
jemandem ist übel
mieć mdłości
Odczuwanie nudności, jakby miało się zwymiotować.
Nach der langen Autofahrt war mir furchtbar übel.
Po długiej podróży samochodem miałem okropne mdłości.
mieć mdłości / podły
übel – übler – am übelsten
Wczytuję zapisany stan.

mieć mdłości
Odczuwanie nudności, jakby miało się zwymiotować.
Nach der langen Autofahrt war mir furchtbar übel.
Po długiej podróży samochodem miałem okropne mdłości.

podły
Moralnie zły, nikczemny lub naganny.
Das war eine wirklich üble Nachrede, die ihm sehr geschadet hat.
To było naprawdę podłe oszczerstwo, które bardzo mu zaszkodziło.

odrażający
Bardzo nieprzyjemny dla zmysłów, zwłaszcza pod względem zapachu lub smaku.
Aus dem Abfluss kam ein übler Geruch.
Z odpływu wydobywał się odrażający zapach.

mieć coś komuś za złe
Złościć się na kogoś z powodu jego działania lub wypowiedzi; odebrać coś jako osobistą zniewagę.
Ich hoffe, du nimmst es mir nicht übel, dass ich deine Einladung ablehnen muss.
Mam nadzieję, że nie będziesz miał mi za złe, że muszę odrzucić twoje zaproszenie.
| forma podstawowa | übel |
|---|---|
| Komparativ | übler |
| Superlativ | am übelsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | üble | üble | üble | üblen |
| Akk. | üblen | üble | üble | üblen |
| Dat. | üblen | üblen | üblen | üblen |
| Gen. | üblen | üblen | üblen | üblen |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | übler | üble | übles | üblen |
| Akk. | üblen | üble | übles | üblen |
| Dat. | üblen | üblen | üblen | üblen |
| Gen. | üblen | üblen | üblen | üblen |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | übler | üble | übles | üble |
| Akk. | üblen | üble | übles | üble |
| Dat. | üblem | übler | üblem | üblen |
| Gen. | üblen | übler | üblen | übler |
Aby wyrazić uczucie mdłości, używa się stałej konstrukcji z celownikiem: „jemandem ist übel” (komuś jest niedobrze). Osoba, której jest niedobrze, zawsze występuje w Dativie.
Dem Kind wurde auf der langen Busfahrt übel.
Dziecku zrobiło się niedobrze podczas długiej podróży autobusem.
Mir ist plötzlich ganz übel geworden.
Nagle zrobiło mi się bardzo niedobrze.
Typowym błędem jest użycie Nominativu: *„Ich bin übel” (jestem podły). To jest niepoprawne i oznaczałoby, że jest się złą osobą. Poprawna forma to zawsze: „Mir ist übel” (jest mi niedobrze).
Wenn ich zu viel Süßes esse, wird mir schnell übel.
Kiedy jem za dużo słodyczy, szybko robi mi się niedobrze.
Wyrażenie „jemandem etwas übel nehmen” (mieć coś komuś za złe) jest stałą konstrukcją. Osoba, której ma się coś za złe, występuje w Dativie, a działanie lub wypowiedź, która przeszkadza, w Akkusativie.
Er hat mir meine ehrliche Kritik sehr übel genommen.
Bardzo miał mi za złe moją szczerą krytykę.
Nimm es mir nicht übel, aber ich kann heute nicht kommen.
Nie miej mi tego za złe, ale nie mogę dziś przyjść.
Gdy „übel” (podły) występuje przed rzeczownikiem opisującym działanie lub cechę, często ma znaczenie moralne. Typowe połączenia to „eine üble Tat” (podły czyn), „üble Absichten” (złe zamiary) i „üble Gerüchte” (podłe plotki).
Über ihn werden in der Firma üble Gerüchte verbreitet.
W firmie rozpowszechnia się o nim podłe plotki.
zły
„Schlecht” (zły) i „übel” (podły) mogą służyć do moralnego potępienia działania. Schlecht wyraża ogólną negatywną ocenę, natomiast übel zwykle oznacza silniejsze potępienie. W przypadku szczególnie nagannego zachowania bardziej pasuje więc übel.

Es war übel von ihm, seinen Kollegen mit einer erfundenen Geschichte zu verleumden.
To było podłe z jego strony, że oczernił swojego kolegę zmyśloną historią.
Es war schlecht von ihm, seinen Kollegen vor allen zu kritisieren.
Źle z jego strony, że skrytykował swojego kolegę przy wszystkich.