayıcı bir talimatı anlatır. “Befehl” daha çok doğrudan itaat edilmesini vurgular ve genellikle askerî ya da hiyerarşik bir hava taşır; “Anordnung” ise daha resmîdir ve resmî kurumlarla ilgili de kullanılabilir. Doğrudan yönlendirme için “Befehl”, resmî düzenlemeler için “Anordnung” kullan.

Der Hauptmann gab den Soldaten den Befehl, sofort zur Brücke zu marschieren.
Yüzbaşı askerlere hemen köprüye yürümeleri emrini verdi.
Die Behörde erließ die Anordnung, dass die Brücke bis zur Prüfung geschlossen bleibt.
Kurum, inceleme tamamlanana kadar köprünün kapalı kalması talimatını çıkardı.