
jemandem ist übel
midesi bulanmak
Kusacakmış gibi bulantı hissetmek.
Nach der langen Autofahrt war mir furchtbar übel.
Uzun araba yolculuğundan sonra midem çok bulandı.
midesi bulanmak / kötü / iğrenç
übel – übler – am übelsten
Kayıtlı durumun yükleniyor.

midesi bulanmak
Kusacakmış gibi bulantı hissetmek.
Nach der langen Autofahrt war mir furchtbar übel.
Uzun araba yolculuğundan sonra midem çok bulandı.

kötü
Ahlaken kötü, kötü niyetli veya kınanacak olan.
Das war eine wirklich üble Nachrede, die ihm sehr geschadet hat.
Bu, ona çok zarar veren gerçekten kötü bir iftiraydı.

iğrenç
Özellikle koku veya tat bakımından duyular için çok rahatsız edici olan.
Aus dem Abfluss kam ein übler Geruch.
Giderden iğrenç bir koku geliyordu.

bir şeyi gücüne gitmek
Bir davranış veya söz yüzünden birine kızmak; bunu kişisel bir incinme olarak görmek.
Ich hoffe, du nimmst es mir nicht übel, dass ich deine Einladung ablehnen muss.
Davetini reddetmemden dolayı bana gücenmezsin umarım.
| temel form | übel |
|---|---|
| Komparativ | übler |
| Superlativ | am übelsten |
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | üble | üble | üble | üblen |
| Akk. | üblen | üble | üble | üblen |
| Dat. | üblen | üblen | üblen | üblen |
| Gen. | üblen | üblen | üblen | üblen |
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | übler | üble | übles | üblen |
| Akk. | üblen | üble | übles | üblen |
| Dat. | üblen | üblen | üblen | üblen |
| Gen. | üblen | üblen | üblen | üblen |
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | übler | üble | übles | üble |
| Akk. | üblen | üble | übles | üble |
| Dat. | üblem | übler | üblem | üblen |
| Gen. | üblen | übler | üblen | übler |
Mide bulantısını anlatmak için Dativ kullanılan kalıp bir yapı vardır: “jemandem ist übel” (birinin midesi bulanıyor). Midesi bulanan kişi her zaman Dativ durumunda olur.
Dem Kind wurde auf der langen Busfahrt übel.
Uzun otobüs yolculuğunda çocuğun midesi bulandı.
Mir ist plötzlich ganz übel geworden.
Birden midem çok bulandı.
Yaygın bir hata Nominativ kullanmaktır: “Ich bin übel” (Ben kötüyüm) yanlıştır. Bu cümle, kişinin kötü biri olduğu anlamına gelirdi. Doğru kullanım her zaman “Mir ist übel” (Midem bulanıyor) şeklindedir.
Wenn ich zu viel Süßes esse, wird mir schnell übel.
Çok fazla tatlı yersem midem hemen bulanıyor.
“jemandem etwas übel nehmen” (birine bir şeyi dert etmek) kalıp bir yapıdır. Bir şeyi gücüne giden kişi Dativ durumunda, kişiyi rahatsız eden davranış veya söz ise Akkusativ durumunda olur.
Er hat mir meine ehrliche Kritik sehr übel genommen.
Dürüst eleştirimi çok içine attı.
Nimm es mir nicht übel, aber ich kann heute nicht kommen.
Bana darılma ama bugün gelemem.
“übel” bir eylemi veya özelliği anlatan bir isimden önce gelirse çoğu zaman ahlaki bir anlam taşır. “eine üble Tat” (kötü bir davranış), “üble Absichten” (kötü niyetler) ve “üble Gerüchte” (kötü söylentiler) yaygın kullanımlardır.
Über ihn werden in der Firma üble Gerüchte verbreitet.
Şirkette onun hakkında kötü söylentiler yayılıyor.
kötü
“Schlecht” (kötü) ve “übel” (kötü), bir davranışı ahlaki açıdan kınamak için kullanılabilir. “Schlecht” genel bir olumsuz değerlendirme ifade ederken “übel” genellikle daha ağır bir kınama belirtir. Bu nedenle özellikle kınanacak davranışlar için “übel” daha uygundur.

Es war übel von ihm, seinen Kollegen mit einer erfundenen Geschichte zu verleumden.
İş arkadaşına iftira atmak için uydurma bir hikâye anlatması çok kötü bir davranıştı.
Es war schlecht von ihm, seinen Kollegen vor allen zu kritisieren.
İş arkadaşını herkesin önünde eleştirmesi kötü bir davranıştı.