
der Herr
آقای
خطاب رسمی برای یک مرد که اغلب همراه با نام خانوادگی به کار میرود.
Guten Tag, Herr Müller, wie kann ich Ihnen helfen?
روز بخیر، آقای مولر، چطور میتوانم به شما کمک کنم؟
آقای / مرد / ارباب
der Herr, die Herren
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

آقای
خطاب رسمی برای یک مرد که اغلب همراه با نام خانوادگی به کار میرود.
Guten Tag, Herr Müller, wie kann ich Ihnen helfen?
روز بخیر، آقای مولر، چطور میتوانم به شما کمک کنم؟

مرد
واژهای عمومی و اغلب کمی رسمی یا قدیمی برای اشاره به یک مرد.
Ein älterer Herr mit Hut fragte mich nach dem Weg.
مرد مسنتری با کلاه از من راه را پرسید.

ارباب
شخصی که بر افراد، حیوانات یا منطقهای قدرت یا کنترل دارد؛ فرمانروا یا ارباب.
Der Hund gehorcht seinem Herrn aufs Wort.
سگ بیچونوچرا از اربابش اطاعت میکند.

خداوند
در بافت مسیحی و دینی، عنوانی برای خدا یا عیسی مسیح.
Viele Gläubige beten täglich zum Herrn.
بسیاری از مؤمنان هر روز به درگاه خداوند دعا میکنند.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Herren |
| Genitiv | des Herrn |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Herr | die Herren die Herrn |
| Akkusativ | den Herrn den Herren | die Herren die Herrn |
| Dativ | dem Herrn | den Herren den Herrn |
| Genitiv | des Herrn des Herren | der Herren der Herrn |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Herr» (آقا، مرد یا ارباب) از N-Deklination پیروی میکند. یعنی در همهٔ حالتها بهجز Nominativ مفرد، پسوند «-n» یا «-en» میگیرد. فراموش کردن این پسوند اشتباه رایجی است.
Ich spreche mit dem Herrn dort drüben.
من با آن آقایی که آنجاست صحبت میکنم.
Das ist der Hut des Herrn.
این کلاه آن آقاست.
Bitte geben Sie dem Herrn seinen Mantel zurück.
لطفاً کت آن آقا را به او برگردانید.
واژهٔ «Herr» (آقا، ارباب یا خداوند) ریشهٔ واژههای دیگری است که به قدرت یا کنترل مربوطاند. از این واژهها میتوان به فعل «herrschen» (حکومت کردن) و اسم «der Herrscher» (فرمانروا) اشاره کرد.
Der König herrschte über ein großes Reich.
پادشاه بر یک امپراتوری بزرگ حکومت میکرد.
وقتی «Herr» (آقا) بهعنوان خطاب مستقیم همراه با نام خانوادگی به کار میرود، بدون حرف تعریف میآید. در نامهها و ایمیلها، خطاب رسمی «Sehr geehrter Herr...» (آقای محترم...) رایج است.
Sehr geehrter Herr Schmidt, anbei sende ich Ihnen die Dokumente.
آقای اشمیت محترم، مدارک را به پیوست برای شما میفرستم.
Entschuldigung, Herr Ober, könnten wir bitte zahlen?
ببخشید، آقای پیشخدمت، میشود لطفاً حساب کنیم؟
«Herr» (ارباب یا استاد) در معنی «Gebieter» (فرمانروا) یا «Meister» (استاد) در عبارتهای ثابت به کار میرود. نمونههای آن «sein eigener Herr sein» (اختیار خودش را داشتن) و «Herr der Lage sein» (اوضاع را تحت کنترل داشتن) هستند.
Nach dem Umzug in die eigene Wohnung war er endlich sein eigener Herr.
بعد از اسبابکشی به خانهٔ خودش، بالاخره اختیار زندگی خودش را داشت.
Trotz des Chaos blieb sie Herrin der Lage.
با وجود آن همه آشفتگی، اوضاع همچنان تحت کنترل او بود.
از این نکته میتوانید معنی دینی را تشخیص دهید که «Herr» (خداوند) اغلب با حرف تعریف معین «der» (حرف تعریف معین مذکر) و بدون نام به کار میرود. در این بافت، این واژه اغلب حتی وقتی در ابتدای جمله نیست، با حرف بزرگ نوشته میشود.
Sie vertrauen auf die Hilfe des Herrn.
آنها به کمک خداوند اعتماد دارند.
مرد
«Mann» (مرد) و «Herr» (مرد) هر دو میتوانند به مرد بالغی اشاره کنند که نمیشناسید. «Mann» واژهای خنثی است؛ «Herr» مؤدبانهتر و رسمیتر به نظر میرسد، بهویژه وقتی دربارهٔ مشتریان یا با فاصله دربارهٔ کسی صحبت میکنید. وقتی احترام یا فاصلهٔ رسمی مهم است، «Herr» را انتخاب کنید.

Der Herr vor der Kasse wartet schon seit zehn Minuten.
مردی که جلوی صندوق ایستاده، از قبل ده دقیقه است که منتظر است.
Der Mann vor der Kasse wartet schon seit zehn Minuten.
مردی که جلوی صندوق ایستاده، از قبل ده دقیقه است که منتظر است.