
der Befehl
rozkaz
Polecenie lub rozporządzenie wydane przez osobę mającą władzę, na przykład w wojsku lub policji, którego trzeba przestrzegać.
Der General gab den Befehl zum sofortigen Rückzug.
Generał wydał rozkaz natychmiastowego odwrotu.
rozkaz / komenda
der Befehl, die Befehle
Wczytuję zapisany stan.

rozkaz
Polecenie lub rozporządzenie wydane przez osobę mającą władzę, na przykład w wojsku lub policji, którego trzeba przestrzegać.
Der General gab den Befehl zum sofortigen Rückzug.
Generał wydał rozkaz natychmiastowego odwrotu.

komenda
Polecenie przekazane komputerowi lub systemowi technicznemu w celu wykonania określonego działania.
Geben Sie den Befehl „drucken“ ein, um das Dokument auszudrucken.
Proszę wpisać komendę „drukuj”, aby wydrukować dokument.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Befehle |
| Genitiv | des Befehles |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Befehl | die Befehle |
| Akkusativ | den Befehl | die Befehle |
| Dativ | dem Befehl | den Befehlen |
| Genitiv | des Befehles des Befehls | der Befehle |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Rzeczownik „der Befehl” (rozkaz) jest blisko spokrewniony z czasownikiem „befehlen” (rozkazywać). Osoba mająca władzę może coś rozkazać i w ten sposób wydać rozkaz.
Der Polizist befahl dem Fahrer, anzuhalten.
Policjant rozkazał kierowcy, żeby się zatrzymał.
Aby opisać treść rozkazu, często używa się konstrukcji bezokolicznikowej z „zu” (partykuła bezokolicznika). Konstrukcja ma postać: „der Befehl, etwas zu tun” (rozkaz, żeby coś zrobić).
Die Soldaten erhielten den Befehl, die Stellung zu halten.
Żołnierze otrzymali rozkaz, żeby utrzymać pozycję.
W kontekście władzy często używa się stałych połączeń czasownika z rzeczownikiem: wydać rozkaz, wykonać rozkaz lub odmówić wykonania rozkazu.
Der Kapitän erteilte den Befehl, die Segel zu setzen.
Kapitan wydał rozkaz postawienia żagli.
Alle Mitarbeiter müssen die neuen Sicherheitsbefehle befolgen.
Wszyscy pracownicy muszą przestrzegać nowych rozkazów dotyczących bezpieczeństwa.
Gdy mowa o komputerach lub technice, „Befehl” (komenda) oznacza polecenie dla maszyny. Typowe czasowniki w tym kontekście to „eingeben” (wpisywać), „ausführen” (wykonywać) i „speichern” (zapisywać).
Der Computer hat den Befehl „kopieren“ nicht ausgeführt.
Komputer nie wykonał komendy „kopiuj”.
nakaz / układ
Der Befehl (rozkaz) i die Anordnung (nakaz) oznaczają wiążące polecenie wydane przez osobę lub instytucję mającą władzę. „Befehl” (rozkaz) podkreśla raczej bezpośrednie posłuszeństwo i często ma wojskowy lub hierarchiczny ton, natomiast „Anordnung” (nakaz) brzmi bardziej formalnie i jest używane także w kontekście urzędowym. Używaj „Befehl” przy bezpośrednim kierowaniu, a „Anordnung” przy oficjalnych regulacjach.

Der Hauptmann gab den Soldaten den Befehl, sofort zur Brücke zu marschieren.
Kapitan wydał żołnierzom rozkaz, aby natychmiast pomaszerowali na most.
Die Behörde erließ die Anordnung, dass die Brücke bis zur Prüfung geschlossen bleibt.
Urząd wydał nakaz zamknięcia mostu do czasu zakończenia kontroli.